tag:blogger.com,1999:blog-70054126501997742372012-02-17T14:55:25.105-08:00makutaramahttp://www.blogger.com/profile/13528254388929276872noreply@blogger.comBlogger31221100tag:blogger.com,1999:blog-7005412650199774237.post-26769959307389387862012-02-16T22:42:00.000-08:002012-02-16T22:52:51.136-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-eG2KnyjlNIE/Tz35A2eQzYI/AAAAAAAAAN8/UsYu7etJ0fU/s1600/425317_350780098277431_267614753260633_1235905_843593687_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-eG2KnyjlNIE/Tz35A2eQzYI/AAAAAAAAAN8/UsYu7etJ0fU/s320/425317_350780098277431_267614753260633_1235905_843593687_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709993695593418114" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-8H-H20Kikfc/Tz35BO8ekWI/AAAAAAAAAOM/xEEXRYCAmPE/s1600/424603_350780214944086_267614753260633_1235907_1520916264_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-8H-H20Kikfc/Tz35BO8ekWI/AAAAAAAAAOM/xEEXRYCAmPE/s320/424603_350780214944086_267614753260633_1235907_1520916264_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709993702162600290" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-I5LNZ3wdrcQ/Tz34sMCCraI/AAAAAAAAANg/RfU6GwPSnlU/s1600/421194_350780628277378_267614753260633_1235917_243517715_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-I5LNZ3wdrcQ/Tz34sMCCraI/AAAAAAAAANg/RfU6GwPSnlU/s320/421194_350780628277378_267614753260633_1235917_243517715_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709993340603379106" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-zBRIkr-8Dto/Tz34r4XTFrI/AAAAAAAAANU/PEP4X-npX7w/s1600/419718_350780581610716_267614753260633_1235916_335296249_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-zBRIkr-8Dto/Tz34r4XTFrI/AAAAAAAAANU/PEP4X-npX7w/s320/419718_350780581610716_267614753260633_1235916_335296249_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709993335323825842" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-4Tc7iqjvDv8/Tz34q_W3bqI/AAAAAAAAANI/gXNqIap43XI/s1600/417499_2796695242654_1416685662_32215416_730560960_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-4Tc7iqjvDv8/Tz34q_W3bqI/AAAAAAAAANI/gXNqIap43XI/s320/417499_2796695242654_1416685662_32215416_730560960_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709993320021192354" border="0" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-wZbq-wTWyV8/Tz34qrgFlXI/AAAAAAAAAM8/NDKvI9KlgP8/s1600/408924_350780064944101_267614753260633_1235904_985305243_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-wZbq-wTWyV8/Tz34qrgFlXI/AAAAAAAAAM8/NDKvI9KlgP8/s320/408924_350780064944101_267614753260633_1235904_985305243_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709993314691159410" border="0" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-evtqLywHfhc/Tz34szkFfdI/AAAAAAAAANs/dPMhXu5yJd4/s1600/424202_350780358277405_267614753260633_1235911_413916927_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-evtqLywHfhc/Tz34szkFfdI/AAAAAAAAANs/dPMhXu5yJd4/s320/424202_350780358277405_267614753260633_1235911_413916927_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709993351215152594" border="0" /></a>ေဖ႔စ္ဘုတ္မွ ဓာတ္ပုံမ်ား<br /><span class="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7005412650199774237-2676995930738938786?l=www.lankamsma.org' alt='' /></div>D Maunghttp://www.blogger.com/profile/04061141991046786312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7005412650199774237.post-28358136663867355652012-02-15T22:28:00.000-08:002012-02-15T23:19:42.133-08:00<div class="mbl notesBlogText clearfix"><div><span class=""><img alt="" class="photo_img img" src="http://a1.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/427481_2951330097003_1073891009_32832301_1073900255_n.jpg" /><span class="caption"></span></span><br />“ကိုေဖခင္-ခင္ဗ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ေျပာစရာရွိတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးသမားဆိုတာ သံုးမ်ိဳးသုံးစား ရိွတယ္။ ခင္ဗ်ား သိလား။<br />ပထမတစ္မ်ိဳးက လက္နက္ကိုင္ၿပီးတိုက္ရဲတယ္။ သတ္ရဲျဖတ္ရဲ အေသခံရဲတယ္။ ဒုတိယ အမ်ိဳးအစားက မတိုက္ရဲမခိုက္ရဲ ၊ မသတ္ရဲမျဖတ္ရဲဘူး ၊ အေသလည္းမခံရဲဘူး ၊ ဒါေပမယ့္ တစ္ရြာ၀င္ တစ္ရြာထြက္အပင္ပန္းခံ အဆင္းရဲခံၿပီး စည္းရုံးေရးလုပ္ႏုိင္တယ္၊ စားစရာရရင္စား မရရင္မစားဘဲ ဇြဲနပဲႏွင့္အငတ္ခံႏွိင္တယ္။ တတိယအမ်ိဳးအစားက တိုက္လည္းမတိုက္ရဲ အေသလည္းမခံရဲ အဆင္းရဲ အငတ္အျပတ္လည္းမခံႏွိင္ဘူး၊ ခပ္ေၾကာေၾကာေလး၀တ္စားၿပီး ဦးေႏွာက္သံုးၿပီး တိုင္းျပည္အက်ိဳးအတြက္ ဘာလုပ္ေပးရမလဲ လုပ္ေပးႏုိင္တယ္ ဆိုတဲ့လူစားမ်ိဳးျဖစ္တယ္။ ခင္ဗ်ားက အဲဒီအမ်ိဳးအစားထဲပါတယ္။ ခင္ဗ်ာကုိ က်ဳပ္တာ၀န္ေပးစရာရိွတယ္”<br />အထက္ပါစကားကို ေရႊတိဂံုအလယ္ပစၥယံ လူထုညီလာခံသို႕ ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ဗမာမြတ္စလင္မ္ကြန္ဂရက္ (ဗမက) ဒုတိယ ဥကၠဌ၊ ညီလာခံကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္တက္ေရာက္ကာ <b>“ညီလာခံအဆိိုအမွတ္(၇) ေတာင္တန္းနယ္ေဒသႏွင့္ ျပည္မ ပူးတဲြလြတ္လပ္ေရးရယူသင့္ေၾကာင္း အဆို”</b> တင္သြင္းခဲ့သူ ဦးေဖခင္အား ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးဗိသုကာႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ေခၚေတြ႕ကာ ေျပာဆိုခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ <br />ဦးေဖခင္ႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႕သည္ တက္ၠသိုလ္ေက်ာင္းသားဘ၀ကပင္ သိကၽြမ္းၾကသူမ်ား ျဖစ္သည္။ ၁၉၃၀ျပည့္ႏွစ္တစ္၀ိုက္က ပဲခူးေဆာင္တြင္ အတူေနခဲ့ၾကသူမ်ား၊ အေဆာင္သဟာယ ႏွင့္ စာဖတ္သင္း အမွဳေဆာင္ မဂၢဇင္းအယ္ဒီတာေနရာအတြက္ မဲၿပိဳင္ခဲ့ၾကဖူးသူမ်ားျဖစ္သည္။ ထိုစဥ္ကတည္းကပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အေနျဖင့္ ဦးေဖခင္၏ စည္းရုံးေရးစြမ္းရည္ကုိ ကိုယ္ေတြ႕သိရိွခဲ့သည္။<br />ေက်ာင္းကထြက္ၾကေသာအခါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ႏုိင္ငံေရးနယ္ပယ္ထဲေရာက္သြားၿပီး ဦးေဆာင္ေနစဥ္ ဂ်ပန္ေခတ္ကာလအထိ သူတို႔ႏွစ္ဦးျပန္လည္မဆံုျဖစ္ၾက။ ဦးေဖခင္ကလည္း ယင္းကာလ တစ္ေလွ်ာက္ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕တြင္ေနထုိင္ကာ ေတာင္တန္းေဒသတိုင္းရင္းသားမ်ားႏွင့္ အစဥ္ေတြ႕ဆုံၿပီး တိုင္းရင္းသားမ်ားေနာင္ေရးကို စိုးရိမ္စိတ္ထားေနမိသည္။ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ရန္ မူလကရည္႐ြယ္ခ်က္ မ႐ိွေသာ္လည္း စိတ္၀င္စားမႈ႐ိွသူျဖစ္ရာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ႏုိင္ငံေရးနယ္ပယ္ထဲ ဆဲြသြင္း၍ ဖဆပလအဖဲြ႕ခ်ဳပ္အလုပ္အမႈေဆာင္ ဦးစီးအဖဲြ႕၀င္အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ နယ္ျခားေဒသဌာနခဲြ အတြင္းေရးမွဴးအျဖစ္လည္းေကာင္း ေ႐ြးခ်ယ္တာ၀န္ေပးခန္႕အပ္ခဲ့သည္။<br /><span class=""><img alt="" class="photo_img img" height="245" src="http://a3.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/s720x720/431322_2951332177055_1073891009_32832302_797346151_n.jpg" width="400" /><span class="caption"></span></span><br />ထိုေခတ္အေျခအေနကို သိျမင္ႏိုင္ရန္အနည္းငယ္ေဖာ္ျပလိုပါသည္။ ညီလာခံက်င္းပခ်ိန္ (၁၉၄၆ ေဖေဖာ္၀ါရီလ) သည္ ၿဗိတိသွ်ဘုရင္ခံ ဆာေဒၚမန္စမစ္လက္ထက္ ၿဗိတိသွ်အလိုေတာ္ရိ “ဆာေပၚထြန္း”အစိုးရေခတ္ျဖစ္ၿပီး ၿဗိတိသွ်နယ္ခ်ဲ႕တို႕က တုိင္းရင္းသားျပည္သူမ်ားအား ေသြးခဲြအုပ္ ခ်ဳပ္သည့္ “Divide and Rule” စနစ္ တည္တံ့ေရးအတြက္ အစြမ္းကုန္ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ျခယ္ျခင္း၊ ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္းမ်ား၊ အ႐ိွန္အဟုန္ျပင္းစြာ ေဆာင္႐ြက္ေနခ်ိန္ျဖစ္ၿပီး ႐ွမ္းျပည္နယ္မွ တိုင္းရင္းသားကိုယ္စားလွယ္မ်ား ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ထင္ထင္ေပၚေပၚ ညီလာခံမတက္ေရာက္၀့ံၾကသည့္ ကာလျဖစ္သည္။ ထိုအေျခအေနမ်ဳိးတြင္ တာ၀န္ခံေျပာဆိုေပးသည့္ ဦးေဖခင္ အား ဗိုလ္ခ်ဳပ္အေနျဖင့္ ယုံၾကည္စြာတာ၀န္ေပးခဲ့ ျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။<br />ယင္းသို႕ တာ၀န္ေပးခဲ့ၿပီး တစ္ႏွစ္ခန္႕အၾကာ ၁၉၄၇ ဇန္န၀ါရီလ ၆ ရက္ေန႕တြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ဦးေဆာင္သည့္ ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္အဖဲြ႕သည္ အဂၤလန္သို႕ သြားေရာက္ကာ နန္းရင္း၀န္မစၥတာ အက္တလီႏွင့္ ေတြ႕ဆုံၿပီး ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးရယူရာတြင္ ေတာင္တန္းႏွင့္ျပည္မပူးတဲြရယူမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ျပတ္သားစြာေတာင္းဆုိခဲ့ၾကသည္။ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အျပန္အလွန္ေဆြးေႏြးေနၾကစဥ္တြင္ ႐ွမ္းျပည္နယ္မွ ေစာ္ဘြားႏွစ္ဦးအမည္ျဖင့္ <i>“ေအာင္ဆန္းသည္ ႐ွမ္းျပည္နယ္ကို ကိုယ္စားမျပဳ၊ ျပည္မမွ ျမန္မာေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးသာျဖစ္ေၾကာင္း ”</i> ေၾကးနန္းစာတစ္ေစာင္ ၿဗိတိသွ်အစုိးရထံသို႕ ေရာက္လာသည္။ ေတာင္တန္းေဒသလြတ္လပ္ေရးအတြက္ ရတက္မေအးဖြယ္အေျခအေနပင္။<br />ထိုအခ်ိန္တြင္ ဦးေဖခင္၏ ဦးေဆာင္စည္း႐ုံးမႈႈ၊ စြမ္းစြမ္းတမံ စည္း႐ုံးႀကိဳးပမ္းေဆာင္႐ြက္မႈေၾကာင့္ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕၌က်င္းပသည့္ လူထုအစည္းအေ၀း၏ တစ္ခဲနက္ ေထာက္ခံဆုံးျဖတ္ခ်က္အရ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ ႐ွမ္းျပည္နယ္အပါအ၀င္ ေတာင္တန္းေဒသအားလုံးကို ကိုယ္စားျပဳေသာ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ေတာင္တန္းေဒသမွ တုိင္းရင္းသားျပည္သူမ်ားအတြက္ အေရးဆိုရန္ အႂကြင္းမဲ့ေထာက္ခံေၾကာင္း ေၾကးးနန္းတစ္ေစာင္ လန္ဒန္သို႕ ေနာက္ႏွစ္ရက္ခန္႕အၾကာတြင္ ျပတ္သားစြာ ေပးပို႕ေရးသားေဖာ္ျပႏုိင္ခဲ့သည္။<br />အဆိုပါေၾကးနန္းေၾကာင့္လည္း ေဆြးေႏြးပဲြေျပလည္ေခ်ာေမာကာ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးအာမခံ ခ်က္ေပးသည့္ ““ ေအာင္ဆန္း-အက္တလီ စာခ်ဳပ္ ” ကို (၂၇-၁-၁၉၄၇)တြင္ ေအာင္ျမင္စြာ ခ်ဳပ္ဆိုႏုိင္ ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆိုၿပီးေနာက္ ျမန္မာျပည္သို႕ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႕ျပန္လာၾကကာ ေဖေဖာ္၀ါရီလတြင္ ႐ွမ္းျပည္နယ္၊ ပင္လုံၿမိဳ႕သို႕ ညီလာခံတက္ေရာက္ၾကကာ ဆက္လက္ေဆြးေႏြးၾကသည္။ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၁၁)ရက္ေန႕အထိ ကိုယ္စားလွယ္အားလုံးလက္မွတ္ေရးထိုးရန္ မေသခ်ာဘဲ လိပ္ခဲတည္းလည္း ျဖစ္ေနၾကရသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုယ္တုိင္ စိတ္ပ်က္လာရာမွ သူ၏အပါးေတာ္ၿမဲ ဗိုလ္ထြန္းလွအား ရန္ကုန္ျပန္ေတာ့မည္ဆိုကာ လက္မွတ္၀ယ္ခုိင္းခဲ့သည္။ ဗိုလ္ထြန္းလွက ဦးေဖခင္ႏွင့္တုိင္ပင္ကာ လက္မွတ္မ၀ယ္ေသးဘဲ ႏွစ္ဦးသား တစ္ဖက္မွ လူမ်ဳိးစုေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားအား ႀကိဳးစားစည္း႐ုံးရင္း တစ္ဖက္မွလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္အား ရန္ကုန္မျပန္ရန္ ေဖ်ာင္းဖ်ေျပာဆိုခဲ့ျခင္းသာ ေနာက္တစ္ေန႕ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၁၂)ရက္ေန႕တြင္ “ လြတ္လပ္ေသာ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ ” ဟူ၍ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့သည္။ <b><i>“ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ ”</i></b> ကိုေအာင္ျမင္စြာ လက္မွတ္ေရးထိုးႏိုင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။<br /><span class=""><img alt="" class="photo_img img" height="321" src="http://a2.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/395767_2951336097153_1073891009_32832305_1242670494_n.jpg" width="400" /><span class="caption"></span></span><br />လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အေရးဆိုသည့္ ထိုအခ်ိန္ထိုကာလက ႏုိင္ငံေရးအေျခအေနသည္ အလြန္ ပါးနပ္စြာ ကိုင္တြယ္ျခင္းမျပဳပါက လြတ္လပ္ေရးႏွင့္ အလွမ္းေ၀းသြားႏုိင္သည့္ အေျခအေနမ်ဳိးပင္။ ၿဗိတိသွ်တို႕၏ ေသြးခဲြမႈေအာက္တြင္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး စိမ္းကားလ်က္႐ိွၿပီး နက္႐ိႈင္းစြာသံသယ၀င္ေန ၾကသည့္အခ်ိန္အခါတြင္ “ ျပည္ေထာင္စု ” တစ္ခုေအာင္ျမင္စြာ ေပၚထြန္းလာေရးအတြက္ အဓိက အက်ဆုံးလက္မွတ္ေရးထိုးႏိုင္ခဲ့သည့္ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆိုသည့္ ထိုေန႕ကို “ ျပည္ေထာင္စုေန႕ ” အျဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ့ပါသည္။ တိုင္းျပည္အတြက္ အလြန္အေရးႀကီးသည့္ “ တုိင္းရင္းသားစည္းလုံး ညီၫြတ္ေရး ” အတြက္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကိုယ္တုိင္ လုထုေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးအျဖစ္ ေ႐ြးခ်ယ္ေပးခဲ့ေသာ ဗမာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ ဗမာမြတ္စလင္မ္ ကြန္ဂရက္(ဗမက) ၏ ဒု-ဥကၠ႒ ဦးေဖခင္ တာ၀န္ေက်ပြန္ခဲ့ျခင္း၏ ရလဒ္ပင္ျဖစ္ပါသည္။<br />ေနာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႕ လုပ္ႀကံခံရၿပီးသည့္ေနာက္တြင္ ဦးေဖခင္ သည္ ၀န္ႀကီးတစ္ဦးအျဖစ္ လည္းေကာင္း၊ ပါကစၥတန္၊ ထိုင္း၊ ဖိလစ္ပိုင္၊ လာအို၊ ကေမာၻဒီးယား၊ ကမာၻ႕ကုလသမဂၢ (နယူးေယာက္)၊ အီဂ်စ္၊ ဆီးရီးယား၊ ႐ု႐ွ၊ ခ်က္ကိုစလိုဗက္ကီးယား၊ ပိုလန္၊ မေလး႐ွား၊ စကၤာပူႏုိင္ငံတို႕တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံဆိုင္ရာ သံအမတ္ႀကီးအျဖစ္လည္းေကာင္း၊ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅ ႏွစ္ကာလတာမွ် တုိင္းျပည္တာ၀န္ကို ဆက္လက္ထမ္းေဆာင္ ခဲ့ၿပီး ႏုိင္ငံေတာ္မွ မဟာသေရစည္သူဘဲြ႕ႏွင့္ ႏုိင္ငံဂုဏ္ရည္ပထမအဆင့္ဘဲြ႕မ်ား ခ်ီးျမႇင့္ခံယူခဲ့ရကာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ပင္ အလႅာဟ္အ႐ွင္ျမတ္အမိန္႕ေတာ္ ခံယူသြားၿပီျဖစ္ပါသည္။<br /><span class=""><img alt="" class="photo_img img" src="http://a3.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/429185_2951344897373_1073891009_32832316_1736186865_n.jpg" /><span class="caption"></span></span><br />( ကိုးကား - ဦးေဖခင္ကိုယ္တုိင္ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ လုပ္သားျပည္သူ႕ေန႕စဥ္သတင္းစာ၌ ေရးသားခဲ့ေသာ အခန္းဆက္ေဆာင္းပါးကို ရဲေခါင္ေမာင္ေမာင္ ဘာသာျပန္သည့္ <b>ကိုယ္ေတြ႕ပင္လုံ</b> စာအုပ္ ဆ႒မအႀကိမ္၊ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ထုတ္ )<br />-------------------------------------------------------------------------------------<br />ဗို္လ္ခ်ဳပ္ကိုယ္တိုင္ ေ႐ြးခ်ယ္သည့္ လူထုေခါင္းေဆာင္ေနာက္တစ္ဦးအျဖစ္ တင္ျပလိုသူမွာ ဦးရာ႐ွစ္ ျဖစ္ပါသည္။ ဦးရာ႐ွစ္သည္လည္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္ (ထိုစဥ္ကသခင္ေအာင္ဆန္း)၊ သခင္ႏုတုိ႕ႏွင့္္ေက်ာင္းေနဖက္တစ္ဦးျဖစ္သည္။ ဗမာ့အမ်ိဳးသားေရးလႈပ္ရွားမႈတြင္ ကနဦးအစကတည္းက ပါ၀င္ခဲ့သည္။ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား သမဂၢ၏ ပထမဆံုးအေထြေထြ အတြင္းေရးမႈးခ်ဳပ္အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ ဥကၠ႒အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ ဒုဥကၠ႒အျဖစ္လည္းေကာင္း ေဆာင္႐ြက္ခဲ့သူ။ သခင္ေအာင္ဆန္း အယ္ဒီတာအျဖစ္ ထုတ္ေ၀ေသာ အိုးေ၀မဂၢဇင္းတြင္ “ ငရဲေခြးႀကီး လြတ္ေနၿပီ ” အမည္႐ိွ ေဆာင္းပါးေဖာ္ျပခဲ့မႈအတြက္ သခင္ေအာင္ဆန္း ဖမ္းဆီးခံထားရခ်ိန္တြင္ သခင္ႏု ႏွင့္အတူ တစ္ႏုိင္ငံလုံးတြင္ ဒုတိယေက်ာင္သားသပိတ္ ေပါေပါက္ေရးအတြက္ အဓိကတာ၀န္ယူဦးေဆာင္ခဲ့ေသာ (ထိုစဥ္က) ေက်ာင္းသားသမဂၢ ဒု-ဥကၠ႒၊ ေက်ာင္းသားသပိတ္ေခါင္းေဆာင္ တစ္ဦးျဖစ္သည္။၁၉၃၆ ခုႏွစ္တြင္ ဖြဲ႕စည္းေသာ ဗမာႏိုင္ငံလံုး ဆိုင္ရာေက်ာင္းသားမ်ားသမဂၢ ၏ ပထမဆံုး ဥကၠ႒လည္း ျဖစ္၏။ တကသ ကိုယ္စားလွယ္ ေကာင္စီလူႀကီး အျဖစ္ ပထမဆံုး တာဝန္ယူလုပ္ေဆာင္ခဲ့သည္။<br /><span class=""><img alt="" class="photo_img img" height="290" src="http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/425198_2951348017451_1073891009_32832319_635458249_n.jpg" width="400" /><span class="caption"></span></span><br />ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္က်ဆံုးသည့္အမႈတြင္ ေက်ာင္းသားမ်ားဘက္မွ ေရွ႕ေန လိုက္ခဲ့သူလည္း ျဖစ္သည္။ ဝတ္လံုေတာ္ရေရွ႕ေန တစ္ဦးျဖစ္သည္။ ဒုတိယကမၻာစစ္ ျဖစ္သည္တြင္ မိဘမ်ားက အိႏၵိယသို႔ ထြက္ေျပးခဲ့ရာ ဂ်ပန္ေခတ္တစ္ေလွ်ာက္လုံး အိႏိ္ၵယႏိုင္ငံ၌ ႐ိွေနစဥ္ သခင္သိန္းေဖ ( စာေရးဆရာ တက္ဘုန္းႀကီး သိန္းေဖျမင့္ ) ႏွင့္ အျခားေျမေအာက္ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားအား မိမိအိမ္၌ အခမဲ့တည္းခုိ္ေနထိုင္စားေသာက္ေစ၍ ဂ်ပန္ကို ျပန္လည္ေတာ္လွန္္မည့္ မဟာမိတ္အဂၤလိပ္တို႕ႏွင့္ ဆက္သြယ္ရန္ ကူညီေပးခဲ့သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႕ မဟာမိတ္တုိ႕ႏွင့္ပူးေပါင္းကာ ဂ်ပန္ကိုေမာင္းထုတ္ႏုိင္ၿပီးသည့္ေနာက္ အဂၤလိပ္ထံမွ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးအရယူရန္ ျပင္ဆင္ေနခ်ိန္တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုယ္တိုင္က ဦးရာ႐ွစ္ကို ဆက္သြယ္၍ “ဗမာျပည္ျပန္လာပါ။ ခင္ဗ်ားအကူအညီ က်ဳပ္တို႕လိုတယ္ ” ဟုဆိုကာ တိုင္းျပည္တည္ေထာင္ေရးအတြက္ ျပန္လည္ေခၚယူခဲ့သည္။ ေလဆိပ္သို႕ပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုယ္တိုင္ ႀကိဳဆုိခဲ့သည္။<br /><span class=""><img alt="" class="photo_img img" height="640" src="http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/s720x720/432342_2951351217531_1073891009_32832320_357705286_n.jpg" width="508" /><span class="caption"></span></span><br />ဖဆပလ အဖြဲ႕၌ ပါဝင္၍ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒ မူၾကမ္း ေရးဆြဲေရး ေကာ္မတီဝင္၊ အလုပ္သမား ဥပေဒျပဳေကာ္မတီတြင္ တာဝန္မ်ား ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ ျပည္သူ႕ လႊတ္ေတာ္ တြင္၎၊ လူမ်ိဳးစု လႊတ္ေတာ္တြင္လည္းေကာင္း အမတ္အျဖစ္ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီေခတ္တြင္ အဆက္မျပတ္ ေ႐ြးခ်ယ္ တင္ေျမႇာက္ျခင္းခံရသည္။ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရအဖြဲ႕မ်ားတြင္ ျပည္သူ႕အိုးအိမ္၊ေဆာက္လုပ္ေရးႏွင့္ အလုပ္သမားဌာနဝန္ႀကီး(၁၉၅၂)၊ ကုန္သြယ္မႈဖြံ႕ၿဖိဳးေရးႏွင့္ အလုပ္သမားဝန္ႀကီး (၁၉၅၄)၊ သတၲဳတြင္းဌာနဝန္ႀကီး (၁၉၅၆ - ၅၈)၊ အမ်ိဳးသားစီမံကိန္းဝန္ႀကီးႏွင့္ စက္မႈ၊သတၲဳႏွင့္အလုပ္သမားဝန္ႀကီး (၁၉၆၀) စသည့္တာဝန္မ်ား ထမ္း႐ြက္ခဲ့သည္။ အလုပ္သမားႏွင့္ စပ္ဆိုင္ေသာ ဘုတ္အဖြဲ႕ အသီးသီး၊ စံုစမ္းေရး ေကာ္မတီ အမ်ိဳးမ်ိဳးတြင္ သဘာပတိ အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ ျပည္ေထာင္စုအလုပ္သမားအဖြဲ႕၊ လူမႈဖူလံုေရးအဖြဲ႕၊ အမ်ိဳးသားအိုးအိမ္အဖြဲ႕၊ လူမႈဝန္ထမ္းအဖြဲ႕ႏွင့္ အမ်ိဳးသားလူငယ္ေကာင္စီ မ်ားတြင္ဥကၠ႒ အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ ျပည္ပသို႕ သြားေရာက္ေသာ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕အမ်ိဳးမ်ိဳးတြင္ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ အဖြဲ႕ဝင္အျဖစ္ျဖင့္လည္းေကာင္း လိုက္ပါခဲ့ဖူးသည္။ ၁၉၅၅ ခုႏွစ္တြင္ ထိုင္းႏိုင္ငံမွ သရဖူဆု ခ်ီးျမႇင့္ျခင္းခံရသည္။ ၁၉၆၀ ခုႏွစ္တြင္ ဗမာ့ စက္မႈလက္မႈေကာင္စီ သဘာပတိ အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ တကၠသိုလ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ေကာင္စီ တြင္လည္းေကာင္း တာဝန္ ထမ္း႐ြက္ခဲ့သည္။ ဖဆပလႏွစ္ျခမ္းမကြဲခင္ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္တြင္ သူသည္ TUCB (Trade Union Council of Burma – ဗမာ့ကုန္သြယ္ေရးသမဂၢေကာင္စီ ) တြင္ ဒုဥကၠဌ ျဖစ္ခဲ့ေသးသည္။ အိႏၵိယေသြးပါသူဦးရာရွစ္အား ေနရာေပးမႈအေပၚ ၾသဇာအၾကီးဆံုး အသိုင္းအ၀ိုင္းကအျပင္းအထန္ဖိအားေပးလင့္ ကစား သူ၏မဆုတ္မနစ္ ေခါင္းေဆာင္မႈေၾကာင့္ အရာမက်ခဲ့ေပ။ ဦးႏုက (အတိုက္အခံမ်ားႏွင့္ရန္ရွင္းသြားေအာင္) သူ႔နာမည္အား ဦးရန္ရွင္းဟု ေျပာင္းရန္တိုက္တြန္းခဲ့ရာ အမာခံမြတ္စလင္မ္ျဖစ္သူ ဦးရာရွစ္က လက္မခံပဲပယ္ခ်ခဲ့ျပီး သူ႔နာမည္ေရွ႕တြင္ “ဦး”ကိုသာတပ္ခဲ့သည္။ ဦးရာရွစ္၏အစ္ကိုျဖစ္သူ ေဒါက္တာအမ္၊ေအ၊ရအူးဖ္မွာ အိႏၵိယႏိုင္ငံျခားေရးဌာနတြင္ သံအမတ္တစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့သည္။ ငါးဆယ္ျပည့္ႏွစ္ေစာေစာပိုင္းကာလမ်ားတံုးက ဗမာႏိုင္ငံတြင္ သူ႔ႏိုင္ငံကို ကိုယ္စားျပဳျပီးတာ၀န္ ထမ္းေဆာင္သြားခဲ့သည္။<br />ဤေနရာတြင္ ဦးရာ႐ွစ္ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ တိမ္ျမဳပ္ေနသည့္ ျဖစ္ရပ္တစ္ခုကို ျပန္လည္မွ်ေ၀ လိုပါသည္။ သမိုင္းကို မွတ္တမ္းတင္ရာတြင္ အေထာက္အထား၊ အတိအက်ကိုးကားေဖာ္ျပႏုိင္ျခင္း မ႐ိွသည့္အခ်က္သည္ ေမာ္ကြန္းတင္ထုိက္စရာ၊ မွတ္ေက်ာက္တင္ခံႏုိင္စရာ အေထာက္အထားမဟုတ္ ႏိုင္ေၾကာင္း ေကာင္းစြာနားလည္ပါသည္။ သို႕ေသာ္ မိမိဖတ္မွတ္ၾကားသိထားသည့္အခ်က္ကို မေဖာ္ထုတ္ဘဲ ထိန္ခ်န္ျခင္းသည္လည္း သမိုင္းကို သစၥာေဖာက္ျခင္းျဖစ္သည္ဟု ခံယူမိသည့္အတြက္ ဤအခ်က္ကို ေရးသားေဖာ္ထုတ္ပါမည္။ ၁၉၈၀ ျပည့္လြန္ႏွစ္မ်ားက သခင္ ေအာင္ႀကီး(ေပါင္းတည္) ေပဖူးလႊာမဂၢဇင္းတြင္ အခန္းဆက္ေရးသားခဲ့ေသာ “ ကၽြန္ေတာ္အညာသားပါခင္ဗ်ား” ေဆာင္းပါး ႐ွည္တစ္ေနရာတြင္ ဤျဖစ္ရပ္ကို ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးပါသည္။ သိမီသူမ်ား ျဖည့္စြက္ေဆြးေႏြးအတည္ျပဳေစလိုပါသည္။<br />ဦးႏု ဦးေဆာင္သည့္ ဖဆပလ အစိုးရတိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္စဥ္ကာလက ျဖစ္ပါသည္။ တစ္တုိင္း ျပည္လုံး ေရာင္စုံသူပုန္မ်ားႏွင့္ တုိင္းရင္းသားခဲြထြက္ေရးသူပုန္မ်ား ထႂကြေနခ်ိန္ျဖစ္သျဖင့္ အစုိးရ၏ အာဏာစက္နယ္ပယ္က်ဥ္းေျမာင္းေနခ်ိန္ “ရန္ကုန္အစိုးရ” ဟူ၍ပင္ သမုတ္ခံေနရစဥ္ ကာလအခ်ိန္ ျဖစ္သည္။ အစိုးရအေနျဖင့္ တစ္တုိင္းျပည္လုံး႐ိွ သူပုန္အေနအထားကို စိုးရိမ္ေနရခ်ိန္၊ တပ္မေတာ္ တြင္း၌လည္း လက္နက္အင္အားနည္းပါးသျဖင့္ ဒုကၡႀကဳံလ်က္႐ိွပါသည္။ ။ ဦးရာ႐ွစ္က အိႏၵိယ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေန႐ူးထံ လွ်ဳိ႕၀ွက္ဆက္သြယ္ေပးျခင္းျဖင့္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးအတြက္ တစ္တပ္တစ္အား ကူညီခဲ့ရဖူးပါသည္။ ဘာသာေရးကိုအသုံးခ်တတ္ေသာ ဦးႏုသည္ အိႏိ္ၵယႏုိင္ငံမွ ဗုဒၶစြယ္ေတာ္ႏွင့္ေဗာဓိပင္ ပင့္ေဆာင္သည္ဟု အေၾကာင္းျပကာ အိႏိ္ၵယမွ သေဘာၤမ်ား ရန္ကုန္ဆိပ္ကမ္းသို႕ လာေရာက္ေစၿပီး အတိုက္အခံႏုိင္ငံေရးသမားမ်ား၊ သူပုန္မ်ားမသိေစဘဲ အိႏိ္ၵယမွ တပ္ရင္းသံုးခုစာမွ်စစ္လက္နက္မ်ား ျပည္တြင္းအစိုးရထံသို႕ လွ်ဳိ႕၀ွက္တင္သြင္းခဲ့ရဖူးပါသည္။ သခင္ေအာင္ႀကီးသည္ ဤလွ်ဳိ႕၀ွက္စစ္ဆင္ေရး၏ အခန္းက႑တစ္ခုတြင္ ပါ၀င္ခဲ့ရၿပီး ေနာက္တစ္ေခတ္တြင္ ျပန္လည္ ေရးသားေဖာ္ထုတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။<br /><span class=""><img alt="" class="photo_img img" src="http://a1.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/429905_2951355457637_1073891009_32832322_1893222198_n.jpg" /><span class="caption"></span></span><br />-------------------------------------------------------------------------------------<br />ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကိုယ္တိုင္ ေ႐ြးခ်ယ္ခဲ့ေသာ အမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ေနာက္တစ္ဦးမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္တို႕ႏွင့္အတူ က်ဆုံးသြားေသာ ျမန္မာ့အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဆရာႀကီး ဦးရာဇတ္ျဖစ္ပါသည္။ <br /><span class=""><img alt="" class="photo_img img" src="http://a7.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/s720x720/428645_2951358657717_1073891009_32832323_400185713_n.jpg" /><span class="caption"></span></span><br />(ဆရာႀကီး၏ အတၳဳပၸတိ္ၱအက်ဥ္းကို ဤေနရာတြင္ ဖတ္႐ႈႏိုင္ပါသည္။)<br />http://www.facebook.com/note.php?note_id=206873919365409<br />ဆရာႀကီးသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တုိ႕ထက္ ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္နီးပါး အသက္ႀကီးသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ျမန္မာ့အေရးလႈပ္႐ွားခဲ့ရာတြင္လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႕ထက္ေစာသည္။ အမ်ဳိးသားေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီး အျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္မွာလည္း မႏ္ၲေလးၿမိဳ႕တြင္ျဖစ္သျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႏွင့္ အနီးကပ္လက္တဲြ မလုပ္ကိုင္ခဲ့ရပါ။<br />ဂ်ပန္ေခတ္ ဂ်ပန္ကိုေတာ္လွန္ရန္ ဖက္ဆစ္တိုက္ဖ်က္ေရး၊ ျပည္သူ႕လြတ္ေျမာက္ေရး (ဖတပလ)ဖဲြ႕စည္းစဥ္က မႏၲေလးၿမိဳ႕တြင္ (ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္လွေသာ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္၏ အႏၲရာယ္ကို ေၾကာက္၍) မည္သူမွ် ဥကၠ႒အျဖစ္ တာ၀န္မယူ၀ံျဖစ္ေနစဥ္တြင္ ဆရာႀကီးက ရဲရဲ၀့ံ၀ံ့ေခါင္းခံကာ မႏၲေလးခ႐ိုင္ဥကၠ႒တာ၀န္ယူခဲ့သည္။ ေနာင္ဂ်ပန္ကိုေအာင္ျမင္စြာ တုိက္ထုတ္ႏုိင္ၿပီးေနာက္ ဖက္ဆစ္ ဆန္႕က်င္ေရး၊ ျပည္သူ႕လြတ္လပ္ေရး(ဖဆပလ) ျပန္လည္ဖဲြ႕စည္းခ်ိိန္တြင္ အမ်ားစုက ဆရာႀကီးအား ဥကၠ႒အျဖစ္ ျပန္လည္အဆိုျပဳၾကခ်ိန္တြင္မူ ပုဂ္ၢိဳလ္အခ်ဳိ႕က ျမန္မာမင္းေနာက္ဆုံးစံခဲ့ရာမင္းေနျပည္ေတာ္ မႏၲေလးၿမိဳ႕မွာ ကျပားေသြးေႏွာတစ္ဦးက ဥကၠ႒ျဖစ္ထုိက္ပါ့မလားဟု ကန္႕ကြက္ၾကရာ ရဟန္းေတာ္မ်ား ကပင္ <b>“တျခားဘယ္သူမွ တာ၀န္မယူရဲတဲ့အခ်ိန္မွာ ရဲရဲ၀့ံ၀့ံတာ၀န္ခံခဲ့တဲ့ ဒကာႀကီး ရာဇတ္ပင္ ဥကၠ႒ျဖစ္ထုိက္ေၾကာင္း”</b> ျပတ္သားစြာေထာက္ခံျခင္းေၾကာင့္ မႏၲေလးခ႐ိုင္ဖဆပလဥကၠ႒တာ၀န္ယူခဲ့သည္။<br />၁၉၄၇ ခုႏွစ္ မတ္လတြင္မႏၲေလးၿမိဳ႕မွ ေက်ာ္ၾကားထင္႐ွားၿပီး မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ရင့္သန္သည့္ ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား ဦးေဆာင္ကာ လက္မွတ္ေရးထိုးၾကၿပီး ဖဆပလအစိုးရအဖဲြ႕တြင္ ဆရာႀကီးဦးရာဇတ္အား ၀န္ႀကီးတစ္ေနရာခန္႕အပ္ေပးရန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းထံသို႕ ေတာင္းဆုိခဲ့ရာ ယင္းစာကို လက္ခံရ႐ိွၿပီးသည့္ေန႕ နံနက္(၁၁)နာရီတြင္ က်င္းပသည့္ ဖဆပလ အစည္းအေ၀းမွာပင္ ဆရာႀကီးအား ပညာေရး၀န္ႀကီးအျဖစ္ ခန္႕အပ္ခဲ့သည္။<br />ဖဆပလ၀န္ႀကီးအျဖစ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႕ႏွင့္အတူ အနီးကပ္လက္တဲြလုပ္ေဆာင္စဥ္အတြင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ ဆရာႀကီး၏ ခံယူခ်က္သေဘာထား၊ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ႏွင့္ စြမ္းရည္တို႕ကို လက္ေတြ႕ပိုမိုသိျမင္လာခဲ့ရာ မၾကာမီပင္ “အမ်ဳိးသားစီမံကိန္း ” ၀န္ႀကီးအျဖစ္ပါ ပူးတဲြခန္႕ထား ယုံၾကည္စြာတာ၀န္ေပးခဲ့ပါသည္။<br />“အမ်ဳိးသားစီမံကိန္းဆိုတာ အင္မတန္က်ယ္၀န္းတယ္။ အေရးလည္းႀကီးတယ္။ တုိင္းျပည္တစ္ခုလုံးရဲ႕ တုိးတက္ေရးကို ေ႐ွး႐ႈၿပီး ႀကီးပြားေရး၊ စီမံေရး၊ လူမႈေရး အကုန္လုံး ၿခဳံၿပီး အုတ္ျမစ္ခ်တဲ့ ဌာနႀကီးတစ္ခု ျဖစ္တယ္။ ဒီဌာနမွ ကိုင္ရတာ ဆရာႀကီးအဖို႕ တာ၀န္လည္းႀကီး အပင္ပန္းလည္းအခံရဆုံးပဲ။ သူမေျပာနဲ႕ဗ်ာ ဒီဌာနေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ ထမင္းလြတ္၊ ဟင္းလြတ္ ႐ုံးတက္ရတဲ့အခါလည္း႐ိွ၊ ည(၉)နာရီ (၁၀)နာရီမွ ႐ုံးဆင္းရတဲ့ အခါေတြလည္း႐ိွပုံေတြ စာေရးရင္ မ်က္လုံးထဲေပၚေနတယ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ဟာ ဆရာႀကီးအေပၚ ဘယ္ေလာက္အထင္ႀကီးခဲ့တယ္၊ ဘယ္ေလာက္ယုံၾကည္ကိုးစားခဲ့တယ္ဆိုတာ ဒီအမ်ဳိးသားစီမံကိန္းဌာနကို လႊဲအပ္ အကိုင္ခုိင္းတာသာ ၾကည့္ေပေတာ့။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာႀကီး ဦးရာဇတ္ သည္ ပညာေရး၀န္ႀကီးျဖစ္တဲ့အျပင္ အမ်ဳိးသားစီမံကိန္း၀န္ႀကီးဌာန ၀န္ႀကီးျဖစ္ေၾကာင္းကို ေၾကညာေမာင္းခတ္ေပးပါဗ်ာ ”<br />(ဆရာႀကီး ဦးရာဇတ္ ၏ အတြင္းေရးအတြင္း၀န္ အမ်ဳိးသားေက်ာင္းသားေဟာင္း တစ္ဦးျဖစ္သူ ဦးခ်စ္ေဆြ ၏ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓာတ္အျပည့္႐ိွတဲ့ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဦးရာဇတ္ ေဆာင္းပါး၊ ဗဟိုစည္သတင္းစာ ၊ ၁၉ ဇူလိုင္၊ ၁၉၆၄ မွ)<br />-------------------------------------------------------------------------------------<br />ဗုိ္လ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကုိယ္တိုင္ တုိင္းျပည္အေရးအတြက္ ယုံၾကည္စြာ ေ႐ြးခ်ယ္ခဲ့ေသာ အထက္ပါ လူထုေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္မ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အေနႏွင့္ ထိုေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားႏွင့္ အတူတကြလက္တဲြကာ တုိင္းျပည္ထူေထာင္ေရး၊ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ တုိက္ပဲြ၀င္ေနစဥ္ကာလတစ္ေလွ်ာက္ သူတို႕၏ တိုင္းျပည္အေပၚထားသည့္ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ကို ပိုမိုနားလည္လာမိသည္။ ရံဖန္ရံခါ ဘာသာေရးႏွင့္ပတ္သက္၍ပင္ မိမိသိလုိသည္ကို ေမးျမန္းေဆြးေႏြးေလ့႐ိွခဲ့သည္။<br /><b>ထို႕ေၾကာင့္ ေ႐ြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္မ႐ိွေသာ ေမြးရာပါအေနအထားအရ “ေသြးေႏွာ” ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေနၾကေသာ္လညး္ မိမိတို႕ေ႐ြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္႐ိွေသာ ကိုယ္က်ဳိးစီးပြားႏွင့္ အမ်ားအက်ဴိးတုိင္းျပည္အက်ဳိးတြင္မူ အမ်ားအက်ဳိးကိုေ႐ြးခ်ယ္ၾကသည့္ ျမန္မာမြတ္စလင္မ္မ်ား၏ အခန္းက႑ကို သတိျပဳမိလာသည္။ ျမန္မာမြတ္စလင္မ္တို႕ကလည္း မိမိတုိ႕သာသနာ၏ အဆုံးအမျဖစ္ေသာ ““ဇာတိ ေျမကို ခ်စ္ျမတ္ႏုိးျခင္းသည္ သာသနာ့ယုံၾကည္မႈ၏ အစိတ္အပိုင္းျဖစ္သည္ ” “ သင္တို႕ထဲမွ အေကာင္းဆုံးသူသည္ ေ၀ေနယ်တို႕အက်ဳိး သယ္ပိုးသူမ်ားျဖစ္သည္ ” အစ႐ိွသည့္ တမန္ေတာ္ မုဟမၼဒ္ (ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ)၏ ဆုံးမၾသ၀ါဒမ်ားကို ဖ၀ါးေျခထပ္လုိက္နာလ်က္ တုိင္းျပည္ေရးအတြက္ က႑အသီးသီးမွ တက္ႂကြစြာ တစ္တပ္တစ္အားပါ၀င္ခဲ့ၾကသည္။ </b>ယင္းအခ်က္ကို ေကာင္းစြာ သိနားလည္ခဲ့ေသာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္၏ လူမ်ဳိးေရးရာသေဘာထားအျမင္ကို ေ႐ႊတိဂံုေစတီ အလယ္ပစၥယံ ဖစပလ ညီလာခံသဘင္ႀကီးတြင္ မိန႕္ၾကားခဲ့ေသာ ေအာက္ပါ မိန္.ခြန္းက ထင္ဟပ္ေပၚလြင္ေနပါလိမ့္မည္။<br /><b><i>“လူမ်ိဳးဆိုသည္မွာ သုခ၊ ဒုကၡ အတူခံစားၾက၍ နီးနီးစပ္စပ္ အက်ိဳးခ်င္းထပ္ၿပီးလွ်င္ ႏွစ္ပရိေစၧဒ ရွည္လ်ားစြာ တစ္မ်ိဳးတစ္စားတည္းပင္ဟု စိတ္ထားရွိသူတို႔ကို တစ္စုတည္းေပါင္း၍ ေခၚေဝၚျခင္းသာျဖစ္ေပသည္။ အမ်ိဳးအႏြယ္ ကိုးကြယ္သည့္ ဘာသာတရား ေျပာဆိုသည့္ ဘာသာစကားတို႔ကို အေရးထားရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း စင္စစ္မွာ ေအးအတူ ပူအမွ် ေကာင္းတူဆိုးဖက္ ပူးေပါင္းလ်က္ ေနလိုေသာ အစဥ္အလာ ဆႏၵေပၚတြင္ ဝံသာႏု ရကၡိတ တရားသည္ တည္ေနေပသည္။”</i></b><br />ဒီးဒုတ္သတင္းစာ ဧက ဒသမတြဲ နံပါတ္ ၄၁ ဇူလိုင္လ ၂၇ ရက္၊ ၁၉၃၅၊ စာမ်က္ႏွာ ၅၊ ၆ တြင္လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက အမ်ိဳးသားစိတ္ဓာတ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ <b><i>“ေသြးတူျခင္းထက္ စိတ္ကူးတူျခင္း ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းေခတ္တြင္ ဒိုးတူေဘာင္ဘက္ ျပဳဖူးသည္မ်ားကို မွတ္မိျခင္းတို႔က အမ်ိဳးသားစိတ္ကို ပိုမိုဖန္တီးေလသည္။”</i></b> ဟု ေရးသားခဲ့ပါသည္။<br /><span class=""><img alt="" class="photo_img img" src="http://a6.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/s720x720/407330_2951360257757_1073891009_32832324_301694323_n.jpg" /><span class="caption"></span></span><br />ထို႕အတြက္ေၾကာင့္ပင္လွ်င္ ၁၉၄၆ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ၌ က်င္းပခဲ့ေသာ ေ႐ႊတိဂုံအလယ္ပစၥယံ လူထုအစည္းအေ၀းပဲြႀကီး၌ဖဆပလအဖဲြ႕မွ ဆရာႀကီး ဒီးဒုတ္ ဦးဘခ်ဳိမွ အဆိုအမွတ္(၆) တိုင္းရင္းသားလူနည္းစုမ်ားႏွင့္ သက္ဆိုင္သည့္အဆိုတင္သြင္းရာတြင္<br /><b>“ ဗမာမြတ္စလင္မ္္မ်ားသည္ မိမိတို႕သည္ ဗမာလူမ်ဳိးမ်ားပင္ျဖစ္သည္ဟု အျမင္မွန္ထားၾကသည့္အတုိင္း ကၽြန္ေတာ္တို႕ကလည္း ျမန္မာလူမ်ဳိးတို႕၏ အခြင့္အေရးမ်ားကို ေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း” </b>ထည့္သြင္းေျပာၾကားသြားခဲ့ပါသည္။<br />(အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဒီးဒုတ္ဦးဘခ်ဳိ၏ တိုင္းရင္းသားလူနည္းစုမ်ားႏွင့္ သက္ဆိုင္သည့္အဆို အျပည့္အစံုကို ဤေနရာတြင္ ဖတ္႐ႈႏိုင္ပါသည္။)<br />http://www.facebook.com/note.php?note_id=225990574120410<br />အိႏိ္ၵယႏုိင္ငံသို႕ ဆရာႀကီးဦးရာဇတ္ ျမန္မာ့ကိုယ္စားလွယ္ပညာေရး ၀န္ႀကီးအျဖစ္ သြားေရာက္စဥ္ အိႏိ္ၵယႏုိင္ငံမွ “ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ အစ္ၥလာမ္ဘာသာ၀င္လူနည္းစု အခန္း က႑ဘယ္လို႐ိွပါသလဲ ” ဟု ေမးျမန္းသည္ကို ဆရာႀကီးက <b><i>“We don’t regard ourselves as minority; we merge with the majority… ကၽြန္ေတာ္တို႕ကိုယ့္ကုိယ္ကို လူနည္းစုလို႕ သေဘာမထား လူမ်ားစုနဲ႕ ေပါင္းလိုက္တယ္ ...”</i></b> ဟု ျပန္ေျဖခဲ့ျခင္းသည္ ဗမာမြတ္စလင္မ္တုိ႕၏ ရပ္တည္မႈပင္ျဖစ္ပါသည္။<br />တိုင္းျပည္အေပၚ သစၥာေစာင့္သိေသာအျခားဘာသာ၀င္ လူနည္းစုမ်ားအေပၚတြင္ ထား႐ိွသည့္ ဗို္လ္ခ်ဳပ္၏ သာတူညီမွ် အခြင့္အေရးေပးလိုမႈကို ေဖာ္ၫႊန္းသည့္ အျခားမိန္႕ခြန္းတစ္ခု ကိုလည္း ေဖာ္ျပလိုပါသည္။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္၊ ေမလတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ဖဲြ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒ ေရးဆဲြေရးအတြက္ ဖဆပလပဏာမျပင္ဆင္မႈညီလာခံကို က်င္းပခဲ့ပါသည္။ ထိုညီလာခံတြင္ ဘာသာေရးကိုင္း႐ိႈင္းသည့္ ဒီးဒုတ္ဦးဘခ်ဳိက လြတ္လပ္ေရးရသည့္အခါတြင္ ဗုဒၶဘာသာကို ႏုိင္ငံေတာ္ဘာသာအျဖစ္ ျပ႒ာန္းရန္သင့္ေၾကာင္း အဆိုတင္သြင္းသည္။ ဤအဆိုႏွင့္ပတ္သက္၍ ေဆြးေႏြးၾကသည့္အခါ ဗို္လ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ဦးဘခ်ဳိကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေခ်ပေျပာဆိုခဲ့ပါသည္။<br /><b><i>“… သည္မွာ ဆရာ ၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕က လူႀကိဳက္ေအာင္ လုပ္ေနတာမဟုတ္ဘူး။ သည္လို မဟုတ္မဟတ္ကိုယ္ထင္ရာေတြ ေလွ်ာက္လုပ္ေနၾကမည္ဆိုလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္တို႕တိုင္းျပည္ဟာ မၾကာမီ ပ်က္စီးၿပိဳကဲြၿပီး ကၽြန္သားေပါက္ျဖစ္သြားမွာဘဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕တုိင္းျပည္မွာ အေလာင္းဘုရား လက္ထက္ကတည္းက မူဆလင္ေတြ႐ိွတယ္။ ဘရင္ဂ်ီေတြ႐ိွတယ္။ အစတုန္းက ႐ိွလာၾကတဲ့ နတ္ကိုးကြယ္တဲ့ ေတာင္းတန္းသားေတြ႐ိွတယ္။ အဲသည္ေတာင္တန္းသားေတြဟာ အဂၤလိပ္လက္ေအာက္တုန္းက တခ်ဳိ႕ ခရစ္ယာန္ေတြျဖစ္ၿပီး အ႐ိုးစဲြေနၾကတာ႐ိွတယ္။ သူတို႕တစ္ေတြဟာအားလုံးႏုိင္ငံသားေတြပဲ၊ တိုင္းျပည္ကို ကၽြန္တြင္းက လြတ္ေအာင္ တုိက္ထုတ္ၾကတုန္းက ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ခ်ည္းမဟုတ္ဘူး။ သူတုိ႕တေတြ ပါၾကတယ္။ ယခု ကၽြန္တြင္းကလြတ္မည္မႀကံေသးဘူး သူတုိ႕ေတြအေပၚမွာ အႏုိင္က်င့္ၿပီး ငါတုိ႕လူမ်ားစုရဲ႕ဘာသာကို ႏုိင္ငံေတာ္ဘာသာျဖစ္ရမည္လို႕လုပ္လုိက္လွ်င္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ ေခြးေလာက္ေတာင္ ေသာက္သုံးမက်တဲ့အေကာင္ေတြ ျဖစ္သြားၾကမွာေပါ့ဆရာ။ တုိင္းျပည္ကို တုိင္းျပည္ေရးလို ေတြးစမ္းပါ။ ဘာသာေရးေတြ ဘာေတြညာေတြ လုပ္မေနစမ္းပါႏွင့္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ တုိင္းျပည္တစ္ခုလုံး စည္းလုံးၾကဖို႕လိုတယ္၊ ... ယခုအခ်ိန္မွာလိုခ်င္တာက ျပည္ေထာင္စုထဲမွာ႐ိွေနၾကတဲ့ လူမ်ဳိးအားလုံး ဘာသာအားလုံး ဘယ္ေတာ့မွ မၿပိဳကဲြဘဲ ခဲြထြက္သြားမည့္လူေတြ ေပၚမလာေစဘဲ ႏုိင္ငံေရးစိတ္ဓာတ္ တစ္ခုတည္း႐ိွေအာင္သြင္းၿပီး စည္းလုံးဖို႕လိုတယ္။ ႏုိင္္ငံေတာ္ဘာသာကို ဗုဒၶဘာသာလုပ္ခ်င္ရင္ ဗုဒၶဘာသာႏိုင္ငံေတာ္လို႕ ဆရာဘာသာ ဆရာေၾကညာ၊ ကၽြန္ေတာ္ မပါဘူး။”</i></b><br />( ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ (ပါလီမန္)တတိယျပည္သူလႊတ္ေတာ္ညီလာခံမွတ္တမ္း၊ စာတဲြ ၅၊ အစည္းအေ၀းအမွတ္-၃၊ ရန္ကုန္၊ အစုိးရပုံႏွိပ္တိုက္၊၁၉၆၂၊ စာ ၃၇၀- ၃၇၁ ။)<br />(မွတ္ခ်က္။ ။ ဤေဆာင္းပါး၏ ရည္႐ြယ္ခ်က္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏ သာတူညီမွ်စိတ္ဓာတ္ကို ေဖာ္ၫႊန္းလို ျခင္းသာျဖစ္ၿပီး ႏုိင္ငံေတာ္ဘာသာျပ႒ာန္းျခင္း ေကာင္း၏ဆိုး၏သုံးသပ္ခ်က္ မဟုတ္သည့္အတြက္ ထိုအေၾကာင္းအရာကို မေဆြးေႏြးလိုပါ။ )<br />ၾကာခဲ့ပါၿပီ ...ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ ဒီးဒုတ္ဦးဘခ်ဳိတို႕၏ေသြးမ်ား၊ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ဆရာႀကီး ဦးရာဇတ္၊ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ မန္းဘခုိင္တို႕၏ ေသြးမ်ား စုစည္း၍ ေသြးေခ်ာင္းစီးခဲ့ရသည္ပင္လွ်င္ ႏွစ္ေပါင္း (၆၀)ေက်ာ္ခဲ့ပါၿပီ။ ေခတ္စနစ္အလီလီလည္း ေျပာင္းခဲ့ရၿပီးပါၿပီ ...။<br />ထင္သာျမင္သာ႐ိွလွေသာ ႏုိင္ငံေရးအေျပာင္းအလဲမ်ားစြာျဖင့္ အမ်ဳိးသားရင္ၾကားေစ့ေရး သာတူညီမွ်လူ႕အခြင့္အေရးအမ်ားအတြက္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးမ်ား ေဆာင္႐ြက္ေနသည့္ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေခတ္သစ္ကာလတြင္ ...<br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႕ ေပးခ်င္ခဲ့သည့္ သာတူညီမွ်အခြင့္အေရး၏ အေငြ႕အသက္မွ်ျဖစ္ျဖစ္ေတာ့ ခံစားလိုပါသည္။ အနည္းဆံုးအဆင့္ ဒီေျမမွာေမြး၊ ဒီေျမမွာပင္ႀကီးကာ ဒီေျမတြင္ပင္ေသၾကရမည့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕အတြက္ ႏိုင္ငံသားအခြင့္အေရး အျပည့္အ၀ရ႐ိွေစ၇န္အထူးလိုအပ္ခ်က္တစ္ခုျဖစ္သည့္ ႏုိင္ငံသား စိစစ္ေရးကတ္မ်ား ယခုထက္လြယ္ကူစြာ ခ်ေပးခံၾကရလိုပါသည္။ ႏုိင္ငံသားမျဖစ္ထိုက္သူမ်ား ႏုိင္ငံသားကတ္ထုတ္မေပးမိေစရန္ စစ္ေဆးရမည္မွာ အမွန္ပါ။ သို႕ေသာ္ ဘိုးေဘးဘီဘင္ ဒီေျမမွာ ေနလာၾကသူတို႕အဖို႕မူ “ယခင္က ႐ိွခဲ့ေသာ၊ ယခု႐ိွမ႐ိွ မေသခ်ာလွေသးေသာ” မလိုအပ္သည့္ ၾကန္႕ၾကာမႈ၊အခက္အခဲမ်ား၊ ေလ်ာ့နည္းသြားေစလိုလွပါသည္။ ဘိုးေဘးအဆက္ဆက္ ႏွစ္ေပါင္းရာေက်ာ္အတြင္း ႏိုင္ငံျခားေသြးေႏွာမႈ တိုက္႐ိုက္မည္သို႕မွ် ႐ွာမေတြ႕ႏိုင္သည့္ သူမ်ားအားလည္း မိဘဘိုးဘြားအားလံုး၏ မွတ္ပုံတင္တြင္ လူမ်ဳိးဗမာ ကိုးကြယ္ရာဘာသာအစၥလာမ္အျဖစ္ ေဖာ္ျပခံခဲ့ၾကရာမွ မိမိတို႕လက္ထက္ေရာက္ကာမွ အစၥလာမ္ဘာသာသက္၀င္ယုံၾကည္မိသည့္အတြက္ ႏုိင္ငံသား စိစစ္ေရးကတ္တြင္ အိႏိ္ၵယ သို႕မဟုတ္ ပါကစၥတန္လူမ်ဳိး၊ ေသြးေႏွာအျဖစ္ ဇြတ္အဓမၼအထည့္ခံရသည့္၀ဋ္ဒုကၡမွလည္း ကင္းေ၀းလိုပါသည္။ (ဤအေၾကာင္းကိုယ္ေတြ႕ႀကဳံခဲ့ရသည္ကိုလည္း သီးျခားထပ္မံ၍ မွ်ေ၀ပါဦးမည္။)<br />ကၽြန္ေတာ္တို႕ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ ျမန္မာႏုိင္ငံသား၊ ျမန္မာမြတ္စလင္မ်ားအေနႏွင့္ လည္း ေ႐ွးအထက္ထက္က မိမိတို႕ဘိုးေဘးမ်ား တုိင္းျပည္အေပၚ တာ၀န္ေက်ခဲ့သည့္နည္းတူ တာ၀န္ေက်ရန္ ႀကိဳးပမ္းၾကရပါဦးမည္။ သူတို႕ကိုေပးခဲ့ေသာ အခြင့္အေရးမ်ဳိး ကၽြန္ေတာ္တို႕ လက္ထက္တြင္ ခံစားလိုပါက သူတို႕ကဲ့သို႕ စိတ္မ်ဳိးထားကာ ကိုယ္က်ရာက႑မွာ အေကာင္းဆုံး တာ၀န္ေက်ပြန္ၾကရပါမည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕အၿမဲႏွလုံးသြင္း၊ ဆင္ျခင္အပ္သည့္ တမန္ေတာ္ျမတ္၏ ၾသ၀ါဒတစ္ခုျဖစ္သည့္ “အထက္လက္သည္ ေအာက္လက္ထက္ျမတ္သည္ ” ဆုိသည့္ ၾသ၀ါဒကို မွ်ေ၀လိုပါသည္။ စာလုံးနည္းနည္းႏွင့္ အဓိပၸါယ္အလြန္ေလးနက္လွသည့္ သြန္သင္ခ်က္ျဖစ္ပါသည္။ ကိုယ့္ဘက္က ရယူသူသက္သက္မဟုတ္ဘဲ၊ ေပးဆပ္သူ၊ မြတ္စလင္မ္ဟူေသာ ဂုဏ္ပုဒ္ႏွင့္အညီ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို လက္ေတြ႕ေဖာ္ၾကဴးသူ၊ မုဟ္စင္န္ ေခၚ ေလာကကို အလွဆင္သူမ်ား အမွန္တကယ္ ျဖစ္လာေစရန္ ကၽြန္ေတာ္တို႕၏ တာ၀န္ျဖစ္ပါသည္။<br />ပတ္ဝန္းက်င္တြင္လူပိုမ်ားမျဖစ္ေစရန္ ႀကိဳးစားၾကရပါမည္။ မိမိေနထိုင္ရာ ပတ္ဝန္းက်င္အက်ိဳး၊ ရပ္ရြာအက်ိဳး၊ ေဒသအက်ိဳးအတြက္ အမ်ားႏွင့္သဟဇာတျဖစ္ကာ စံျပလက္တြဲ၍ ဦးေဆာင္ၾကရပါမည္။ အစၥလာမ့္အဆံုးအမႏွင့္ လားလားမွ် တိုက္႐ိုက္သက္ဆိုင္ျခင္းမရွိေသာ တိုင္းတပါး အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမွ လူမ်ိဳးေရး ယဥ္ေက်းမႈဆိုင္ရာ ဓေလ့ထံုးတမ္းမ်ားအား ပံုတူကူးခ် က်င့္သံုးျခင္းသည္လည္း မိမိတို႔ကို နားလည္မႈ ပိုမိုလြဲမွားေစရာဘက္သို႔ ဦးတည္ႏိုင္ေၾကာင္းကိုလည္း သတိျပဳသင့္ပါသည္။ အစၥလာမ့္အဆံုးအမအရ မိမိၾကမၼာကို မိမိသာလွ်င္ ဖန္တီးရမည္ျဖစ္ေၾကာင္းကိုလည္း သတိျပဳေစလိုပါသည္။<br />“မုခ်ဧကန္ လူ႔အစုအေဝးတစ္ရပ္သည္ မိမိကုိယ္မိမိ မျပဳျပင္ မေျပာင္းလဲသမွ် ကာလပတ္လံုး အလႅာအရွင္ျမတ္ကလည္း ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေပးမည္မဟုတ္” (က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္၊ ၁၃း၁၁)<br />အခ်ိဳ႕ကလည္း ဆုိၾကပါသည္။ တို႔ဘိုးေဘးမ်ားလက္ထက္ကလည္း ဤအေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾကၿပီး ႀကိဳးပမ္းခဲ့သမွ်လည္း သဲထဲေရသြန္ျဖစ္ခဲ့ရၿပီး ဒံုရင္းဒံုရင္းပင္ျဖစ္သည့္အတြက္ ႀကိဳးပမ္းလိုစိတ္မရွိေတာ့ပါ။ ရွိသလိုပင္ လက္ခံလိုက္ကာ ခပ္ေဝးေဝးေနၾက႐ံုေပါ့ဟု ေျပာၾကပါသည္။ ဖတ္မွတ္ခဲ့ဖူးေသာ အသံုးအႏႈန္းေလးကိုပင္ ျပန္လည္ေဝမွ်လိုပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္လည္း “ေခ်ာတိုင္တက္” ေနၾကျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။ ပန္းတိုင္ေရာက္လုနီးပါးျဖစ္ၿပီးမွ ျပဳတ္က်ခဲ့ရဖူးေသာ္လည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ မဆုတ္မနစ္ႀကိဳးပမ္းက တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ေတာ့ အေရာက္လွမ္းႏိုင္ပါလိမ့္မည္။ ေသခ်ာသည္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕အားလုံးယခုထက္ပိုႀကိဳးစားၾကရပါဦးမည္။<br />(ကို Kyawmoe Aung ဆီကေနကူးယူေဖၚျပပါတယ္<br />facebook မွ ကူးယူေဖၚျပသည္။</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7005412650199774237-2835813666386735565?l=www.lankamsma.org' alt='' /></div>D Maunghttp://www.blogger.com/profile/04061141991046786312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7005412650199774237.post-17782623691232669142012-02-15T02:53:00.000-08:002012-02-15T03:07:00.861-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-Lzz-gALMMhA/TzuQnyg-44I/AAAAAAAAAMk/nxyLJ8T3V_A/s1600/414435_324826967554933_114803668557265_846434_1471560394_o.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-Lzz-gALMMhA/TzuQnyg-44I/AAAAAAAAAMk/nxyLJ8T3V_A/s320/414435_324826967554933_114803668557265_846434_1471560394_o.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709315965871645570" border="0" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-40fvoBKYelE/TzuQnSZNe2I/AAAAAAAAAMY/AkNyJdfLfmY/s1600/414435_324826987554931_114803668557265_846436_1072458663_o.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-40fvoBKYelE/TzuQnSZNe2I/AAAAAAAAAMY/AkNyJdfLfmY/s320/414435_324826987554931_114803668557265_846436_1072458663_o.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709315957249112930" border="0" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-DKur6bL5Qpk/TzuQm95i_vI/AAAAAAAAAMM/sbB0LvLGzGo/s1600/426464_300085583386416_103865773008399_811363_1806357117_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-DKur6bL5Qpk/TzuQm95i_vI/AAAAAAAAAMM/sbB0LvLGzGo/s320/426464_300085583386416_103865773008399_811363_1806357117_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709315951747596018" border="0" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-AhbpJLZTmXI/TzuQmos9B5I/AAAAAAAAAMA/ZfOWqNjO6T8/s1600/422563_324828497554780_114803668557265_846470_524122171_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-AhbpJLZTmXI/TzuQmos9B5I/AAAAAAAAAMA/ZfOWqNjO6T8/s320/422563_324828497554780_114803668557265_846470_524122171_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709315946057631634" border="0" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-rv4Wlh30yYs/TzuQoOPbTbI/AAAAAAAAAMw/J898A28Vk10/s1600/417456_300084880053153_103865773008399_811360_1063225410_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-rv4Wlh30yYs/TzuQoOPbTbI/AAAAAAAAAMw/J898A28Vk10/s320/417456_300084880053153_103865773008399_811360_1063225410_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709315973314203058" border="0" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-x2d9tPJ_1l0/TzuPvbthUqI/AAAAAAAAALk/WCQ0vomzxiA/s1600/426908_300085253386449_103865773008399_811362_2046402466_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-x2d9tPJ_1l0/TzuPvbthUqI/AAAAAAAAALk/WCQ0vomzxiA/s320/426908_300085253386449_103865773008399_811362_2046402466_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709314997677544098" border="0" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-_1oUU5OxIOo/TzuPvXmVFHI/AAAAAAAAALc/BEk0uMy5634/s1600/402514_324829667554663_114803668557265_846497_1140180165_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-_1oUU5OxIOo/TzuPvXmVFHI/AAAAAAAAALc/BEk0uMy5634/s320/402514_324829667554663_114803668557265_846497_1140180165_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709314996573639794" border="0" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-znyEjgx70ls/TzuPuv1jmTI/AAAAAAAAALQ/zKL5onhHoP4/s1600/414435_324826994221597_114803668557265_846438_1535139716_o.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-znyEjgx70ls/TzuPuv1jmTI/AAAAAAAAALQ/zKL5onhHoP4/s320/414435_324826994221597_114803668557265_846438_1535139716_o.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709314985900087602" border="0" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-0RZOIt2_jEk/TzuPuWNhvvI/AAAAAAAAALE/4ZJaGRbLEOE/s1600/422425_324829530888010_114803668557265_846495_421524037_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-0RZOIt2_jEk/TzuPuWNhvvI/AAAAAAAAALE/4ZJaGRbLEOE/s320/422425_324829530888010_114803668557265_846495_421524037_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5709314979021307634" border="0" /></a><br /><br /><span class="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7005412650199774237-1778262369123266914?l=www.lankamsma.org' alt='' /></div>D Maunghttp://www.blogger.com/profile/04061141991046786312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7005412650199774237.post-61906153725841941442012-02-14T22:18:00.000-08:002012-02-14T22:20:41.217-08:00<div style="color: blue; text-align: center;"><b>ေဆာင္းပါးရွင္- ေရႊဓူ၀ံ</b></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ျမန္မာ့လူမႈ ဆက္ဆံေရးနယ္ပယ္တြင္ “သာကူး” ဆိုသည့္ စကားလံုးကို လူတိုင္းနားလည္ၾကပါသည္။ သာကူးဆိုသည့္လူမ်ားသည္ အမ်ားအားျဖင့္ လူလည္က်ေသာသူ၊ ေရွ႕တစ္မ်ိဳး ေနာက္တစ္မ်ိဳး လုပ္တဲ့သူ၊ သူ႔ရဲ႕အခြင့္အေရး သူ႔ရဲ႕အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ မ်က္ႏွာေျပာင္တိုက္ၿပီး ေက်းဇူးရွင္ကို ေက်းစြပ္ရန္ ၀န္မေလး တတ္သူမ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္- တစ္နည္းအားျဖင့္ သာကူး လုပ္တတ္သူမ်ားသည္ အေျခအေန၊ အခ်ိန္အခါကို ၾကည့္၍ အေရာင္ေျပာင္းသြားေသာ လူလယ္ႀကီးမ်ား၊ ေက်းဇူးကန္းတတ္သူမ်ား ျဖစ္ေလ့ရွိပါသည္။ မည္သို႔ပင္ ဆိုေစကာမူ အႏွီသာကူး လုပ္တတ္သူ လူလည္ႀကီးမ်ားသည္ ေခတ္အဆက္ဆက္တြင္ အခြင့္ထူးခံ လူတန္းစား မ်ားျဖစ္ၿပီး စီးပြားေရး၊ နိုင္ငံေရးႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းတြင္ အမ်ားအျပားရွိေနပါသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ယေန႔နိုင္ငံေတာ္သည္ ထင္သာျမင္သာရွိေသာ နိုင္ငံေရးစံနစ္ အေျပာင္းအလဲႏွင့္အတူ စီးပြားေရးအခြင့္ အလွမ္းႏွင့္ လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာမ်ားသည္ ယခင္စစ္အစိုးရ လက္ထက္ႏွင့္ မတူေသာ ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုသို႔ ကူးေျပာင္းေနၿပီျဖစ္ပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ႀကီးႏွင့္ ယခင္စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရး လိုလားသူဟု ဆိုေသာ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္တို႔၏ နိုင္ငံေရးကစားကြက္ေအာက္တြင္ အခြင့္ အေရးသမား လူလည္ စီၤးပြားေရးသမားႀကီးမ်ား၏ သာတဲ့ဘက္ကို ကူးေျပာင္းမည့္ ေျခလွမ္းႀကီးမ်ားကို သိသာ ထင္ရွား ျမင္ေတြ႔ ေနရပါသည္။ ထိုလူလည္ စီးပြားေရးသမားမ်ားသည္ “သာကူး”မ်ားသာျဖစ္ၿပီး လက္ရွိႀကံ့ဖြတ္ အစိုးရကို ညာဘက္အိပ္ကပ္ထဲ ထည့္ၿပီး၊ NLD ၏ နိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈ ေရခ်ိန္ ျမင့္တက္လာမႈကို အဓိက ေထာက္ပံ့မႈေပးၿပီး ဘယ္ဘက္အိတ္ကပ္သို႔ ေျပာင္းေနၾကၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ <i><span style="color: #660000;">ထုိသို႔လုပ္ေဆာင္ေနသူ လူလည္ႀကီး မ်ား၏ ေလာဘမသတ္ နိုင္သည့္ လုပ္ရပ္မ်ားကို အပိုင္းလိုက္ တင္ျပသြားပါမည္။</span></i></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-InCyDD-7kvM/TzlZ1xSdl3I/AAAAAAAAmMw/nzN7g3WHB4A/s1600/u+chit+khaing.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-InCyDD-7kvM/TzlZ1xSdl3I/AAAAAAAAmMw/nzN7g3WHB4A/s400/u+chit+khaing.jpg" width="282" border="0" height="400" /></a></div><div style="color: #660000; text-align: center;"><b>နိုင္ငံေရးမွ စီးပြားေရး၊ စီးပြားေရးမွ နိုင္ငံေရးသို႔ ေျပာင္းလဲမည့္သူ (သို႔မဟုတ္) </b></div><div style="color: #660000; text-align: center;"><b>စစ္တပ္ကို အသံုးခ်ေသာ</b></div><div style="color: #660000; text-align: center;"><b> နိုင္ငံေရးသမား ဦးခ်စ္ခိုင္(NLD-GE)</b></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i style="color: #660000;">ဧဒင္ဥကၠဌႀကီး ဦးခ်စ္ခိုင္ဆိုတာနဲ႔</i> စစ္တပ္ပိုင္ အေဆာက္အဦးေတြကို လက္၀ါးႀကီးအုပ္ ေဆာက္လုပ္ခြင့္ ရရွိၿပီး ထိပ္ထိပ္ႀကဲ သူေဌးႀကီးျဖစ္လာတယ္ဆိုတာ လူတိုင္းသိၾကပါသည္။ ၁၉၉၀ ျပည့္လြန္ႏွစ္မ်ားက နပခ၊ ရပခ စစ္နယ္ေျမမ်ားအတြင္း စစ္တပ္ေဆာက္လုပ္ေရးေတြကို ကန္ထရိုက္တာအျဖစ္ ေကာ္မရွင္စား လုပ္ကိုင္ခဲ့တဲ့ ဦးခ်စ္ခိုင္ဟာ စစ္တပ္နဲ႔ေပါင္းစားၿပီး ၂၀၀၀ ျပည့္လြန္ႏွစ္မ်ားကစၿပီး မက္ခရိုစီးပြားေရးလုပ္ငန္း ရွင္ႀကီး ျဖစ္လာခဲ့ပါသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒီလိုမ်ိဳး စစ္တပ္နဲ႔လုပ္ကိုင္စားေသာက္နိုင္တာ ဘ၀အက်ိဳးေပးေကာင္းတယ္လို႔ ဆိုရေပမည္။ ဦးခ်စ္ခိုင္ဟာ ယခင္ မဆလလက္ထက္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္လွဦးရဲ႕တူမနဲ႔ယူၿပီး၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လွဦးရဲ႕ အရွိန္အ၀ါနဲ႔ စစ္တပ္ ကိုသံုးဖို႔ အခြင့္အေရး ရခဲ့ရသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္လွဦးဟာ လူေတာ္တစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ဦးခင္ညႊန္႔(ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း)၊ ဦးေအာင္ေတာင္း (စက္မႈ(၁) ၀န္ႀကီးေဟာင္း)တို႔ရဲ႕ ဆရာျဖစ္ခဲ့ဖူးသည္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဦးခင္ညႊန္႔ႏွင့္ ဦးေအာင္ေတာင္းတို႔ အာဏာစက္ ျပင္းထန္ေနခ်ိန္မွာ ဦးလွဦးရဲ႕ အေထာက္အပံ့နဲ႔ ဦးခ်စ္ခိုင္ကို မဟာအခြင့္အေရးမ်ား ေပးခဲ့ပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ရွမ္းျပည္ဧရိယာ အတြင္းက စီးပြားေရး အခြင့္အလမ္းေတြကို ရရွိခဲ့ၿပီး ေအးသာယာ ေဂါက္ကြင္းနားကေျမကို အလကားနီးပါး ရရွိခဲ့လို႔ ေဂါက္ကြင္းနဲ႔ ဟိုတယ္လုပ္ကိုင္ခြင့္ကို ႏွစ္ရွည္လမ်ား အခမဲ့ လုပ္ခြင့္ရခဲ့တယ္လို႔ ဆိုရေပမည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အထူးသျဖင့္ စစ္တပ္ ေဆာက္လုပ္ေရးလို႔ေခၚတဲ့ GE တပ္မ်ားက အေဆာက္အဦး အႀကီးအမား ေဆာက္လုပ္ေရး အားလံုးကို ဦးခ်စ္ခိုင္ရဲ႕ ဧဒင္ေဆာက္လုပ္ေရးက ရရွိခဲ့ၿပီး တည္ေဆာက္ေရး ကုန္က်ေငြေတြကို သူတင္ျပသေလာက္ ခြင့္ျပဳ ခ်က္ရရွိေအာင္ လုပ္ေဆာင္နုိင္ခဲ့သူျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဦးခ်စ္ခိုင္ရဲ႕ ခ်မ္းသာပိုင္ဆိုင္မႈ အားလံုးနီးပါးဟာ စစ္တပ္ကိုမွီခိုၿပီး ရလာျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း စီးပြားေရးသမားမ်ားက သတ္မွတ္ခဲ့ၾကသည္။ စစ္တပ္ေၾကာင့္ ခ်မ္းသာလာတဲ့ ဦးခ်စ္ခိုုင္ဟာ ေက်းဇူးဆပ္တဲ့အေနနဲ႔ စစ္တပ္ကလူႀကီးမ်ားရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္အိမ္ေတြကို တာ၀န္ယူ ေဆာက္လုပ္ ေပးခဲ့ရပါသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">စစ္တပ္ေၾကာင့္ သူေဌးႀကီးျဖစ္လာတဲ့ ဦးခ်စ္ခိုင္ဟာ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္အထိ ေနျပည္ေတာ္က စစ္တပ္တည္ <i style="color: #660000;">ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းႀကီးမ်ားကိုလည္း GEတပ္နဲ႔ ပူးေပါင္းၿပီး ယခုတိုင္ရရွိဆဲပါ</i>။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္အလြန္ ႀကံ့ဖြံ႔အစိုးရရဲ႕ ဘက္ဂ်က္ခြဲတမ္းရ စစ္တပ္လုပ္ငန္းႀကီးမ်ား ေလ်ာ့က်လာခ်ိန္မွာေတာ့ လူလည္ႀကီး ဦးခ်စ္ခိုင္ဟာ စစ္တပ္နဲ႔လမ္းခြဲဖို႔ ေျခလွမ္းသစ္ကို စေနၿပီလို႔ ဆုိရေပေတာ့မည္။ သူရဲ႕ေျခလွမ္းကေတာ့ နိုင္ငံေရးနယ္ပယ္ထဲက သူရဲ႕မူလယံုၾကည္ ကိုးကြယ္ရာ တကယ့္မိခင္ NLD ပါတီႀကီးနဲ႔ ျပန္လည္ပူးေပါင္းၿပီး NLD အမတ္ျဖစ္ေရး လမ္းေၾကာင္းျဖစ္ပါသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">၁၉၈၈ အေရးအခင္းမွာ တကယ့္ နိုင္ငံေရးသမားစစ္စစ္ NLD ဦးခ်စ္ခိုင္ဟာ ၁၉၉၀ ျပည့္လြန္ႏွစ္မ်ားမွာ NLD ကိုလမ္းခြဲခဲ့ၿပီး အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက အာဏာသံုးရပ္ကိုခ်ဳပ္ကိုင္ထားတဲ့ စစ္တပ္စီးပြားေရးကို ကူးေျပာင္း ခဲ့သူျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ထိုစဥ္က နာမည္ဆိုးနဲ႔ ေက်ာ္ၾကားခဲ့တဲ့ ေထာက္လွမ္းေရးရဲ႕ ေစာင့္ၾကည့္ခံရသူျဖစ္လို႔ NLDနဲ႔ ကင္းကင္းေနခဲ့ရသူလို႔ ဆိုရေပမည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လွဦး မ်က္ႏွာေၾကာင့္ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေပးရာမွ စစ္တပ္ရဲ႕တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းႀကီးမ်ားရဲ႕ ၃ ပံု ၂ ပံုကိုရရွိခဲ့ၿပီး ႀကီးပြားခ်မ္းသာလာခဲ့ျခင္းကို စီးပြားေရးနယ္ပယ္၊ စစ္တပ္နယ္ပယ္ မွာ လူတိုင္းသိရွိၾကပါသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">စစ္တပ္အတြင္းမွာ ဒုတပ္ခ်ဳပ္ အရွိန္အ၀ါကိုသံုးခဲ့လို႔ ရပခတိုင္းမႈး အဆက္ဆက္က ဦးခ်စ္ခိုင္ကို ရြံေၾကာက္ျဖစ္ခဲ့ရၿပီး အခုခ်ိန္မွာေတာ့ စစ္တပ္စီးပြားေရး နယ္ပယ္ကေန ဆုတ္ခြာၿပီး သူရဲ႕မိခင္ရင္း NLD ရဲ႕လႈပ္ရွားမႈမ်ားမွာ ေနာက္ကြယ္ကတက္ၾကြစြာ ပ့့ံပိုးလုပ္ကိုင္ေပးေနပါၿပီ။ စစ္တပ္ရဲ႕အရိပ္ရွိေနလို႔ NLD ပါတီကို ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ မပူးေပါင္းေသးေပးမဲ့ သူယံုၾကည္ခဲ့တဲ့နုိင္ငံေရးပါတီႀကီးအတြက္ အင္အားျပန္လည္ ေတာင့္တင္းေအာင္ စစ္တပ္ေၾကာင့္ရရွိလာတဲ့ ေငြေၾကးေတြကို အသံုးခ်ေတာ့မည္ ျဖစ္ပါသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ဧရာ၀တီတိုင္းစည္းရံုးေရး ခရီးစဥ္ကုန္က်စရိတ္ အားလံုးကို ဧရာ၀တီတိုင္း ဆန္စပါး ထုတ္လုပ္ႀကီးၾကပ္ေရး ဥကၠဌ ဦးခ်စ္ခိုင္က ေထာက္ပ့ံေပးခဲ့မႈ အေပၚ NLD CEC မ်ားက သတိထား ၾကိဳဆိုခဲ့ပါသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒါ့ေၾကာင့္ ဧဒင္ဥကၠဌႀကီးဟာ NLD နိုင္ငံေရးသမားအျဖစ္ ၁၉၈၈ မွ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္အထိ ရပ္တည္လႈပ္ရွားခဲ့ၿပီး စစ္တပ္တန္ခိုးအာဏာ ႀကီးထြားခ်ိန္မွာ (၁၉၉၀ မွ ၂၀၁၁) NLD အနီေရာင္မွ GE အစိမ္းေရာင္ ေျပာင္းလဲခဲ့သူျဖစ္ေၾကာင္း Wikileaks မွတ္တမ္းမ်ားအရ သိရပါသည္။ ယခုအခါမွာေတာ့ အစိမ္းေရာင္ GE ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္မွ NLD အနီေရာင္ကို ျပန္ေျပာင္းေတာ့မဲ့ စီးပြားေရးေအာင္ျမင္ေသာ နိုင္ငံေရးသမား စစ္စစ္ႀကီးက NLD ပါတီ၀င္မ်ားကို ဘယ္လို အသံုးခ်အံုးမလဲဆိုတာ ေစာင့္ၾကည့္လ်က္ ရွိပါသည္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: large;"><b>ေရႊဓူဝံ </b></span></div></div><div style="text-align: center;">source.http://www.demowaiyan.co.cc/2012/02/blog-post_15.html<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7005412650199774237-6190615372584194144?l=www.lankamsma.org' alt='' /></div>D Maunghttp://www.blogger.com/profile/04061141991046786312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7005412650199774237.post-46223550731795277492012-02-12T23:15:00.000-08:002012-02-12T23:25:32.630-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-rj0-_1sNCBU/Tzi6cl5QyXI/AAAAAAAAAE4/d-ZEcSrGXsk/s1600/100_2446.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-rj0-_1sNCBU/Tzi6cl5QyXI/AAAAAAAAAE4/d-ZEcSrGXsk/s320/100_2446.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5708517528063494514" border="0" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-4X5lucV1Kac/Tzi6cvt4F7I/AAAAAAAAAEw/SECNV53upYU/s1600/100_2427.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-4X5lucV1Kac/Tzi6cvt4F7I/AAAAAAAAAEw/SECNV53upYU/s320/100_2427.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5708517530700093362" border="0" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-r8Z5YRsiFNc/Tzi6cfXfBvI/AAAAAAAAAEo/WYvaWK802XU/s1600/100_2412.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-r8Z5YRsiFNc/Tzi6cfXfBvI/AAAAAAAAAEo/WYvaWK802XU/s320/100_2412.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5708517526311208690" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-nvKs2yB3El4/Tzi6cosJYVI/AAAAAAAAAFA/wKoxp2QbHOI/s1600/100_2474.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-nvKs2yB3El4/Tzi6cosJYVI/AAAAAAAAAFA/wKoxp2QbHOI/s320/100_2474.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5708517528813789522" border="0" /></a><!--[if gte mso 9]><xml> <o:officedocumentsettings> <o:relyonvml/> <o:allowpng/> </o:OfficeDocumentSettings> </xml><![endif][if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EN-MY</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:enableopentypekerning/> <w:dontflipmirrorindents/> <w:overridetablestylehps/> </w:Compatibility> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="&#45;-"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif][if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif][if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style=""><br /></span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >မေလးရွားေရာက္</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >ျမန္မာတို႔အတြက္</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri; mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >ဂုဏ္ယူစရာ</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >အခမ္းအနားေလးတစ္ခုပါ။</span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >ယေန႔</span> <span style="mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >က်ေရာက္ေသာ</span> (<span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:Calibri;" >၆၅</span>)<span style="mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >ႏွစ္ေျမာက္</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:Calibri;" >ျပည္ေထာင္စုေန႔</span> <span style="mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >အခမ္းအနားႏွင့္</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:Calibri;" >၁၃</span>.<span style="mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >၀၂</span>.<span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >၂၀၁၂</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >ေန႔တြင္</span> <span style="mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >က်ေရာက္ေသာ</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:Calibri;" >ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေမြးေန႔</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >အခမ္းအနာကို</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri; mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >မေလးရွာႏိုင္ငံ</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:Calibri;" >ဘလက္ေကာင္းရွိ</span> N L A B R Community Learning Center <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:Calibri;" >တြင္</span> <span style="mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >က်င္းပခဲ့ၾကရာ</span> ...</p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal">MSMA <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >ေက်ာင္းသား</span> <span style="mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >ရဟန္းေတာ္မ်ားရဲ႕</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:Calibri;" >ကိုယ္စား</span> <span style="mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >တက္ေရာက္ခြင့္ရခဲ့သည့္အတြက္</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:Calibri;" >ဝမ္းေျမာက္မိပါသည္။</span> <span style="mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >အမိႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:Calibri;" >ေဝးကြာေနခဲ့ေသာ္လည္း</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >အမိႏိုင္ငံေတာ္ကို</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri; mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >ခ်စ္ေသာ</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >ျမန္မာမ်ား၏၊</span><span style="mso-spacerun:yes"> </span><span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >ျမန္မာပီပီ</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri; mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး၏</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:Calibri;" >ျပည္ေထာင္စုေန႔ကို</span> <span style="mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >အမွတ္တရ</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:Calibri;" >က်င္းပခဲ့ၾကသည္မွာ</span> <span style="mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >ဂုဏ္ယူစရာပင္</span> <span style="">ျဖစ္သည္။</span></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >ေတြ႔ၾကံဳခဲ့ရေသာ</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >အခမ္းအနား၌</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri; mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >ဦးစြာ</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >ႏိုင္ငံေတာ္အလံအား</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri; mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >အေလးျပဳျခင္းအျပင္၊</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:Calibri;" >ဝါရင့္ႏိုင္ငံေရးသမား၏</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >ျပည္ေထာင္စုေန႔အေၾကာင္း</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri; mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >ေဟာေျပာမႈမ်ား၊</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:Calibri;" >ႏိုင္ငံေရး</span> <span style="mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >အေတြ႔အၾကံဳမ်ား၊</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:Calibri;" >ေရွ႕ဆက္ရမည့္</span> <span style="mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး၏</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:Calibri;" >အေျခအေန</span> <span style="mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >သံုးသပ္မႈမ်ား အျပင္</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:Calibri;" >ျမန္မာ့ကေလးငယ္မ်ား၏</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >ျပည္ေထာင္စုေန႔</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri; mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >ကဗ်ာရြတ္သံမ်ားျဖင့္</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:Calibri;" >ဖံုးလႊမ္းေနခဲ့သည္။</span> <span style="mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >အခါအခြင့္</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:Calibri;" >ၾကံဳ၍</span> <span style="mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >တက္ေရာက္ခဲ့ရေသာ</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:Calibri;" >အေဝးေရာက္</span> <span style="mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >ျမန္မာမ်ား၏</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:Calibri;" >ျပည့္ေထာင္စုေန႔</span> <span style="mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >အခမ္းအနားေလး</span> <span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:Calibri;" >တစ္ခုအား</span> <span style="mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" >အမွတ္ရစြာျဖင့္ မွတ္တမ္းတင္လိုက္ရပါသည္။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri;" > </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7005412650199774237-4622355073179527749?l=www.lankamsma.org' alt='' /></div>medhanandahttp://www.blogger.com/profile/14304075258583474662noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7005412650199774237.post-53658018497596681342012-02-12T08:31:00.000-08:002012-02-12T10:39:19.841-08:00<span style="color: #000066; font-size: 180%;">မနက္ျဖန္ ေဖေဖာ္၀ါရီ (၁၃) တြင္ က်ေရာက္ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေမြးေန႔အား သီရိလကၤာေရာက္ ျမန္မာေက်ာင္းသား ရဟန္းေတာ္မ်ားအဖြဲ႔ (MSMA)မွ ေလးေလးနက္နက္ တမ္းတမ္းတတ အမွတ္ရ ဂုဏ္ျပဳအပ္ပါသည္။</span><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-U3mVzs82eM4/TzfsJsElRYI/AAAAAAAABAc/u7sf3-8MIJ8/s1600/424363_323025071066906_100000782479502_853356_195846696_n.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5708290703908750722" src="http://1.bp.blogspot.com/-U3mVzs82eM4/TzfsJsElRYI/AAAAAAAABAc/u7sf3-8MIJ8/s400/424363_323025071066906_100000782479502_853356_195846696_n.jpg" style="cursor: hand; cursor: pointer; display: block; height: 206px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px;" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-SFtm7JarSI0/Tzfr-UbZD-I/AAAAAAAABAQ/eY6rQzno_b0/s1600/426852_374867815861581_100000150984325_1673946_451324184_n.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5708290508583407586" src="http://4.bp.blogspot.com/-SFtm7JarSI0/Tzfr-UbZD-I/AAAAAAAABAQ/eY6rQzno_b0/s400/426852_374867815861581_100000150984325_1673946_451324184_n.jpg" style="cursor: hand; cursor: pointer; display: block; height: 212px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px;" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-LkRtJ8x2Huw/Tzfr5eWL69I/AAAAAAAABAE/tXj4B7xWY2Q/s1600/417645_210812525683341_100002637866436_373699_1777078064_n.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5708290425346583506" src="http://2.bp.blogspot.com/-LkRtJ8x2Huw/Tzfr5eWL69I/AAAAAAAABAE/tXj4B7xWY2Q/s400/417645_210812525683341_100002637866436_373699_1777078064_n.jpg" style="cursor: hand; cursor: pointer; display: block; height: 243px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px;" /></a><br /><iframe frameborder="no" height="166" scrolling="no" src="http://w.soundcloud.com/player/?url=http%3A%2F%2Fapi.soundcloud.com%2Ftracks%2F36372396&amp;show_artwork=true" width="100%"></iframe><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-n6fF4xh260E/TzfrIHF55oI/AAAAAAAAA_4/BgC0CiOPsko/s1600/418488_295326220520723_100001300410880_764979_315639357_n.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5708289577290688130" src="http://3.bp.blogspot.com/-n6fF4xh260E/TzfrIHF55oI/AAAAAAAAA_4/BgC0CiOPsko/s400/418488_295326220520723_100001300410880_764979_315639357_n.jpg" style="cursor: hand; cursor: pointer; display: block; height: 206px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 245px;" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-9oDysPmSPh4/TzfrCMXoDmI/AAAAAAAAA_s/oA8j0vsrQuU/s1600/401134_346639102033191_100000613119087_1162163_610965290_n.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5708289475627978338" src="http://2.bp.blogspot.com/-9oDysPmSPh4/TzfrCMXoDmI/AAAAAAAAA_s/oA8j0vsrQuU/s400/401134_346639102033191_100000613119087_1162163_610965290_n.jpg" style="cursor: hand; cursor: pointer; display: block; height: 240px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px;" /></a><br /><div class="MsoNormal"><b><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%;"><br /></span></b></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 180%;"><b><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%;"> ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႔ တို႔မေမ႔</span></b></span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၊ တို႔ၿမန္မာသည္</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">လြပ္လပ္ ကင္းပ ၊ က်ြန္ဘ၀ၿဖင့္</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">မုခ်ဆင္းရဲ ၊ အေနမြဲလ်က္</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">အံခဲမနိုင္ ၊ ခ်ဳန္းခ်မိွဳင္ကာ</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">ေငးငိုင္ ႀကံဆ ၊ အေၿဖရဘို႔ </span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">ဘ၀သမိုင္း ၊ ဂုဏ္တံတုိင္းကို </span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">စိတ္တိုင္းက်ေစ ၊ ဖန္ဆင္းေစဘို႔</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">လူေၿပေလာက ၊ သူလွမ္းႀကြသည္</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">အလွလမ္းထြင္ တို့ဖခင္…</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">လြတ္လပ္ေရး သခင္ တို႔ဖခင္ ..</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဖခင္ တို႔အရွင္။</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;"> </span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">လူစြမ္းလူစ ၊ ဂုဏ္ထြန္းပလ်က္</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">ဘ၀နစ္ေစ ၊ ငါသာေသမည္</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">ငါ့ေၿမ ငါ့နန္း ၊ ငါ့စခန္းသည္ </span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">လြတ္လမ္းကိုသြား ၊ငါႀကိဳးစားမည္</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">ႀကံဳး၀ါးသည့္သံ ၊ မိုးသို႔ပ်ံသည္</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">အမွန္လြတ္လမ္း အစတည္း…။</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;"> </span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">အမွန္လိုလား ၊ တို႔မိ်ဳးသားတို႔ </span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">ေသြးသားရဲနီ ၊ ေရွးသို႔ခ်ီမည္</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">မထီစတမ္း ၊ ဘယ္သို႔ႀကမ္းလဲ </span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">ပန္းခင္းရာသို႔ ၊ ေလ်ာက္ႀကဘို႔ဟု</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">မ တို႔ မဆုတ္ ၊ ရဲရဲလုပ္မည္</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">အဟုတ္ပန္းတိုင္ ေရာက္ရမည္။</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;"> </span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">အတည္ခ်မွတ္ ၊ ၿမန္မာ့တပ္လ်င္</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">သတ္မွတ္သစၥာ ၊ တည္ေစရာဟု</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">လက္မွာေသြးေဖါက္ ၊ အတူေသာက္သည္ </span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">မေႀကာက္စတမ္းေဟ့ တို႔ၿမန္မာ ။</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;"> </span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">တိိုင္းတစ္ပါးလ်င္ ၊ က်ဴးေက်ာ္၀င္လ်က္</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">သခင္မိ်ဳးေဟ႔ ၊ တို႔မေမ႔ဘူး</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">တို႔ဒူးမေထာက္ ၊ လက္မေၿမွာက္ဘူး</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">မေႀကာက္မရြံ႔ ၊ ၿခေသၤေသ့ဟြန္႔သို႔</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">စြန္႔စြန္႔စားစား ၊ တိုက္ခုိက္သြားမည္ </span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">တပါးလက္ေအာက္ ၊ တို႔လြတ္ေၿမာက္ဘို႔</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">မ႔ွဲတေပါက္လ်င္ ၊ ထီမထင္ပဲ </span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">၀န္႔၀န္႔ရဲရဲ ၊ အံကိုခဲသည္</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">လြတ္ၿမဲလမ္းစဥ္ လ်န္းလ်န္းတည္း…။</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">တိုငး္ၿပည္ လူမိ်ဳး ၊ ဂုဏ္မညွိဳးဘို႔</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">တို႔ဘိုးတို႔ဘ ၊ ဟိုေရွးကလ်င္</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">ထီးမနန္းေၿမ ၊ ကမၻာသိေစမည္ </span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">ေထြေထြ စီးဆင္း ၊ ၿမစ္တစ္စင္းလို</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">ခံပ်င္းမရပ္ ၊ တို႔လြတ္လပ္ဘို႔</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">ဘ၀အပ္လ်က္ ၊ သူေပးဆက္သည္</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">အသက္တမ်ွ ခ်စ္ခင္ တို႔ဖခင ္ ….</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">လြတ္လပ္ေရး သခင္ တို႔ဖခင္……</span></div><div class="MsoNormal" style="color: #000099; text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">ေအာင္ဆန္း သခင္ တို႔ဖခင္…..။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="color: #000099; font-size: 180%;"><b>ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႔</b></span><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-size: 130%;">ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ေမြးေန႔ဟာ<br />ေဖေဖၚ၀ါရီ ဆယ့္သံုးမွာ။<br />တစ္ေထာင္ကိုးရာ တစ္ဆယ့္ငါး<br />ေက်ြးရွင္ ဦးဖာသား။<br />မေကြးတိုင္းဖ်ား နတ္ေမာက္နယ္<br />သိႀကမ်ားလူနွယ္။<br />ရဲရဲေတာက္ႏြယ္ လူစြမ္းအား<br />မိခင္ေဒၚစုသား။<br />စိတ္ထားၿမင္႔ၿမတ္ တို႔ဖခင္<br />ငါတို႔ဦးထိပ္တင္။<br />မေမ႔အစဥ္ စိတ္မွာထား<br />ေအက္ေမ႔ႀကေစသား။</span></div><div class="MsoNormal"> </div><div class="MsoNormal" style="text-align: left;"> <span style="color: #6600cc; font-size: 100%;"><b>တကၠသိုလ္ သီရိေမာင္</b></span></div><div class="MsoNormal" style="color: #6600cc; text-align: left;"><span style="font-size: 100%;">လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အသက္ေပးသြားေသာ ဖခင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ ေမြးေန႔ကိုဦးညြတ္ အမွတ္ရေစလ်က္ ေရးဖြဲ႔တင္ၿပသည္။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7005412650199774237-5365801849759668134?l=www.lankamsma.org' alt='' /></div>မဟာရတနာnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7005412650199774237.post-24235627129378396232012-02-12T07:01:00.000-08:002012-02-12T07:01:56.440-08:00<div class="jce_caption" style="border: 1px solid #d5d5d5; display: inline-block; padding: 3px; width: 600px;"><img src="http://news-eleven.com/images/stories/feb12/we/w50_06.jpg" width="600" /> <div style="clear: both; padding: 3px; text-align: center;">ပင္လုံညီလာခံတြင္ ဖဆပလ၏ သေဘာထားကို တိုင္းရင္းသားကိုယ္စားလႇယ္တို႔အား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ျပတ္ျပတ္သားသား တင္ျပေနစဥ္</div></div>ၿဗိတိသွ်အစိုးရအေနျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို သိမ္းပိုက္ခဲ့သည့္ အခ်ိန္မႇစ၍ လြတ္လပ္ေရးမရရႇိေစရန္အတြက္ နည္းမ်ဳိးစံုျဖင့္ ဟန္႔တားခဲ့ၾကပါသည္။ <br /><br />ထိုသို႔ ဟန္႔တားမႈမ်ားတြင္ ျမန္မာျပည္မႏႇင့္ ေတာင္တန္းေဒသမ်ား (တစ္နည္းအားျဖင့္ တိုင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္း)ကို ေသြးခြဲအုပ္ခ်ဳပ္သည့္ နည္းျဖင့္လည္း အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ၾကသည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ေတာင္တန္းေဒသမ်ားကို သီးျခားစီမံကိန္းေဒသမ်ားအျဖစ္ ဘုရင္ခံက တိုက္႐ိုက္အုပ္ခ်ဳပ္ၿပီး ေဒသတစ္ခုႏႇင့္တစ္ခု ကူးသန္းမႈကို ၁၈၉၆ ခုႏႇစ္ ခ်င္းေတာင္တန္းဥပေဒ၊ ၁၈၉၈ ခုႏႇစ္ ကခ်င္ေတာင္တန္းလူမ်ဳိးစုဥပေဒ အစရႇိသည္တိုျဖင့္ ကန္႔သတ္ခဲ့သည္။ <br /><br /><span class="fullpost"> <br /><br />ထို႔အျပင္ အဂၤလိပ္လက္ေအာက္သို႔ မေရာက္ရႇိမီ အခ်ိန္မ်ားကလည္း ကိုယ့္ထီးကိုယ့္နန္း ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးျဖင့္ ေနထိုင္ခဲ့သည့္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုမ်ားကလည္း ရႇိထားခဲ့ျပီးျဖစ္ပါသည္။ ယင္းကဲ့သို႔ေသာ ေသြးခြဲအုပ္ခ်ဳပ္ထားမႈမ်ားက လြတ္လပ္ေရးၾကိဳးပမ္းမႈ အရႇိန္ျမင့္ခ်ိန္တြင္ပို၍ ႐ႈပ္ေထြးေစခဲ့ပါသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ ၁၉၄၇ ခုႏႇစ္ ဇန္န၀ါရီလ လန္ဒန္ခရီးစဥ္တြင္ ျပည္မႏႇင့္ေတာင္တန္းပူး ေပါင္းေရးကိစၥမႇာ အေရးပါလာေသာ ကိစၥျဖစ္လာခဲ့ပါသည္။ ျပည္မႏႇင့္ေတာင္တန္းပူးေပါင္းအေရးဆိုမႇသာ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အာမခံခ်က္ရရႇိမည့္ အေျခအေနျဖစ္လာခဲ့သည္။ <br /><br />အျခားတစ္ဖက္တြင္လည္း ျပည္မႏႇင့္ ေတာင္တန္းပူးေပါင္းမႈ မျပဳလုပ္ႏိုင္ရန္ ၿဗိတိသ်အစိုးရမႇ နည္းမ်ိဳးစံုသံုး ၾကိဳးပမ္းခဲ့ၾကသည္။ ထိုသို႔ေသာ အခက္အခဲမ်ားရႇိေနသည့္ၾကားကပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဦးေဆာင္ေသာ ျမန္မာကိုယ္စားလႇယ္ အဖြဲ႔သည္ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ခိုင္မာေသာ ျပင္ဆင္မႈတစ္ရပ္ျဖစ္သည့္ ေအာင္ဆန္း-အက္တလီ စာခ်ဳပ္ကို ၁၉၄၇ခုႏႇစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၂၇ရက္ေန႔တြင္ ခ်ဳပ္ဆိုႏိုင္ခဲ့ပါသည္။ <br /><br />ေအာင္ဆန္း-အက္တလီစာခ်ဳပ္တြင္ ပါ၀င္ေသာ အခ်က္အလက္မ်ားအရ ျပည္ပႏႇင့္ေတာင္တန္းေဒသ ေပါင္းစည္းေရးအတြက္ အေရးပါေသာ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆိုႏိုင္ရန္အတြက္ ပင္လံုညီလာခံကို ၁၉၄၇ ခုႏႇစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၃ရက္ေန႔တြင္ စတင္ခဲ့ပါသည္။ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၂ ရက္ေန႔တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏႇင့္အတူ ကခ်င္၊ ခ်င္း၊ ရႇမ္း အမ်ဳိးသား ကိုယ္စားလႇယ္မ်ားအၾကား ျပည္မေတာင္တန္းေပါင္းစည္းေရးအတြက္ သေဘာတူညီမႈရရႇိခဲ့သည့္ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ ကို ပင္လံုၿမိဳ႕၌ ခ်ဳပ္ဆိုႏိုင္ခဲ့သည္။ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ကို ခ်ဳပ္ဆိုႏိုင္ခဲ့ျခင္းက ၿဗိတိသွ်တို႔ထံမႇ လြတ္လပ္ေရး အျပည့္အ၀ရရႇိရန္အတြက္ လက္နက္တစ္ခုျဖစ္ခဲ့သည္။ <br /><br />ေဖာ္ျပပါအခ်က္အလက္မ်ားက လြန္ခဲ့ေသာ ၆၅ ႏႇစ္တာကာလ၌ စိုက္ထူခဲ့ေသာ သမိုင္းမႇတ္တိုင္မ်ား ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ လြတ္လပ္ေရးရရႇိခဲ့ၿပီး ႏႇစ္ေပါင္းေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္လာခဲ့သည့္တိုင္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္း၌ တိုင္းရင္းသားအ ေရးက အေရးပါေသာ ထိပ္တန္းေနရာတြင္ ရႇိေနဆဲျဖစ္ပါသည္။ ၂၀၁၁ ခုႏႇစ္တြင္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ဦးေဆာင္ေသာ အစိုးရအဖြဲ႔အေနျဖင့္ ျပည္ေထာင္စုအတြင္း ထာ၀ရျငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္ရန္အတြက္ ၾကိဳးပမ္းလာခဲ့ပါသည္။၂၀၁၂ခုႏႇစ္ဇန္န၀ါရီလ ၂၆ ရက္ေန႔တြင္ က်င္းပခဲ့ေသာ ပထမအႀကိမ္ လႊတ္ေတာ္ တတိယပံုမႇန္အစည္းအေ၀းမ်ားသို႔ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ေပးပို႔ခဲ့ေသာ သ၀ဏ္လႊာ၌- <br /><br />''ႏိုင္ငံေတာ္တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရးႏႇင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ျပည္ေထာင္စု အတြင္းထာ၀ရ ျငိမ္းခ်မ္းေရးရရႇိေစရန္အတြက္ ႏိုင္ငံ၏ ပကတိအရႇိတရားႏႇင့္ အတိတ္သမိုင္းအေတြ႔အၾကံဳမ်ားအေပၚအေျခခံလ်က္ ယခင္ကႏႇင့္မတူသည့္ မူမ်ားကို က်င့္သံုးကာ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္လ်က္ရႇိပါသည္။ ယေန႔အထိ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ရယူႏိုင္ျခင္းမရႇိေသးသည့္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔(၁၁)ဖြဲ႔လံုးႏႇင့္ ထိေတြ႔ေဆြးေႏြးညႇိႏိႈင္းၿပီး အဖြဲ႔(၆)ဖြဲ႔ႏႇင့္ အေျခခံ သေဘာတူညီခ်က္မ်ားကို လက္မႇတ္ေရးထိုး ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ခဲ့ျပီး ျဖစ္ပါသည္။ က်န္အဖြဲ႔(၅) ဖြဲ႔ႏႇင့္လည္း ထိေတြ႔ညႇိႏိႈင္း ေဆြးေႏြးေဆာင္ရြက္လ်က္ရႇိရာ ျခံဳငံုသံုးသပ္ရပါက ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေဖာ္ေဆာင္မလုပ္ငန္းစဥ္မ်ား တိုးတက္ေအာင္ျမင္ျပီး အေျခအေနေကာင္းမြန္သည္ကို ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ပါသည္။ ဆက္လက္၍လည္း ထာ၀ရၿငိမ္းခ်မ္းေရးရရႇိေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေဆာင္ရြက္သြားမည္ျဖစ္ပါသည္'' ဟု ေျပာဆိုခဲ့ပါသည္။ <br /><br />ယင္းသို႔ လိုအပ္ခ်က္ႏႇင့္အညီ ၁၉၄၇ ခုႏႇစ္ ပင္လံုညီလာခံက်င္းပစဥ္က သမိုင္းအက်ဥ္းႏႇင့္ မ်က္ေမႇာက္ေခတ္ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းတြင္ ပါ၀င္လႈပ္ရႇား ေဆာင္ရြက္ေနသည့္ တိုင္းရင္းသားမ်ား၏ အျမင္ကို ၆၅ ႏႇစ္ျပည့္ ျပည္ေထာင္စုေန႔ အထိမ္း အမႇတ္အျဖစ္ ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။<br /><br />''တစ္တိုင္းျပည္လံုး ၾကီးပြားေစခ်င္ရင္ လူအား၊ ေငြအား၊ ပစၥည္းအားနဲ႔ စုေပါင္းျပီး အင္တိုက္အားတိုက္လုပ္ႏိုင္မႇ အက်ိဳးခံစားခြင့္ ရႇိၾကမႇာပဲ။ ဗမာက တစ္မ်ိဳး၊ ကရင္က တစ္ဖံု၊ ရႇမ္း၊ ကခ်င္၊ ခ်င္းတို႔က တျခား အကြဲကြဲအျပားျပား လုပ္ေနၾကရင္ အက်ိဳးရႇိမႇာမဟုတ္ဘူး။ စုေပါင္းလုပ္ၾကမႇသာ အက်ဳိးရႇိႏိုင္မယ္။ အက်ဳိးရႇိေၾကာင္း သိႏိုင္တယ္''ဟု ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ျပည္မႏႇင့္ေတာင္တန္းေဒသပူးေပါင္း၍ လြတ္လပ္ေရး သေဘာတူညီခ်က္ရရႇိသည့္ အထိမ္းအမႇတ္ ညစာစားပြဲတြင္ ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။<br /><br /></span><br /><div class="jce_caption" style="border: 1px solid #d5d5d5; display: inline-block; padding: 3px; width: 400px;"><img src="http://news-eleven.com/images/stories/feb12/we/w50_06_1.jpg" width="400" /> <div style="clear: both; padding: 3px; text-align: center;">၁၉၄၇ ခုႏႇစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၂ ရက္ေန႔တြင္ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ႀကီးကို ေအာင္ျမင္စြာခ်ဳပ္ဆိုခဲ့သည့္ အထိမ္းအမႇတ္အျဖစ္စိုက္ထူခဲ့ေသာ 'ေတာင္တန္း-ျပည္မ ပူးေပါင္းေရးစာခ်ဳပ္' ေက်ာက္တိုင္</div></div><br /><span class="fullpost"> ၁၉၄၇ ေဖေဖာ္၀ါရီ ရက္စြဲမ်ား<br /><br />၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂ - ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဦးေဆာင္သည့္ ျမန္မာကိုယ္စားလႇယ္အဖြဲ႔ ျပန္လည္ေရာက္ရႇိ။ <br /><br />၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၃ မႇ ၁၃- ဒုတိယ ပင္လံုအစည္းအေ၀း (ပင္လံုညီလာခံ)က်င္းပ၊ ပထမ ပင္လံုအစည္းအေ၀းကို ၁၉၄၆ခုႏႇစ္ မတ္လ ၁ မႇ ၁၂ အထိ က်င္းပခဲ့။ <br /><br />ပထမအႀကိမ္ပင္လံုအစည္းအေ၀းသို႔ သခင္ႏု၊ ဦးဘဂ်မ္းႏႇင့္ မန္းဘခိုင္တို႔က ဖဆပလကိုယ္စားလႇယ္အျဖစ္ တက္ေရာက္ထားခဲ့။၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂ - ညပိုင္းတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းမႇ ေအာင္ဆန္းအက္တလီ သေဘာတူညီခ်က္ကို ဖဆပလအမႈေဆာင္အစည္းအေ၀း၌ တင္ျပ။ အမႈေဆာင္အဖြဲ႔၀င္တို႔ေဆြးေႏြးျပီး သေဘာတူညီခ်က္ကိုလက္ခံေၾကာင္း ဆံုးျဖတ္။<br /><br />၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၃ - ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းမႇ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္သို႔ သတင္းစာဆရာမ်ားကိုဖိတ္ၾကားျပီး လန္ဒန္၌ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ လြတ္လပ္ေရး ေဆြးေႏြးပြဲအေၾကာင္းရႇင္းလင္း။ <br /><br />၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၄ - ေအာင္ဆန္း အက္တလီစာခ်ဳပ္ႏႇင့္ပတ္သက္ျပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းမႇ တိုင္းျပည္သို႔ အသံလႊင့္အစီရင္ခံ။<br /><br />၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၅ - ကရင္ဗဟိုအဖြဲ႔ခ်ဳပ္မႇၾကီးမႇဴး၍ ကရင္ညီလာခံသဘင္ က်င္းပျပီး ေအာင္ဆန္း-အက္တလီစာခ်ဳပ္သည္ ကရင္အမ်ိဳးသားတို႔၏ အခြင့္အေရးကို ထိပါးနစ္နာေစသျဖင့္ ကန္႔ကြက္ေၾကာင္းဆံုးျဖတ္၊ ကန္႔ကြက္ခ်က္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံဘုရင္ခံမႇတစ္ဆင့္ ျဗိတိသွ်နန္းရင္း၀န္ထံေပးပို႔။ ညီလာခံတြင္လည္း ေစာဘဦးၾကီးအား ဘုရင္ခံ၏အမႈေဆာင္ေကာင္စီမႇ ႏႈတ္ထြက္ရန္ ဆံုးျဖတ္။ <br /><br />၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၅ - ေတာင္တန္းေဒသ သေဘာထားစံုစမ္းေရးႏႇင့္ပတ္သက္ျပီး ဘုရင္ခံေနအိမ္တြင္ သတင္းစာရႇင္းလင္းပြဲတစ္ရပ္ ျပဳလုပ္။<br /><br />၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၇ - ပင္လံုညီ လာခံက်င္းပေနစဥ္အတြင္း ေတာင္ တန္းသားမ်ားစည္းလံုးညီညြတ္ေရးအဖြဲ႔(Supreme Council of United Hill People/SCOUHP)ကို ဖြဲ႔စည္း။<br /><br />၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၇ - ရႇမ္းေစာ္ဘြားမ်ားႏႇင့္ ရႇမ္းျပည္သူ႔ကိုယ္စားလႇယ္မ်ားပူးေပါင္း၍ ရႇမ္းျပည္ေကာင္စီအမႈေဆာင္အဖြဲ႔(Shan State Council) ဖြဲ႔စည္း။<br /><br />၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၈ - ပင္လံုညီလာခံသို႔ တက္ေရာက္ရန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ပင္လံုသို႔ေရာက္ရႇိ။ <br /><br />၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၉ - ျဗိတိသွ် ဒိုမီနီယံေရးရာ လက္ေထာက္အတြင္း၀န္ ေဘာ္တြမ္မလီ၊ မစၥတာလက္၀ဒ္ခ်္၊ ဂြၽန္ေလဒင္တို႔ ပင္လံုသို႔ေရာက္ရႇိ။ <br /><br />၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၉ မႇ ၁၁- ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏႇင့္ ေတာင္တန္းေဒသေခါင္းေဆာင္မ်ား အျပင္းအထန္ ေဆြးေႏြး။ <br /><br />၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၀- ဘုရင္ခံ အမႈေဆာင္ေကာင္စီ၀င္အဖြဲ႔မႇ သခင္ဗစိန္ႏႈတ္ထြက္။ <br /><br />၁၉၄၇၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၂- ပင္လံုသေဘာတူစာခ်ဳပ္ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏႇင့္ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ ၂၂ ဦး လက္မႇတ္ေရးထိုးခဲ့။<br /><br />ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ႏႇင့္ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္မူ၀ါဒအေပၚ အျမင္မ်ား<br /><br />'ဒီအဖြဲ႔နဲ႔ေတြ႔ရတဲ့အခါမႇာ တစ္ခါမႇမေတြ႔ရဖူးေသးတဲ့သူေတြဆိုေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္ေႏြးေႏြးေထြးေထြးနဲ႔ တရင္းတႏႇီးလည္း ရႇိပါတယ္။ မိသားစုေတြလိုပဲ ျဖစ္တဲ့အခါက်ေတာ့ ကြၽန္မတို႔ျပည္ေထာင္စုဆိုတာ ဒီလိုပဲျဖစ္ရမယ္လို႔ စဥ္းစားမိပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္ဆိုတာ အားလုံးကအတူတူပါပဲ။ တန္းတူညီတူနဲ႔ ေသြးရင္းညီအစ္ကိုေမာင္ႏႇမေတြလို ျဖစ္ရပါမယ္။ ေျပာတဲ့ဆိုတဲ့ေနရာမႇာလည္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ရႇိတယ္။ အေတြးအျမင္ေတြကလည္း ေတာ္ေတာ္တူပါတယ္။ အဲဒီလိုတိုက္ဆိုင္မႈေတ သိပ္မ်ားတဲ့အခါက်ေတာ့ ကြၽန္မတို႔ ႏိုင္ငံရဲ့အနာဂတ္အတြက္ အင္မတန္မႇေကာင္းတဲ့ လကၡဏာလို႔ ျမင္ပါတယ္။ ကြၽန္မတို႔ ျပည္သူျပည္သားေတြအားလုံး ေနာင္လည္းဒီလုိလက္တြဲၿပီးေတာ့ အတူလမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္ပါေစလို႔ ကြၽန္မအေနနဲ႔ ဆႏၵျပဳပါတယ္'။<br />ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ (ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၀ ရက္ေန႔ KNU/KNLA ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီအဖြဲ႔ႏႇင့္ ေတြ႔ဆံုၿပီးေနာက္ ေျပာၾကားခ်က္)<br /><br />'ျပည္ေထာင္စုလို႔ေျပာၾကရင္ အဓိကကေတာ့ အားလံုးတန္းတူရည္တူရႇိမႈက အေရးႀကီးပါတယ္။ တိုင္းရင္းသားအားလံုးတစ္ဦးခ်င္းစီမႇာ သူတို႔ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္နယ္ေျမ၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဘာသာစကားဆိုတာ ရႇိၾကတယ္။ ဒါေတြအားလံုး တစ္ေျပးညီ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႇသာ တန္းတူညီမွ်တဲ့ ျပည္ေထာင္စုျဖစ္ႏိုင္တယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ လူမ်ဳိး၊ လူဦးေရမ်ားတဲ့ ဗမာေတြက သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ အစ္ကိုႀကီးေနရာကေနၿပီးေတာ့ က်န္တဲ့လူမ်ဳိးလူဦးေရနည္းတဲ့ တိုင္းရင္းသား ေတြအေပၚ ဦးစီးခ်ဳပ္ကိုင္လိုတဲ့ အဲလိုစိတ္ဓာတ္ေတြကို စြန္႔ပယ္ဖို႔လို အပ္တယ္။ လူမ်ဳိးႀကီးတဲ့လူက လူမ်ဳိးႀကီး၀ါဒက်င့္သံုးတာေတြ မလုပ္သင့္သလို လူမ်ိဳးငယ္တဲ့လူေတြကို လူမ်ဳိးငယ္၀ါဒ မထားသင့္ဘူး။ အားလံုး တန္းတူရည္မွ်ရႇိမႇသာလွ်င္ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္ မူ၀ါဒျဖစ္ႏိုင္မယ္'။<br />လူထုဦးစိန္၀င္း<br /><br />ျပည္ေထာင္စုေန႔အထိမ္းအမႇတ္၊ ႏႇစ္ပတ္လည္ေန႔ ေရာက္တိုင္းေရာက္တိုင္းမႇာ အခမ္းအနားေတြ လုပ္ေနၾကတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္က ဘယ္ေလာက္အထိ အျမစ္တြယ္ေနၿပီလဲဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္တို႔အားလံုးမႇာ ေမးခြန္းတစ္ခုျဖစ္လာတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံကိုတကယ့္ကို ႏႇစ္ေပါင္းေထာင္ခ်ီၿပီးေတာ့ သမိုင္းေၾကာင္းရႇိတဲ့ႏိုင္ငံအျဖစ္နဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဂုဏ္ယူခဲ့ၾကတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ျပန္ေလ့လာၾကည့္ေတာ့ ပထမျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္၊ ဒုတိယျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္၊ တတိယျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ဆိုတာေတြအားလံုး လက္႐ံုးရည္ကို အေျချပဳၿပီးေတာ့ တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကတာ။ အဲဒီေတာ့ ႏႇစ္ေပါင္းတစ္ေထာင္ေက်ာ္သက္တမ္းမႇာ ကြၽန္ေတာ္တို႔က ႏိုင္ငံေတာ္အျဖစ္နဲ႔ စုစည္းႏိုင္တဲ့ကာလေျပာပါဆိုရင္ ႏႇစ္တစ္ရာပတ္၀န္းက်င္ေလာက္ပဲ ရႇိတယ္။ <br /><br />အဲဒီေတာ့ ဒီပင္လံုစာခ်ဳပ္က စတုတၳျမန္မာႏိုင္ငံကို တည္ေဆာက္ဖို႔အတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအပါအ၀င္ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြအားလံုး ႏႇလံုးရည္နဲ႔ စုစည္းခဲ့ၾကတဲ့ တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကတဲ့ ပင္လံုစာခ်ဳပ္။ ဒါေပမယ့္ ျပည္တြင္းစစ္လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡေတြေၾကာင့္မို႔လို႔ အဲဒီတုန္းက ႏႇလံုးရည္နဲ႔ စုစည္းခဲ့ၾကတဲ့ ရည္မႇန္းခဲ့ၾကတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ဟာ ႐ုပ္လံုးေပၚမလာခဲ့ဘူး။ အဲဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔မ်ဳိးဆက္မႇာေတာ့ ပဥၥမႏိုင္ငံေတာ္ကို မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္လို႔ တည္ ေဆာက္ၾကေတာ့မယ္။ ရႇစ္ေလးလံုးလူထုအေရးေတာ္ပံုႀကီးကေန နိဒါန္းဖြင့္လိုက္တဲ့ ပဥၥမျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ တည္ေဆာက္ေနဆဲ အသြင္ကူးေျပာင္းေနဆဲ ကာလတစ္ခုကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျဖတ္သန္းေနၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔က အတိတ္သမိုင္းေၾကာင္းကို သင္ခန္းစာယူၿပီးေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ လက္နက္ႏိုင္ငံေတာ္ေတြဟာ ကာလတိုအတြင္းမႇာပဲ ၿပိဳကြဲသြားခဲ့ၾကတယ္ဆိုတာကို အေလးအနက္ သင္ခန္းစာယူဖို႔ လိုတယ္။<br /><br />ကြၽန္ေတာ္တို႔တိုင္းရင္းသားခ်င္း ေျဖရႇင္းတဲ့ကိစၥမႇာ အစဥ္အလာတေစၧေျခာက္ေနတဲ့ ဖက္ဒရယ္ဆိုတာဟာ ႏိုင္ငံေတာ္ၿပိဳကြဲေတာ့မယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ၆၂ မႇာ စစ္တပ္ကေန အာဏာသိမ္းခဲ့တယ္။ အခုခ်ိန္အထိ ဖက္ဒရယ္တေစၧေျခာက္ေနတဲ့ကိစၥဟာ အခုလိုကမၻာနဲ႔ခ်ီၿပီးေတာ့ ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရႇင္း အေျပာင္းအလဲထဲမႇာ ဒါႀကီးက မျဖစ္သင့္ေတာ့ဘူး။ ႏိုင္ငံတကာကို ၾကည့္ရင္လည္း ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေနတဲ့ႏိုင္ငံေတြဟာ ျပည္ေထာင္စုပံုစံနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ႏိုင္ငံေတြ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေနတယ္ဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ မ်က္၀ါးထင္ထင္ ျမင္ေနရတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံေတာ္ကို၊ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ကို တည္ေဆာက္ၾကေတာ့မယ္ဆိုရင္ ႏႇလံုးရည္ကိုအေျခခံတဲ့ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္ဟာ ႏိုင္ငံရဲ႕ တိုင္းရင္းသားျပႆနာေတြကို ေျဖရႇင္းႏိုင္တဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ နည္းလမ္းပဲလို႔ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ယံုၾကည္တယ္။<br />ကိုကိုႀကီး (၈၈မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္)<br /><br />'အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးဆိုတာ တိုင္းရင္းသားအေရးကိစၥလည္း ပါပါတယ္။ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ စစ္မႇန္တဲ့ အေျပာင္းအလဲဆိုတာ တိုင္းရင္းသားျပႆနာကို ၿပီးျပတ္ေအာင္ ေျဖရႇင္းႏိုင္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ လက္ရႇိအစိုးရအေနနဲ႔သူတို႔ရဲ႕ သက္တမ္းအတြင္းမႇာ ဘယ္အစိုးရကမႇ မရခဲ့ဘူးတဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ စစ္မႇန္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္မယ္ဆိုတဲ့ ကတိကိုႀကိဳဆိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တိုင္းရင္းသားေတြလိုလားတဲ့ ျပည္ေထာင္စု စစ္စစ္မူ၀ါဒနဲ႔ လက္ရႇိဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒၾကားက ကြာဟခ်က္၊ တပ္မေတာ္ရဲ႕ အခန္းက႑ေတြအားလံုးကို ေျပလည္ၿပီးျပတ္ေအာင္ အားလံုးညီညီညြတ္ညြတ္ ေျဖရႇင္းႏိုင္မယ္လို႔ ယုံၾကည္ပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္မူ၀ါဒဟာ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္ကို မထိခိုက္ႏိုင္ဘူးဆိုတာကို တိုင္းရင္းသားေတြသာမက ျပည္သူသန္း ၆၀ပါ နားလည္ေအာင္လုပ္ဖို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔သတင္းမီဒီယာေတြမႇာ တာ၀န္ရႇိလာပါျပီ'။<br />ေဒါက္တာသန္းထြဋ္ေအာင္ (CEO, Eleven Media Group)<br /><br />'ေျပာၿပီးသားစကားေတြကိုပဲ ထပ္ၿပီးေတာ့ေျပာရမႇာပါပဲ။ ႐ိုးသားရမယ္၊ ျဖဴစင္ရမယ္။ မီးကပူတာကေတာ့ ပူမႇာပဲ။ ပူတာကိုေျပာေနတာနဲ႔ မရေတာ့ဘူး။ တိုင္းရင္းသားေတြ ရခ်င္တာက ဖက္ဒရယ္ပဲ။ ဖက္ဒရယ္ဆိုတာနဲ႔ ခြဲထြက္မယ္လို႔ထင္ေနတဲ့ အေတြးေဟာင္းၾကီးကို၊ mind-set ကို ဖယ္ထုတ္လိုက္ပါ။ ျပည္ေထာင္စုႀကီးကေန ဘယ္သူမႇ ခြဲမထြက္ပါဘူး။ တိုင္းရင္းသားေတြအကုန္လံုး ခြဲထြက္ခ်င္တာ၊ ေတာ္လႇန္ခ်င္တာ ဘယ္သူ႔မႇာမႇ မရႇိဘူး။<br /><br />quality မရႇိသေရြ႕ ၊ harmony မျဖစ္သေရြ႕ ကြၽန္ေတာ္တို႔ျပည္ဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ ေ၀းေနမယ္။ အဲဒါေလး ကြၽန္ေတာ္ေျပာခ်င္တယ္။ ရက္ေျခာက္ဆယ္ျဖစ္ျဖစ္၊ ရက္ကိုးဆယ္ျဖစ္ျဖစ္ အပစ္အခတ္ရပ္ၿပီး ကြန္ဖရင့္ပဲေျပာေျပာ အားလံုးအတူ ေတြ႔ၾကေပါ့ဗ်ာ။ လုပ္ရပ္အမႇန္ေတြအတြက္ အခုခ်ိန္ဟာ အခ်ိန္ေကာင္းပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္မို႔လည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေျပာေနခဲ့တာပါ။ အခုလည္း ဒီအစိုးရကအခြင့္အေရးရၿပီ။ သူလည္း ေရာဂါသိတယ္။ ေဆးလည္းသိတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔လည္း ကိုယ့္ၾကမၼာကိုယ္ ဖန္တီးခြင့္ရခ်င္တာပဲ။ တန္းတူညီမွ်မႈ ရႇိခ်င္တာပဲ။ ခြဲထြက္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီခြဲထြက္တယ္ဆိုတာႀကီးက ၁၉၆၀၊ ၁၉၆၁ေရာက္မႇ ေပၚလာၿပီး ၁၉၆၂ မႇာ ဦးေန၀င္းက အာဏာသိမ္းလိုက္တာ။ အဲဒီတည္းက အ႐ိုးစြဲလာတာက ဖက္ဒရယ္ဆို၊ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္ မူ၀ါဒဆို ခြဲထြက္တယ္ဆိုတာမ်ဳိး တရားေသမႇတ္ထားတယ္။ အဲဒါမဟုတ္ပါဘူး။ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔အားလံုး စံုညီေတြ႔ပါ။ စကားေျပာပါ။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ဒါပဲေျပာခ်င္ပါတယ္'။<br />ဦးခြန္ထြန္းဦး (ဥကၠ႒၊ ရႇမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္)<br /><br />'ကြၽန္ေတာ္တို႔ ပါတီေထာင္တယ္ဆိုကတည္းက အခ်က္က သံုးခ်က္ပဲရႇိတယ္။ တိုင္းျပည္မႇာ တိုင္းရင္းသားေတြအပါအ၀င္ အားလံုးတန္တူညီမွ် ရႇိရမယ္။ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ ရႇိရမယ္။ ဖက္ဒရယ္စစ္စစ္ျဖစ္ရမယ္။ ဒီသံုးခ်က္ကိုပဲ ပါတီေထာင္ၿပီးကတည္းက ေျပာခဲ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတြ ႏႇစ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ခဲ့ပါၿပီ။ ျပည္ေထာင္စုလို႔ေျပာခဲ့ေပမယ့္ ေျခလႇမ္းတိုင္းမႇာ ျပည္ေထာင္စုမျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ၁၉၅၈ ခုႏႇစ္မႇာ ဖက္ဒရယ္လို႔ ေျပာေပမယ့္ ျပည္ေထာင္စုမျဖစ္ခဲ့ဘူး။ ဆိုရႇယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီ ၁၉၇၄ ခုႏႇစ္မႇာ ျပည္ေထာင္စုလို႔ သံုးေပမယ့္ သံုးတာပဲရႇိခဲ့ၿပီး ျပည္ေထာင္စုရဲ႕အႏႇစ္သာရကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ မရရႇိခဲ့ျပန္ဘူး။ ၁၉၈၈ ခုႏႇစ္ေနာက္ပိုင္းမႇာေတာ့ ဘာမႇမရႇိေတာ့ျပန္ဘူး။ ေနာက္ ၁၃ ႏႇစ္တာကာလမႇာ အမ်ဳိးသားညီလာခံျဖစ္လာၿပီးေတာ့ အေျခအေနက အရင္ကထက္ ပိုဆိုးလာသလို ျဖစ္လာျပန္တယ္။ တိုင္းရင္းသားေတြက ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္လို႔ဆိုရင္၊ ဖက္ဒရယ္လို႔ဆိုရင္ ခြဲထြက္မယ္ပဲ ထင္ခဲ့ၾကတယ္။ ခြဲထြက္ဖို႔ အေၾကာင္းမရႇိပါဘူး။ တန္းတူညီမွ်ရႇိေရးတို႔၊ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ ရေရးတို႔၊ ဖက္ဒရယ္ျဖစ္ေရးတို႔ဆိုတာ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ေတြပါပဲ။ ဒါကိုအားလံုးက လိုခ်င္ၾကတာပဲ။ ခြဲထြက္၊ မခြဲထြက္တာေတြက လုပ္စရာအေၾကာင္းမရႇိပါဘူး'။<br />ဦးႏိုင္ေငြသိန္း (ဥကၠ႒၊ မြန္ေဒသလံုးဆိုင္ရာ ဒီမိုကေရစီပါတီ)<br /><br />'ဒီႏႇစ္ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျပည္ေထာင္စုေန႔ကို ျမန္မာျပည္သမိုင္းမႇာ တစ္စံုတစ္ရာသမိုင္းအရ ထူးျခားမႈရိႇတယ္လို႔ ျမင္တယ္။ အရင္တုန္းက ဒီမိုကေရစီ တိုင္းရင္းသားပါတီဆိုၿပီး မရႇိခဲ့ဘူး။ အခုျပည္ေထာင္စုေန႔ အခ်ိန္ကာလမႇာ တိုင္းရင္းသားေပါင္းစုေတြနဲ႔ တပ္မေတာ္ၾကား အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးေတြ ရႇိေနၿပီ။ ဒီႏႇစ္ျပည္ေထာင္စုေန႔ဟာ အရင္ႏႇစ္ေတြထက္ပိုၿပီး သမိုင္းတန္ဖိုးျမင့္လာတယ္လို႔ ခံစားမိတယ္။ ျပည္ေထာင္စုေန႔ဟာ ျမန္မာျပည္သမိုင္းမႇာ တကယ့္အထင္ကရေန႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရးရဖို႔ရယ္၊ ျပည္ေထာင္စုႀကီး ျဖစ္ေပၚလာဖို႔အတြက္ ဒီျပည္ေထာင္စုေန႔ကပဲ အစျပဳခဲ့တယ္။ ျပည္တြင္းစစ္ထဲမႇာပဲ ေ၀့လည္လည္ျဖစ္ေနၿပီးေတာ့ က်န္းမာေရး၊ စီးပြားေရး၊ ပညာေရး အဖက္ဖက္မႇာ နိမ့္က်လာၿပီး ၾကည္ႏူးစရာ အျဖစ္အပ်က္ရယ္လို႔ မရႇိခဲ့ဘူးလို႔ ခံစားရတယ္။ အခုက်ေတာ့ တစ္စံုတစ္ရာ ေရာင္နီသန္းလာၿပီလို႔ ခံစားရတယ္။ အခုဒီအခမ္းအနားကစၿပီး ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္ကို အခိုင္အမာထားၿပီး တိုင္းရင္းသားေတြေရာ၊ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား အကုန္လံုး ညီညီညြတ္ညြတ္ တည္ေဆာက္ၾကမယ္ဆိုရင္ ဒီႏုိင္ငံႀကီးဟာ အင္မတန္ ဂုဏ္သိကၡာက်ဆင္းေနရာကေန တကယ္ကို ေကာင္းမြန္တဲ့ ႏုိင္ငံႀကီးျဖစ္လာမႇာပါ။ အဲလိုျဖစ္လာဖို႔အတြက္ ေရာင္နီေလးသန္းလာၿပီလို႔ ျမင္တယ္။<br /><br />ကြၽန္ေတာ္တို႔ ပင္လံုစာခ်ဳပ္မႇာ တိုင္းရင္းသာေတြက လြတ္လပ္ေရးကို အတူတူရယူၾကမယ္ဆိုၿပီးေတာ့ လုပ္ခဲ့တယ္။ တိုင္းရင္းသားေတြဟာ ဗမာေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ တစ္ေသြးတည္း တစ္သားတည္း ညီတယ္ဆိုတာ ကိုျပခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္တမ္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက်ဆံုးၿပီးေနာက္ပိုင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ အာမခံခဲ့တဲ့ တိုင္းရင္းသား တန္းတူအခြင့္အေရး ေပၚမလာခဲ့ဘူးလို႔လည္း တိုင္းရင္းသားေတြက ခံစားရတယ္။ ျပည္ေထာင္စုအတြက္ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ဆိုတာကေတာ့ တစ္ကယ္ကို ထာ၀ရေမြးျမဴထားသင့္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ပဲ။ ဒါေပမယ့္ တာ၀န္ခံမႈေတြၾကားမႇာ အားနည္းမႈေတြ ရႇိခဲ့တယ္ေပါ့ေလ။<br /><br />ဒါေၾကာင့္လည္း တိုင္းရင္းသားေတြၾကားမႇာ အထင္အျမင္လြဲမႇားမႈေတြ ျဖစ္လာၿပီးေတာ့ အဲလိုအထင္အျမင္လြဲမႇားမႈေတြကို ဒီမိုကေရစီနည္းအရ မေျဖရႇင္းဘဲ လက္နက္စြဲကိုင္ခဲ့ၾကေတာ့ တိုင္းျပည္ေရာ ျပည္သူေတြအတြက္ပါ နစ္နာတယ္။ အမ်ားႀကီး ေသေက်ပ်က္စီးခဲ့ရတယ္။ ဘယ္လိုမႇ ေကာင္းက်ိဳးေပးတဲ့အရာႀကီး မဟုတ္ပါဘူး။ အဲေတာ့ ျပည္ ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္ကိုပဲ ကိုင္စြဲၿပီးေတာ့ ဒီျပႆနာေတြကို ေျဖရႇင္းသြားမယ္ဆိုရင္ တိုင္းျပည္အတြက္ အင္မတန္ေကာင္းမြန္တဲ့ အလားအလာပဲ၊ အဲဒီအလားအလာေတြကို အခုေရးေရးေလး ျမင္ေနရၿပီ'။<br />ဦးဦးလႇေစာ(အေထြေထြအတြင္းေရးမႇဴး၊ ရခိုင္တိုင္းရင္းသားမ်ားတိုးတက္ေရးပါတီ)<br /><br />'ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္မူ၀ါဒဆိုတာ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ဆိုတာကိုက ျပည္ေထာင္စုႀကီးကေန ဘယ္ေတာ့မႇ မခြဲထြက္ဘူးဆိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပင္လံုညီလာခံမႇာကတည္းက တိုင္းရင္းသားေတြဟာ ျပည္ေထာင္စုႀကီးကေန ခြဲထြက္မေနဖို႔ သႏၷိ႒ာန္ခ်ထားခဲ့ၾကတာပါ။ တိုင္းရင္းသားေတြက တန္းတူညီမွ် ရခ်င္တယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေနထိုင္လိုတယ္။ ဒီလိုျဖစ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵက တိုင္းရင္းသားအားလံုးမႇာ ရႇိၾကပါတယ္။ ဖက္ဒရယ္ဆိုတဲ့သေဘာမႇာ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ဆိုတာ ရႇိပါတယ္။ဒီအခ်က္က ခြဲထြက္ဖို႔ ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရက ျပည္နယ္ေတြ လုပ္မေပးႏိုင္တာေတြ ရႇိပါတယ္။ ကြၽန္မတို႔အေနနဲ႔ေျပာရရင္ ကြၽန္မတို႔ျပည္နယ္အတြင္းက သယံဇာတေတြ၊ ယဥ္ေက်းမႈဓေလ့ထံုးစံေတြကို ကြၽန္မတို႔ဘာသာ ကြၽန္မတို႔ စီမံခန္႔ခြဲခ်င္တယ္၊ ကာကြယ္ခ်င္တယ္။ ထိန္းသိမ္းခ်င္တယ္။ ေနာက္ၿပီး တိုင္းရင္းသားေဒသက ျပႆနာေတြကို ျပည္ေထာင္စုအစိုးရက မကိုင္တြယ္ေပးႏိုင္တာေတြ ရႇိပါတယ္။ အဲဒါေတြကို ကြၽန္မတို႔ဘာသာကြၽန္မတို႔ ကိုင္တြယ္ေျဖရႇင္းခ်င္တယ္။ တိုင္းရင္းသားေဒသက ျပႆနာ၊ တိုင္းရင္းသားေတြ ဘာလိုခ်င္လဲဆိုတာက အဲဒီေဒသမႇာရႇိတဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြပဲ သိၾကပါတယ္။အခုခ်ိန္မႇာ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရက ျပည္နယ္အစိုးရေတြဖြဲ႔ၿပီး တိုင္းရင္းသားေဒသေတြမႇာ ထားရႇိေပးေပမယ့္ တိုင္းရင္းသားေတြလိုခ်င္တဲ့ အဆင့္ကိုေရာက္ရႇိဖို႔ အင္မတန္မႇ နည္းေနပါေသးတယ္။ <br /><br />ျပည္နယ္အစိုးရေတြက အလုပ္မရႇိသလိုေတာင္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ကိုယ္ပိုင္ျပ႒ာန္းခြင့္ဆိုတာ ခြဲထြက္တာမဟုတ္ဘဲ ကိုယ့္ေဒသမႇာရႇိေနတဲ့ ကိစၥရပ္ေတြကို ကိုယ္တိုင္ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ စီမံခန္႔ခြဲခ်င္တာပါ။ အခု တိုက္ပြဲျဖစ္ေနတဲ႕ တိုင္းရင္းသားေတြ လိုခ်င္တာလည္း အဲဒါပါပဲ။ ကြၽန္မတို႔ကေတာ့ လႊတ္ေတာ္ထဲကေန ေတာင္းဆိုေနပါတယ္။ ရပ္တည္ခ်က္ခ်င္းမတူေပမယ့္ ေတာင္းဆိုခ်က္ခ်င္းေတာ့ တူပါတယ္။ ကြၽန္မတို႔ကေတာ့ တိုင္းရင္းသားေဒသေတြကို သြားပါ၊ ေလ့လာပါ။ သူတို႔ဘာလိုခ်င္လဲဆိုတာကို ေဆြးေႏြးပါ။ ၿပီးသြားရင္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမႇာ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ပတ္သက္လို႔ မမွ်တတဲ့အခ်က္ေတြကို တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ ဆႏၵကိုေလ့လာၿပီး ျပင္ဆင္သြားပါ။ ဒီလိုသေဘာမ်ိဳးပဲ ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္။ အခုခ်ိန္မႇာ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရက ေပးေတာ့ေပးေနတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေပးေတာ့ေပးတယ္။ မရဆိုတာမ်ဳိးျဖစ္ေနတာေတြကို ျပင္ဆင္ေစခ်င္တယ္။<br />ေဒၚဒြဲဘူ(ကခ်င္ျပည္နယ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလႇယ္)<br /><br />'ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ဆိုတာ ျပည္ေထာင္စုထဲမႇာရႇိေနတဲ့ တိုင္းရင္းသား ညီအစ္ကိုအခ်င္းခ်င္း ေအးအတူပူအမွ် ေနထိုင္လိုတဲ့ စိတ္၊ တရားမွ်တမႈရႇိစြာ ေနထိုင္လိုတဲ့စိတ္၊ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေနထိုင္လိုတဲ့စိတ္။ အဲဒီစိတ္ဓာတ္ေတြဟာ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ေတြပါပဲ။ ဒီစိတ္ေတြဟာ ပင္လံုရဲ႕ပံုရိပ္ေတြ၊ ပင္လံုရဲ႕ ဂုဏ္ျဒပ္ေတြပဲ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ အမႇန္အတိုင္းေျပာရရင္ ပင္လံုစာခ်ဳပ္မႇာပါတဲ့ အခ်က္ေတြရဲ႕ အက်ိဳးရလဒ္ကို အခုထိမရခဲ့ၾကပါဘူး။ ဒါကိုပဲ တာ၀န္ယူရဲတဲ့ အစိုးရကတာ၀န္ယူၿပီး ေဖာ္ေဆာင္ေပးမယ္ဆိုရင္၊ ေျဖရႇင္းေပးမယ္ဆိုရင္ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္ မူ၀ါဒဆိုတာ ျဖစ္လာမႇာပါပဲ။ ဒါကိုပဲ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္ျဖစ္ဖို႔ကိုပဲ တိုင္းရင္းသားေတြက ေမွ်ာ္မႇန္းေနခဲ့ၾကတာပါ။ တစ္ေန႔ေန႔ေတာ့ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္ဆိုၿပီး ေမွ်ာ္ခဲ့ၾကတာပါ။ <br /><br />ဒီေန႔အခ်ိန္မႇာ တိုးတက္ေျပာင္းလဲတာေတြ ရႇိလာၿပီလို႔ေျပာႏိုင္ေပမယ္႕အားမရႏိုင္ေသးပါဘူး။ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ တိုင္းရင္းသားညီအစ္ကိုေတြေမွ်ာ္လင့္ေနၾကတာကလည္း ပင္လံုစိတ္ဓာတ္အေျခခံတဲ့ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္ မူ၀ါဒကိုပါပဲ။ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္ မူ၀ါဒဟာခြဲထြက္ေရးမူမဟုတ္ပါဘူး။ ျပည္ေထာင္စုဆိုတဲ့ စကားလံုးနဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ေတြကို ဆိုလိုျခင္းပါပဲ။ကြၽန္ေတာ္ေျပာဖူးပါတယ္။<br /><br />ျပည္ေထာင္စုဆိုတဲ႕ပန္းဥယ်ာဥ္ထဲမႇာပန္းအားလံုးစံုညီပြင္႕ႏိုင္မႇ ေရာင္စံုအလႇေတြနဲ႔ ျပည့္စံုတဲ့ ပန္းဥယ်ာဥ္ႀကီး ျဖစ္လာမႇာပါ။ ဒီလိုမ်ဳိး ပန္းေပါင္းစံုညီပြင့္ႏိုင္ဖို႔ကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆက္ၿပီး ေမွ်ာ္လင့္လ်က္ရႇိေနပါတယ္'<br />ဦးဇိုဇမ္(ဥကၠ႒၊ ခ်င္းအမ်ဳိးသားပါတီ)<br /><br />ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ဆိုတာကလည္း ဒီမ်ိဳးစုကိုမႇ ဒီလိုမ်ိဳး ဟုိလိုမ်ဳိး ခြဲျခားထားတာမရႇိဘူး၊ တန္းတူထားတယ္။ သူတို႔မို႔ ဒီအခြင့္အေရး ရေစရမယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ေတြမပါဘူး။ ဒီမ်ဳိးႏြယ္စုအတြက္ကေတာ့ ပိုသာတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ ထားရမယ္ဆိုတာလည္း မပါဘူး။ ဒီပင္လံုစာခ်ဳပ္မႇာ အားလံုးဟာတန္းတူျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ဟာ အခရာအက်ဆံုးပဲ၊ ဒါဟာလူသားဆန္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ျဖစ္ပါတယ္။ အခု ၆၅ ႏႇစ္ေျမာက္ ျပည္ေထာင္စုေန႔ဟာ ျဖတ္သန္းလာခဲ့သမွ် ျပည္ေထာင္စုေန႔ေတြထဲမႇာ အထူးျခားဆံုးျဖစ္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြလဲ လြတ္ေျမာက္လာတယ္၊ ၈၈ ေက်ာင္းသားေတြလဲ လြတ္ေျမာက္လာတာ ရႇိတယ္။ ဒီမိုကေရစီလိုလားျခင္းကို ကူးေျပာင္းလာတဲ့ အသြင္သ႑ာန္ေတြ ရႇိတယ္။ ေရာင္နီသန္းလာတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဒါဟာ မဂၤလာတစ္ပါးပါပဲ။ ဒါကိုႀကိဳဆိုတဲ့အတြက္ ျပည္ေထာင္စုေန႔ကိုလည္း ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႀကိဳဆိုတယ္။ ေနာက္မ်ားမႇာ လည္း ေျခလႇမ္းခိုင္ခိုင္မာမာနဲ႔ ဆက္သြားႏုိင္ၿပီး ခရီးေရာက္ႏုိုင္ဖို႔ လမ္းေလ်ာက္စက္ေပၚမႇာ လမ္းေလ်ာက္ၿပီး ဘယ္ခရီးမႇမေရာက္သလိုမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ တကယ့္ေျခလႇမ္းစစ္စစ္နဲ႔ ခရီးေရာက္ဖို႔ ခရီးသြားျခင္းျဖစ္ဖို႔ပဲ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္'။<br />ကိုငယ္ပီး (အတြင္းေရးမႇဴး၊ ခ်င္းအမ်ိဳးသားပါတီ)<br /><br /><br /><br />'အခုလိုကြၽန္ေတာ့္ အေနနဲ႔ ဒီကိုလာၿပီးေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ လာေတြ႔တယ္။ ေတြ႔ခ်င္တာလည္း ၾကာၿပီ။ အခုလိုလာတာကလည္း အားလုံးအတြက္ လာတာေနာ္။ အခုလိုလာၿပီးေတြ႔ရတာ အမ်ားႀကီး ေက်းဇူးတင္တယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အားလုံးကလည္း ၀မ္းသာၾကမႇာပါ။ က်န္ခဲ့တဲ့လူေတြလည္း လာေစခ်င္တယ္။ ပထမဆုံး မလာခင္ကေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ စိုးရိမ္တယ္၊ ေၾကာက္တာေပါ့ေနာ္။ အစိုးရနဲ႔ လာေတြ႔တုန္းကလည္း။ အခုေတာ့ အားလုံးကအဆင္ေျပတယ္။ အစိုးရကလည္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း။ ဒီမႇာလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ လာေတြ႔တယ္။ NLD နဲ႔အားလုံးနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔လက္တြဲၿပီးေတာ့ ဗမာျပည္ရဲ႕ ေရႇ႕အနာဂတ္ေကာင္းစားေရး၊ လူထုေတြ တိုးတက္ေရးအတြက္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အတူတကြလက္တြဲၿပီး လုပ္ေဆာင္သြားမႇာျဖစ္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က အသက္အႀကီးဆုံးပါ။ စစ္ထဲ၀င္တုန္းကအသက္ ၁၇ ႏႇစ္ပဲ ရႇိေသးတယ္။ အခုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္အသက္ႀကီးၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔က မခြဲျခားပါဘူး။ ေနာက္ဗမာလူမ်ဳိးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ တျခားတိုင္းရင္းသားေတြျဖစ္ျဖစ္ အားလုံးက ေက်ာသားရင္သားေတြပဲ။ ေရႇ႕ဆက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႔ အတူတကြ လက္တြဲၿပီး လုပ္သြားရမႇာျဖစ္တယ္'။<br />KNU/KNLA ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီဥကၠ႒ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေစာေဌးေမာင္ (ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၀ ရက္ေန႔က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏႇင့္ ေတြ႔ဆံုၿပီးေနာက္ ေျပာဆိုခ်က္)<br /><br />'ျပည္ေထာင္စုေန႔ဆိုတာက ၁၉၄၇ မႇာ စတင္ျဖစ္ေပၚလာခဲ့တယ္။ အဓိကကေတာ့ တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညြတ္မႈကို ျပသလိုက္တဲ့ ပြဲပါ။ ဒါေပမယ့္ တိုင္းရင္းသားစည္းလံုးညီညြတ္မႈဟာ တကယ္က်ေတာ့ အေကာင္အထည္ေပၚမလာခဲ့ပါဘူး။ တိုင္းရင္းသားေတြ အခ်င္းခ်င္း ဒီ့ထက္ပိုၿပီး ညီညြတ္ဖို႔လိုအပ္ၿပီး ဒီ့ထက္ပိုၿပီး အသိအမႇတ္ျပဳ အျပန္အလႇန္ေလးစားမႈေတြ ရႇိဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။ ပင္လံုစိတ္ဓာတ္ဆိုတာကေတာ့ ျပည္ေထာင္စုႀကီး စည္းလံုးညီညြတ္မႈအေပၚ အေျခခံၿပီး ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္ပါ။ ျပည္ေထာင္စုႀကီး စည္းလံုးညီညြတ္မႈအတြက္ ေတာင္တန္းေဒသေတြ ေျမျပန္႔ေဒသေတြ အားလံုးေပါင္းၿပီး အျပန္အလႇန္ ညီညြတ္မႈေတြနဲ႔ ျပည္ေထာင္စုႀကီးကို အျပန္အလႇန္တည္ေဆာက္ဖို႔ လိုအပ္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဒီႏႇစ္ျပည္ေထာင္စုေန႔က ထူးျခားပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စုႀကီး စည္းလံုးညီညြတ္ဖို႔အတြက္ ေရာင္ျခည္သန္းလာၿပီလို႔ ျမင္ပါတယ္။ ဒီထက္ပိုၿပီး လင္းလာဖို႔အတြက္လည္း ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ အထူးသတိထားရမႇာကေတာ့ တိုင္းရင္းသားေတြ စည္းလံုးညီညြတ္မႈမၿပိဳကြဲဖို႔ ပိုခိုင္မာလာေစဖို႔က တိုင္းရင္းသားေတြအေပၚပဲ မူတည္တာမဟုတ္ပါဘူး။ တစ္ႏုိင္ငံလံုးအတိုင္းအတာနဲ႔ ျပည္တြင္းျပည္ပမႇာရႇိေနတဲ့ ႏုိင္ငံေရးပါတီအားလံုးနဲ႔ ျပည္ေထာင္စု တိုင္းရင္းသားအားလံုး ၀ိုင္း၀န္းလုပ္ေဆာင္မႇ ျပည္ေထာင္စုစစ္စစ္ႀကီး ျဖစ္ေပၚလာမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္တဲ့အတြက္ အဲလိုျဖစ္ေပၚလာေစဖို႔လည္း ဆုေတာင္းပါတယ္'။ <br />ဦးေစာစိန္၀င္းေအာင္ (ျပန္ၾကားေရးတာ၀န္ခံ၊ ဖလံု-စေ၀ၚ ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီ)<br /><br />ပင္လံုစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆိုစဥ္က လက္မႇတ္ေရးထိုးခဲ့ေသာ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား<br /><br />၁။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း(ျမန္မာျပည္ေခါင္းေဆာင္)၊ ၂။ စ၀္ခြန္ပန္းစိန္ (ေတာင္ပိုင္းေစာ္ဘြား)၊ ၃။ စ၀္ေရႊသိုက္(ေညာင္ေရႊေစာ္ ဘြား)၊ ၄။ စ၀္ဟုန္ဖ (ေျမာက္ပိုင္းသိႏၷီေစာ္ဘြား)၊ ၅။ စ၀္ႏြံ(လဲခ်ားေစာ္ဘြား)၊ ၆။ စ၀္စံထြန္း(မိုင္းပြန္ေစာ္ဘြား)၊ ၇။ ခြန္ဖုန္း(ေျမာက္ပိုင္းသိႏၷီ လူထုကိုယ္စားလႇယ္)၊ ၈။ စ၀္ထြန္းေအး(သာမိုင္းခမ္းေစာ္ဘြား)၊ ၉။ ဦးတင္ေအး(ေတာင္ႀကီးလူထုကိုယ္စားလႇယ္)၊ ၁၀။ ဦးၾကာပု(သီေပါလူထုကိုယ္စားလႇယ္)၊ ၁၁။ စ၀္ယိင္ဖ(သီေပါလူထု ကိုယ္စားလႇယ္)၊ ၁၂။ ဆမားဒူ၀ါဆင္၀ါေနာင္(ျမစ္ႀကီးနား ကခ်င္ကိုယ္စားလႇယ္)၊ ၁၃။ ဒူ၀ါေဇာ္ရစ္(ျမစ္ႀကီးနားကခ်င္ကိုယ္စားလႇယ္)၊ ၁၄။ ဦးခြန္ထီး (ပင္လံုလူထုကိုယ္စားလႇယ္)၊၁၅။ဦးထြန္းျမင့္(ေမာက္မယ္ လူထုကိုယ္စားလႇယ္)၊ ၁၆။ဦးခြန္ေစာ(ပင္းတယလူထုကိုယ္စားလႇယ္)၊ ၁၇။ဦးျဖဴ(ဆီဆိုင္ေစာ္ဘြား ကိုယ္စားလႇယ္)၊ ၁၈။ဦးဒိန္ရတန္(ဗန္းေမာ္ ကခ်င္ကိုယ္စားလႇယ္)၊ ၁၉။ဒူ၀ါး ေဇာ္လြန္း(ဗန္းေမာ္ ကခ်င္ကိုယ္စားလႇယ္)၊၂၀။ဦးလဘန္းဂေရာင္(ဗန္းေမာ္ ကခ်င္ကိုယ္စားလႇယ္)၊၂၁။ဦးလူမုန္း(ဖလမ္း ခ်င္းကိုယ္စားလႇယ္)၊၂၂။ဦးေသာင္ဇာခုတ္ (တီးတိန္ ခ်င္းကိုယ္စားလႇယ္)၊ ၂၃။ ဦးကီယိုမာန္(ဟားခါး ခ်င္းကိုယ္စားလႇယ္) <br /><br />ပင္လံုစာခ်ဳပ္တြင္ ပါ၀င္ေသာအခ်က္ ကိုးခ်က္ <br /><br />(၁) ေတာင္တန္းသားမ်ား စည္းလံုးညီညြတ္ေရးအဖြဲ႔(တစညဖ)၏ ၾကိဳးကိုင္ အဖြဲ႔ကိုယ္စားလႇယ္မ်ား၏ ေထာက္ခံခ်က္အရ ေတာင္တန္းသားမ်ား၏ ကိုယ္စားလႇယ္တစ္ဦးကို ဘုရင္ခံကေရြးခ်ယ္၍ နယ္စပ္ေဒသမ်ားကိစၥႏႇင့္ပတ္သက္၍ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ရန္အတြက္ ဘုရင္ခံ၏ အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ ခန္႔ထားရမည္။<br /><br />(၂) ဤအတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္ကို ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီတြင္ ဌာနလက္ကိုင္မရႇိ ေကာင္စီ၀င္တစ္ဦးအျဖစ္ ခန္႔ထား၍ ကာကြယ္ေရးႏႇင့္ ျပည္ပကိစၥရပ္မ်ားတြင္ ထုံးနည္းဥပေဒအရ အမႈေဆာင္ေကာင္စီ၏ အာဏာလက္ေအာက္ သုိ႔ ေရာက္ရႇိသည့္နည္းတူ နယ္စပ္ေဒသကိစၥမ်ားကိုလည္း အမႈေဆာင္ေကာင္စီ၏ အာဏာေအာက္သုိ႔ ေရာက္ရႇိေစရမည္။ ဤနည္းလမ္းမ်ားအတုိင္း နယ္စပ္ေဒသဆုိင္ရာ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္အား အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္အာဏာကုိ ေပးအပ္ရမည္။<br /><br />(၃) အဆုိပါ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္ကုိ ၎ႏႇင့္လူမ်ဳိးခ်င္းမတူေသာ ဒုတိယအတုိင္ပင္ခံႏႇစ္ဦးက ကူညီေစရမည္။ ေရႇးဦးစြာ ဒုတိယအတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္ႏႇစ္ဦးတုိ႔သည္ ၎တုိ႔အသီးသီး သက္ဆုိင္သည့္နယ္မ်ား၏ ကိစၥရပ္မ်ားကုိ ေဆာင္ရြက္ ရန္ျဖစ္၍ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္မႇာ အျခားနယ္စပ္ေဒသအားလုံးတုိ႔၏ ကိစၥရပ္မ်ားကုိ ေဆာင္ရြက္ေစရန္ျဖစ္သည္။ ၎တုိ႔သည္ ထုံးနည္းဥပေဒအရ တြဲဖက္တာ၀န္ ယူရသည့္မူအတုိင္း ရြက္ေဆာင္ေစရမည္။<br /><br />(၄) အတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္သည္ အမႈေဆာင္ေကာင္စီတြင္ အဖြဲ႔၀င္လူႀကီးအေနျဖင့္ နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏ တစ္ဦးတည္းေသာ ကုိယ္စားလႇယ္အျဖစ္ ပါ၀င္ရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဒုတိယအတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္မ်ားသည္ နယ္စပ္ေဒသမ်ားႏႇင့္ သက္ဆုိင္ရာကိစၥရပ္မ်ားကုိ ေဆြးေႏြးၾကသည့္အခါ အမႈေဆာင္ေကာင္စီတြင္ တက္ေရာက္ႏုိင္ခြင့္ ရႇိေစရမည္။<br /><br />(၅) အထက္တြင္ သေဘာတူညီသည့္အတုိင္း ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္ စီကုိတုိးခ်ဲ႕မည္ျဖစ္ေသာ္လည္း နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏ နယ္တြင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ယခုခံစားေနရေသာ ကုိယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို မည္သည့္နည္းႏႇင့္မဆုိ တစ္စုံတစ္ရာ လက္လြတ္ေစရန္ အဆုိပါေကာင္စီက ျပဳလုပ္ျခင္းမရႇိေစရ။ နယ္စပ္ေဒသမ်ားအတြက္ နယ္တြင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ကိုယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ရာခုိင္ႏႈန္းအျပည့္ ရႇိေစရမည္ဟူေသာမူကုိ သေဘာတူညီၾကသည္။<br /><br />(၆) ပူးေပါင္းထားၿပီးသည့္ ျမန္မာျပည္အတြင္း သီးသန္႔ ကခ်င္ျပည္နယ္တစ္ခု နယ္နိမိတ္သတ္မႇတ္၍ တည္ေထာင္ရန္ ျပႆနာမႇာ တုိင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္က ဆုံးျဖတ္ရန္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဤကဲ့သုိ႔ သီးျခားျပည္နယ္တစ္ခု ထားရႇိသင့္ေၾကာင္းကို သေဘာတူညီၾကသည္။ ဤရည္ရြယ္ခ်က္ အထေျမာက္ရန္ အလုိ့ငႇာ ပထမေျခလႇမ္းအေနျဖင့္ ၁၉၃၅ ခုႏႇစ္ ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ အစုိးရအက္ဥပေဒအရ ေနာက္ဆက္တြဲစာရင္းပါ အပိုင္း(၂)ေဒသမ်ားကဲ့သုိ႔ ျမစ္ႀကီးနားႏႇင့္ဗန္းေမာ္ခ႐ုိင္တုိ႔၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ နယ္စပ္ေဒသ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္ႏႇင့္ ဒုတိယအတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္အား ေဆြးေႏြးတုိင္ပင္ရမည္။<br /><br />(၇)နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏ နယ္သူနယ္သားတုိ႔သည္ ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံမ်ားတြင္ အေျခခံမ်ားအျဖစ္ အသိအမႇတ္ျပဳထားေသာ အခြင့္အေရးမ်ားတုိ႔ကုိ ခံစားႏုိင္ခြင့္ရႇိေစရမည္။<br /><br />(၈) ဤစာခ်ဳပ္တြင္ သေဘာတူၾကသည့္ အစီအစဥ္မႇာ ပေဒသရာဇ္ ရႇမ္းျပည္နယ္ နယ္ေျမစုတြင္ ယခုအပ္ႏႇင္းထားၿပီးေသာ ဘ႑ာေရးႏႇင့္ပတ္သက္သည့္ ကုိယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ထိခုိက္ျခင္းမရႇိေစရန္။<br /><br />(၉) ဤစာခ်ဳပ္တြင္ သေဘာတူညီၾကသည့္အစီအစဥ္မႇာ ျမန္မာျပည္ အခြန္ေတာ္ေငြမ်ားမႇ ကခ်င္ေတာင္တန္းနယ္မ်ားႏႇင့္ ခ်င္းေတာင္တန္းနယ္မ်ားက ရသင့္ရထုိက္ေသာ ဘ႑ာေရးအကူအညီကို ထိခုိက္ျခင္းမရႇိေစရ၊ ျမန္မာျပည္ႏႇင့္ ပေဒသရာဇ္ ရႇမ္းျပည္နယ္ေျမစု၏ ဘ႑ာေရး အစီအစဥ္မ်ားကဲ့သုိ႔ ကခ်င္ေတာင္တန္းႏႇင့္ ခ်င္းေတာင္တန္းမ်ားအတြက္ အလားတူအစီအစဥ္မ်ားကို ထားရႇိက်င့္သုံးရန္ ျဖစ္ႏုိင္မည္၊ မျဖစ္ႏုိင္မည္ကို ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ ေကာင္စီက နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္ႏႇင့္ ဒုတိယအတုိင္ပင္ခံ ပုဂၢဳိလ္တုိ႔ႏႇင့္အတူ စစ္ေဆးၾကည့္႐ႈရမည္။<br /><br />ေဆာင္းပါးရွင္ ေနထြန္းႏုိင္<br />Eleven Media Group စာမ်က္ႏွာမွ ျပန္လည္ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7005412650199774237-2423562712937839623?l=www.lankamsma.org' alt='' /></div>makutaramahttp://www.blogger.com/profile/13528254388929276872noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7005412650199774237.post-8795736455380541122012-02-10T23:04:00.000-08:002012-02-10T23:11:40.990-08:0011/02/2012<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-7J9l34qhAgU/TzYTbV_rFXI/AAAAAAAAAKM/6yoNQlj7zsM/s1600/f.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 258px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-7J9l34qhAgU/TzYTbV_rFXI/AAAAAAAAAKM/6yoNQlj7zsM/s320/f.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5707770938220287346" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(204, 0, 0);">ေအးရွတိုင္းမွာ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၉ ရက္ေန႔ကေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ေဆာင္းပါးကို ဘာသာျပန္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><br />ျမန္မာ ႏိုင္ငံရဲ့ လက္ရွိ အစိုးရနဲ႔ အရင္အစိုးရတို႔ရဲ့ အလြန္ဆိုးဝါးတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈ မွတ္တမ္းေတြ အေပၚမွာ ႏိုင္ငံတကာက ေဝဖန္ျပစ္တင္တာေတြ ရပ္တန္႔သြားျပီး ခုခ်ိန္မွာ ျမန္မာအစိုးရအတြက္ ႏိုင္ငံတကာ မိတ္ေဆြေတြ တိုးပြားေနပါတယ္။ အေမရိကန္ အစိုးရနဲ႔ ဥေရာပ သမဂၢ အတြင္းက ရန္သူေဟာင္းေတြကလည္း အခု အခါ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈေတြ ရုပ္သိမ္းသူက ရုပ္သိမ္းၾကသလို၊ တခ်ဳိ႔ကလည္း ရုပ္သိမ္းဖို႔ ျပင္ေနၾကျပီ။ ႏုိင္ငံေပါင္းစုံ ျဖန္႔က်က္လုပ္ကိုင္ေနၾကတဲ့ ကုမၸဏီၾကီးေတြကလည္း အာရွမွာ ေနာက္ဆုံး ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံရာ ျမန္မာစားက်က္ေျမၾကီးထဲကို ေျခစုံပစ္ဝင္လိုက္ဖို႔ရာ ေျခလွမ္းတျပင္ျပင္ ျဖစ္ေနျပီ။<br /><br />သမၼတ သိန္းစိန္ရဲ့ ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ေျခလွမ္းေတြဆိုတာနဲ႔ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ဆုိတာကို အေနာက္ကမၻာ တခုလုံးက ကန္႔ကြက္သူ မရွိသေလာက္နီးနီး ခ်ီးမြမ္းၾသဘာေပးေနၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ တကယ္တန္းဘာေတြ ေျပာင္းပါသလဲ။ အဲဒီအေျပာင္းအလဲဆိုတဲ့ အေျပာေတြရဲ့ ေနာက္ကြယ္မွာ ဘာေတြ ရွိေနသလဲ။<br /><br />ဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေတြ ဦးေဆာင္တဲ့ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ဆႏၵျပပြဲေတြ အေပၚမွာ ရက္ရက္စက္စက္ ႏွိမ္နင္းျဖဳိခြဲခဲ့တာ ေတြ၊ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ အေစာပိုင္းတုန္းက ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ နာဂစ္ ေဘးဆိုးကာလၾကီးရဲ့ အစပိုင္းမွာ အၾကင္နာကင္းမဲ့ ရက္စက္တဲ့ တုန္႔ျပန္ပုံေတြ၊ ဒီလူသတ္မုန္တိုင္းၾကီး ျဖစ္ျပီးကာစမွာပဲ အေျခခံဥပေဒသစ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အတုအေယာင္္ ဆႏၵခံယူပြဲဲၾကီးက်င္းပခဲ့လို႔ အမ်ားကဝိုင္းဝန္း ရွဳတ္ခ် ျပစ္တင္ခံရတာေတြ၊ ၂၀၁၀ ႏိုဝင္ဘာမွာ လုပ္တဲ့ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲမွာ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း မဲခိုး မဲညစ္ျပီး စစ္တပ္ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ ၾကံ့ဖြံ႔ေတြက မဲေတြ သိမ္းၾကံဳးလုယူသြားတာေတြကို မၾကာေသးခင္ကာလကေလးမွာပဲ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအဝိုင္းက ဝိုင္းဝန္းရွဳတ္ခ်အျပစ္တင္ခဲ့ၾကပါေသးတယ္။<br /><br />အခုေခတ္စားေနတဲ့ သီအိုရီ တခုအရ အစိုးရအဖြဲ႔အတြင္းမွာ ေခါင္းမာသူေတြနဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလိုသူေတြ အာဏာလြန္ဆြဲေနၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ခုေလာေလာဆယ္အထိေတာ့ ျပဳျပင္လိုသူေတြက အသာစီးရေနေသးတယ္လို႔လည္း ဆိုၾကေလရဲ့။ အေနာက္ႏိုင္ငံ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက ဘာပဲလုပ္လုပ္ သူတို႔ လုပ္တဲ့ အလုပ္တိုင္းဟာ ျပဳျပင္လိုသူေတြကို ေထာက္ခံအားေပးရာေရာက္ဖို႔ နဲ႔ ေလာေလာဆယ္ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ ေနာက္ျပန္ဆုတ္မသြားဖို႔ ဆိုတဲ့ အခ်က္ အေပၚမွာ ေပၚလစီခ် ေဆာင္ရြက္ေန ၾကတာကလည္း အထင္အရွားပါပဲ။<br /><br />ဥေရာပ သမဂၢနဲ႔ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုတို႔ဟာ ဒီသေဘာထားကို လူသိရွင္ၾကားထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။ အီးယူ ဥေရာပ သမဂၢ ဥကၠဌ ဟားမန္း ဗန္ ရြန္းပါ က ဘရပ္ဆဲလ္ ထိပ္သီး အစည္းအေဝးမွာ ေၾကညာ ေျပာဆိုခဲ့ရာမွာ “ ျမန္မာအစိုးရရဲ့ အေရးပါတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္း လဲမႈေတြကို ၾကိဳဆိုပါတယ္။ အစိုးရအေနနဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လမ္းေၾကာင္းအတိုင္းဆက္သြားမယ္ဆိုတဲ့ သႏၷိဌာန္ထားရွိဖို႔ကိုလည္း တိုက္တြန္းအားေပးပါတယ္” လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ အဲသလို သူမေျပာခင္ တရက္အၾကိဳမွာ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ၾကီးဌာနကလည္း လာမယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အတုိက္အခံေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ပါခြင့္ေပးတာ အပါအဝင္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ ေလာေလာဆယ္လုပ္တဲ့ အေျပာင္းအလဲေတြကို “အားေပး” ပါတယ္လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။<br /><br />တခ်ိဳ႔လူေတြကေတာ့ အစိုးရေခါင္းေဆာင္ေတြၾကားက အကြဲအျပဲဆိုတာေတြဟာ ျပည္တြင္း အတိုက္အခံေတြ ျငိမ္ေနေအာင္၊ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြဆီက အရင္ ေဝဖန္သူေဟာင္းေတြရဲ့ အသံေတြ တိတ္ျပီး ႏိုင္ငံျခားမိတ္ေဆြေတြတိုးလာေအာင္ သူတို႔ စစ္ဗုိလ္ အခ်င္းခ်င္း ၾကားမွာ လူဆိုးလူေကာင္းအုပ္စုခြဲျပီး ဇာတ္တိုက္ကျပေနၾကတာလို႔ သံသယဝင္ၾကပါတယ္။ တခ်ဳိ႔ကေတာ့လည္း သိန္းစိန္ အစိုးရဟာ သူတို႔ စစ္အာဏာရွင္ အသိုင္းအဝိုင္းအတြင္းမွာေတာင္ သူ႔ေျခလွမ္းကို ၾကိဳမခန္႔မွန္းႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ဝွက္ဖဲေတြကို ခုခ်ိန္အထိ ပါးပါးနပ္နပ္ ကိုင္တြယ္ျပီး ကစားေနတယ္လို႔ ျမင္ၾကပါတယ္။ ျမန္မာ့ ႏုိင္ငံေရး ျဖစ္ေပၚတိုးတက္မႈကို ဆယ္စုႏွစ္ေတြနဲ႔ ခ်ီျပီး ေလ့လာသူ ျမန္မာတေယာက္ကေတာ့ “တကယ္တန္း အာဏာရွိတာက စစ္တပ္ဗ်။ ဒီမိုကေရစီအစိုးရ ကိုယ္စားလွယ္ေတြမွာ ဘာအာဏာ မွ ရွိတာမဟုတ္ဘူး” လို႔ ေျပာပါတယ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">စနစ္တက် အကြက္ခ်ထားတဲ့ အစီအမံ</span><br /><br />ျမန္မာအစိုးရရဲ့ ေပၚလစီ အေျပာင္းအလဲနဲ႔ ဘာ့ေၾကာင့္ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြက ဒီေလာက္ေထာက္ခံေနၾက သလဲ ဆိုတာကို နားလည္ ႏိုင္ဖို႔ဆိုရင္ ၂၀၀၀ ခုလြန္အေစာပိုင္းကာလေတြကို ျပန္ေျပာင္းၾကည့္ရွဳဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုံးက ႏိုင္ငံတကာရဲ့ အျပစ္တင္မႈ၊ ဖိအားေပးမႈေတြရွိေနျပီး အုပ္စိုးသူ စစ္အစိုးရဟာ စည္းကမ္းျပည့္ဝေသာ ဒီမိုကေရစီသို႔ ခ်ီတက္ရာ လမ္းျပေျမပုံ ခုနစ္ခ်က္ဆိုတာကို ၂၀၀၃ ခု ၾသဂုတ္လမွာ ေၾကညာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ လမ္းျပေျမပုံအရ အေျခခံဥပေဒသစ္ေရးဆြဲ၊ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပ၊ ျပီးရင္ လႊတ္ေတာ္ ေခၚယူျပီး ေခတ္မီဖြံ႔ျဖဳိးေသာ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံေတာ္ၾကီး တည္ေဆာက္မယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။<br /><br />လမ္းျပေျမပုံကို ျပည္သူသိေအာင္ ေၾကညာခဲ့ပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ လွ်ိဳ႔ဝွက္ မဟာစီမံကိန္းတရပ္ကို တျပိဳင္တည္း ေရးဆြဲခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီစီမံကိန္းမွာ အေမရိကန္ အပါအဝင္ ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအဝိုင္းကို ဘယ္လိုဆက္ဆံမယ္ဆိုတဲ့ နည္းလမ္းေတြနဲ႔ အတိုက္အခံကို ဘယ္လိုဟန္႔တားမယ္ဆိုတာေတြ ထည့္သြင္းေရးဆြဲထားပါတယ္။ ဒီအက္စ္ေအရဲ့ သုေတသန အရာရွိတေယာက္ျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္မွဴးေအာင္ေက်ာ္လွ ေရးသားတယ္ဆိုတဲ့ အဲဒီလွ်ိဳ႔ဝ်က္ စီမံကိန္းကို ၂၀၀၄ ခုႏွစ္မွာ ေရးသားျပီးစီးခဲ့ပါတယ္။ ဗိုလ္မွဴးေအာင္ေက်ာ္လွဆိုတာ ဘယ္သူလဲဆိုတာေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ မသိရပါဘူး။<br /><br />ျမန္မာဘာသာနဲ႔ ေရးတဲ့ အဲဒီစာတမ္းမွာ မဟာစီမံကိန္းရဲ့ ေနာက္ကြယ္က ေသနဂၤဗ်ဴဟာကို သုံးသပ္ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ေအာင္ေက်ာ္လွဆိုတာဟာ တကယ္ရွိတဲ့လူတေယာက္လား၊ နာမည္ဝွက္လားဆိုတာ ေသေသခ်ာခ်ာ မသိရေပမဲ့ နာမည္ဝွက္လို႔ ယူဆစရာရွိပါတယ္။<br /><br />စာမ်က္ႏွာ ၃၄၆ မ်က္ႏွာရွိျပီး ျမန္မာ အေမရိကန္ ဆက္ဆံေရး ေလ့လာခ်က္ လို႔ နာမည္ေပးထားတဲ့ အဲဒီစာတမ္းမွာ အဓိကေဆြးေႏြးထားတာကေတာ့ ျမန္မာရဲ့ တရုတ္နဲ႔ သံတမန္ေရးရာ မဟာမိတ္ဖြဲ႔ထားတဲ့ အေနအထားနဲ႔ စီးပြားေရး မီခိုအားထားေနရတဲ့ အေျခအေနဟာ တိုင္းျပည္ရဲ့ လြတ္လပ္ေရးကို ျခိမ္းေျခာက္ခံေနရတဲ့ အေရးေပၚ အေျခအေနကို ျဖစ္ေပၚေစတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။<br /><br />ဒီစာတမ္းရဲ့ အၾကံျပဳခ်က္အရ၊ လမ္းျပေျမပုံခုနစ္ခ်က္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္၊ အစိုးရတရပ္ကို ေရြးေကာက္တင္ေျမွာက္ျခင္းအားျဖင့္ ျပင္ပကမၻာက လက္ခံႏို္င္ေလာက္တဲ့ ပုံစံျဖစ္လာေအာင္လုပ္တဲ့နည္းလမ္းက်င့္သုံးျပီး အေနာက္အုပ္စုနဲ႔ ျမန္မာရဲ့ ဆက္ဆံေရးကို ပုံမွန္ျပန္ျဖစ္ေအာင္လုပ္ရမယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံကို စစ္အစိုးရပုံစံနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေနေသးသမွ်မွာ အေနာက္ကမ​ၻာနဲ႔ ဆက္ဆံေရး ပုံမွန္ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႔ သူတို႔အတြင္းစည္းမွာေတြးေခၚယူဆတာကေတာ့ ထင္ရွားလွပါတယ္။<br /><br />ဒါ့အျပင္ မဟာစီမံကိန္းစာတမ္းမွာ ေအာင္ေက်ာ္လွ အၾကံေပးထားတာက လူ႔အခြင့္အေရး ျပႆနာကို အေနာက္ႏိုင္ငံေတြက စိုးရိမ္ပူပန္ တာမွန္ေပမဲ့ အေမရိကန္ဟာ သူတို႔ရဲ့ ေသနဂၤဗ်ဴဟာ အတြက္ အေရးပါတဲ့ အက်ဳိးစီးပြားေတြေၾကာင့္ သူတို႔မူကို ျပင္ဖို႔ ဆႏၵရွိလိမ့္မယ္လို႔ ဆိုထားပါတယ္။ ေသနဂၤဗ်ဴဟာက်တဲ့ အက်ိဳးစီးပြားဆိုတာ ဘာေတြလဲဆိုတဲ့ အခ်က္ကိုေတာ့ အတိအက် ေျပာျပ မထားပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ သူေတြးေခၚပုံဟာ အေမရိကန္ တရုတ္အားျပိဳင္မႈကို အေျခခံျပီး အေမရိကန္နဲ႔ ဘုံအက်ိဳးတူ အေျခခံကိုရွာေဖြေတြ႔ရွိႏိုင္မယ္လို႔ ေတြးတာ ထင္ရွားပါတယ္။ အေမရိကန္ဟာ ေသနဂၤဗ်ဴဟာအရ အေရးပါတဲ့ အက်ိဳးစီးပြားေတြနဲ႔ သက္ဆိုင္လာရင္ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ဆန္႔က်င္ေနေသာ္ ျငားလည္း သူ႔မူဝါဒကို ျပဳျပင္ အေလ်ာ့ေပးတတ္ေၾကာင္းကို ေအာင္ေက်ာ္လွက ဗီယက္နမ္နဲ႔ အာဏာရွင္ဆူဟာတို လက္ထက္ အင္ဒိုနီးရွား ဥပမာေတြနဲ႔ ေထာက္ျပေျပာဆိုပါတယ္။<br /><br />တကယ္လို႔ အေမရိကန္နဲ႔ ဆက္ဆံေရး ေကာင္းမြန္ေအာင္လုပ္ႏိုင္ရင္ ျမန္မာအေနနဲ႔ ေသလုေမ်ာပါး လိုအပ္ေနတဲ့ ကမၻာ့ဘဏ္၊ ႏိုင္ငံတကာ ေငြေၾကးရန္ပုံေငြ အဖြဲ႔ IMF ၊ နဲ႔ ႏိုင္ငံတကာ ဘ႑ာေရး အဖြဲ႔အစည္းေတြဆီက ေငြေၾကးအကူအညီကို ရႏိုင္မယ္လို႔ အဲဒီ မဟာစီမံကိန္းကေဖာ္ျပပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ ျမန္မာဟာ တရုတ္အပါအဝင္ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြရဲ့ ေစတနာနဲ႔ ကုန္သြယ္ေရး အေပၚမွာ မီခိုေန ရတဲ့ ေဒသတြင္းႏိုင္ငံတႏိုင္ငံအဆင့္ကေန ေက်ာ္လြန္ျပီး ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းေခတ္ထဲကို ဝင္ေရာက္ႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ အၾကံျပဳထားပါတယ္။<br /><br />ျမန္မာဟာ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြရဲ့ ယုံၾကည္မႈရေအာင္ တရုတ္နဲ႔ မဟာမိတ္ဖြဲ႔ထားတဲ့ ဆက္ဆံေရးကို မေလ်ာ့ခ်ခင္မွာ ေပၚေပါက္လာႏိုင္တဲ့ ျပႆနာေတြကိုလည္း မဟာစီမံကိန္းမွာ ျပည့္ျပည့္စုံစုံေဖာ္ျပထားပါတယ္။ အဲဒီစီမံကိန္းကို ေရးဆြဲေနစဥ္ကာလဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ဖမ္းဆီးထားတဲ့ကာလျဖစ္ျပီး အဲဒီစာတမ္းထဲမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ေသာ့ခ်က္ျဖစ္တယ္လို႔ ေရးထား ပါတယ္။ သူ႔ကို ဖမ္းထားတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ ႏိုင္ငံေရးဖိအားေတြ ပိုမိုလာျပီး သူ႔ကို လႊတ္ေပးထားရင္ ဖိအားေတြေလ်ာ့သြားတယ္လို႔လည္း သုံးသပ္ထားပါတယ္။ စုၾကည္ကို လႊတ္ေပးျခင္းဟာ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြနဲ႔ ဆက္ဆံေရးကို တိုးတက္ေစလိမ့္မယ္လို႔ အစီရင္ခံစာမွာ ေရးထား သလို သူ႔ရဲ့ အဆုံးစြန္ရည္မွန္းခ်က္အျဖစ္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းေရးသားထားတာကေတာ့ အတိုက္အခံအင္အားစုကို ျဖဳိခြဲေရးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />တခ်ိန္တည္းမွာပဲ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြရဲ့ ပိတ္ဆို႔ေရး ကို ဆန္႔က်င္တဲ့ အေနာက္တိုင္း ပညာရွင္ေတြကိုလည္း နာမည္နဲ႔ တကြေဖာ္ျပပါတယ္။ စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတဲ့ အၾကံျပဳခ်က္ကေတာ့ ၾသဇာရွိတဲ့ အေမရိကန္ ကြန္ဂရက္စ္ အမတ္ေတြရဲ့ ေနာက္ခံ အခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ခင္မင္ရင္းႏွီးေေသာ အိႏၵိယ သံတမန္မ်ားကအကူအညီ ေပးပါလိမ့္မယ္လို႔ ဆိုထားတဲ့ အခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />စာတမ္းမွာ အဆုံးသတ္ေကာက္ခ်က္ခ်ထားတာကေတာ့ အစိုးရဟာ မီဒီယာေတြနဲ႔ ျပည္ပေရာက္ အတိုက္အခံေတြ ဖြဲ႔ထားတဲ့ အစိုးရမဟုတ္တဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြကို ယွဥ္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ေပမဲ့ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြကို ျမန္မာႏုိင္ငံလာဖို႔ ဖိတ္ၾကားလိုက္ရင္ ႏိုင္ငံတကာရဲ့ အျမင္ကို အစိုးရဘက္ပါလာေအာင္ တျဖည္းျဖည္း ေျပာင္းလဲႏိုင္ပါလိမ့္မယ္လို႔ ဆိုထားပါတယ္။ ျပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေတြ အတြင္းမွာ အေမရိကန္ အမ်ားအျပားဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံထဲကို ေရာက္လာၾကျပီး ျပန္သြားတဲ့ အခါ အရင္က ထက္ေဝဖန္တဲ့ အသံေတြ တျဖည္းျဖည္းေပ်ာ့လာခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ ျမန္မာအစိုးရဟာ အေမရိကန္နဲ႔ ထိေတြ႔ဆက္ ဆံေရးမွာ အေပးအယူအျပန္အလွန္ဆိုတဲ့ အေျခအေနမဟုတ္ဘဲ အသာစီးရတဲ့ အေျခအေနျဖစ္ေအာင္ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ လုပ္ေဆာင္ ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">တရုတ္ေၾကာက္ေရာဂါ</span><br /><br />ေအာင္ေက်ာ္လွရဲ့ ဒီစာတမ္းဟာ တရုတ္နဲ႔ နီးနီးစပ္စပ္ ဆက္ဆံေနရတဲ့ အေပၚ စစ္အစိုးရရဲ့ မႏွစ္သက္မႈကို ပထမဆုံး ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေဖာ္ျပတဲ့ လကၡဏာရပ္ျဖစ္ပါတယ္။ တရုတ္နဲ႔ နီးစပ္လာတာဟာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ဒီမိုကေရစီ ေတာင္းဆိုတဲ့ လူထု လႈပ္ရွားမႈၾကီး ကို သတ္ျဖတ္ႏွိမ္နင္းမႈနဲ႔ တျခား လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈေတြ ေၾကာင့္ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြက ျမန္မာနဲ႔ ဆက္ဆံေရးကို ေလ်ာ့ခ်လိုက္တာ ကလည္း အေၾကာင္းတေၾကာင္းအေနနဲ႔ တစိတ္တေဒသအားျဖင့္ ပါဝင္ပါတယ္။ တရုတ္နဲ႔ ဆက္ဆံေရး ပိုျပီး ဆိုးလာတာကိုေတာ့ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္အတြင္း စစ္တပ္အတြင္းမွာပဲ ျဖန္႔ေဝ ဖတ္ရွဳတဲ့ အစီရင္ခံစာေတြကို ဖတ္ၾကည့္ရင္ ပိုေပၚလြင္လာပါတယ္။<br /><br />အဲဒီကာလအထိ တရုတ္ကို အားကိုးထိုက္တဲ့ မိတ္ေဆြလို႔ ခ်ီးမြမ္းေျပာဆိုမႈေတြ ဆက္ရွိေနေသးေပမဲ့ သစ္ေတာ သယံဇာတေတြကို မေတာ္မတရား ရယူမႈ၊ မူးယစ္ေမွာင္ခိုကုန္သြယ္ေရးကို ဆိုးဝါးေစမႈ အပါအဝင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ကိစၥအမ်ားစုမွာ တရုတ္ဟာ ဇစ္ျမစ္ အေၾကာင္းတရားျဖစ္သလားဆိုတာကို တျဖည္းျဖည္း သုံးသပ္စျပဳလာတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အဓိက မူးယစ္ေဆးဝါး ကုန္သြယ္ေရး လုပ္တဲ့ လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖြဲ႔ျဖစ္တဲ့ ဝျပည္ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးတပ္မေတာ္ (UWSA) နဲ႔ တရုပ္ၾကား ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ဆက္သြယ္ပတ္သက္ေနတာကိုလည္း ေနျပည္ေတာ္အစိုးရ အာဏာပိုင္ေတြ အေနနဲ႔ သတိမျပဳမိစရာ အေၾကာင္းမရွိဘူး။ အဲဒီ့ေနာက္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလမွာေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံေျမာက္ပိုင္းမွာ ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ေဒၚလာ သန္း ၃၆၀၀ တန္ တရုတ္ဖက္စပ္ ျမစ္ဆုံ စီမံကိန္းကို သိန္းစိန္အစိုးရက ဆိုင္းငံ့လိုက္ေၾကာင္း ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ထြက္ေပၚလာပါေတာ့တယ္။<br /><br />အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုဘက္က ၾကည့္ေတာ့လည္း ေနျပည္ေတာ္အစိုးရက အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုနဲ႔ ထိေတြ႔ ပူးေပါင္းလိုေၾကာင္း ျပသတဲ့ အခ်ိန္မွာ ျမန္မာကို တရုတ္နဲ႔ ခြဲခြာေအာင္ အားေပးအားေျမွာက္ျပဳလုပ္ေပးေရးဟာ အဓိကဦးစားေပး ျဖစ္လာတယ္။ ဒါ့အျပင္ သူတို႔ အတြက္ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေစတဲ့ ေျမာက္ကိုရီးယားနဲ႔ ျမန္မာအၾကား စစ္ေရး ဆက္စပ္မႈကို ပ်က္ျပယ္ေအာင္လုပ္ဖို႔လည္း အေမရိကန္အစိုးရ အေနနဲ႔ စိတ္အားထက္သန္တယ္။ ျပီးခဲ့တဲ့ ဒီဇင္ဘာလမွာ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီး ဟီလာရီကလင္တန္ ျမန္မာႏို္င္ငံကို လာေတာ့ အေမရိကန္ရဲ့ အဓိက လုပ္ငန္းစဥ္ေတြထဲမွာ ေျမာက္ကိုရီးယားအေရးဟာ ထိပ္ပိုင္းကပါလာတာဟာ ဘာမွ အံ့ၾသစရာမရွိဘူး။<br /><br />ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လိုလားပါတယ္ဆိုတဲ့ သိန္းစိန္ သမၼတျဖစ္လာျပီးေနာက္၊ အစိုးရ အရာရွိေတြက သူတို႔နဲ႔ ေျမာက္ကိုရီးယားအၾကား စစ္ဘက္ဆိုင္ရာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ မရွိပါဘူးလို႔ ေၾကညာျပီးေနာက္၊ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ေမလ၊ ဇြန္လေတြမွာေတာင္ ေျမာက္ကိုရီးယားက ေန ျမန္မာႏိုင္ငံကို သေဘၤာနဲ႔ လက္နက္တင္ပို႔ဖို႔ အၾကိမ္ၾကိမ္ၾကိဳးစားခဲ့တဲ့ မွတ္တမ္းေတြရွိခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ေမလ ၂၆ ရက္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ ေျမာက္ကိုရီးယားက မစ္ဇိုင္းလက္နက္ အစိတ္အပိုင္းေတြနဲ႔ စစ္လက္နက္ေတြ သယ္ေဆာင္လာ တယ္လို႔ သံသယရွိဖြယ္ျဖစ္တဲ့ M/V Light ေျမာက္ကိုရီးယား ကုန္တင္သေဘၤာကို အေမရိကန္ ေရတပ္ပိုင္ USS McCampbell ေလယာဥ္တင္ သေဘၤာက ေတြ႔ခဲ့တယ္။ အေမရိကန္ သေဘၤာက ေျမာက္ကိုရီးယာ သေဘၤာဆီခ်ဥ္းကပ္ျပီး သေဘၤာေပၚတက္ေရာက္ စစ္ေဆးခြင့္ေတာင္းေပမဲ့ ေျမာက္ကိုရီးယားဘက္က ျငင္းခဲ့တယ္။ ေနာက္ထပ္ ရက္ အနည္းအငယ္အၾကာ စကၤာပူႏို္င္ငံအနီး ရွန္ဟိုင္းေတာင္ဘက္ ပင္လယ္ျပင္ ထဲမွာေတာ့ ႏွစ္ဘက္ ရင္ဆိုင္ အခ်င္းမ်ားခဲ့ၾကတယ္။ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ အေမရိကန္ ကင္းေထာက္ေလယာဥ္ေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ေရး ျဂိဳဟ္တုက လမ္းတေလ်ာက္ ေတာက္ေလ်ာက္ ေစာင့္ၾကပ္လိုက္ပါလာတဲ့ အတြက္ ေျမာက္ကိုရီးယား သေဘၤာ ေျမာက္ကိုရီးယားကို ျပန္လွည့္သြားခဲ့တယ္။<br /><br />အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ေနာက္ပိုင္း ေနျပည္ေတာ္ ျမန္မာအစိုးရအေနနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာဘ႑ာေရး အဖြဲ႔အစည္းေတြဆီကေန ေငြေၾကးအကူအညီ ရယူႏိုင္ေအာင္ အေမရိကန္ဘက္က ပိတ္ဆို႔ အေရးယူမႈတခ်ိဳ႔ကို ေလ်ာ့ေပါ့ေပးဖို႔ မက္လုံးေပးခဲ့ျပီး ေျမာက္ကိုရီးယား လက္နက္သေဘၤာ ျမန္မာႏိုင္ငံကိုလာေရာက္ဖို႔ ေနာက္ထပ္ၾကိဳးစားတာမ်ဳိးလည္း မၾကားရေတာ့ပါဘူး။ ျမန္မာအစိုးရအေနနဲ႔ တရုတ္ကေနခြဲခြာခ်င္တဲ့ ဆႏၵကို အေမရိကန္က ေကာင္းေကာင္း အျမတ္ထုတ္ အသုံးခ်ခဲ့တယ္ဆိုတာ သံသယ ဝင္စရာမရွိပါဘူး။ “အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုဘက္က ၾကိဳးစား ေဆာင္ရြက္ေနတာကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံကို လစ္ဘရယ္အသြင္ေျပာင္းခ်င္တဲ့ အင္အားစုေတြကို ေထာက္ခံအားေပးေၾကာင္း ျပသဖို႔ပါပဲ” လို႔ ထိုင္းႏိုင္ငံ ခ်ဴလာေလာင္ကြန္း တကၠသိုလ္မွာ အခုအခါ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ အေမရိကန္ သံတမန္ေဟာင္း ေရာဘတ္ ဖစ္ ကေျပာပါတယ္။<br /><br />မၾကာခင္မွာ ျမန္မာနဲ႔ သံတမန္ဆက္သြယ္ေရး ျမွင့္တင္တဲ့ အေနနဲ႔ အေမရိကန္ အစိုးရဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို သံအမတ္ခန္႔အပ္ ပါေတာ့မယ္။ ျပီးခဲ့တဲ့ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၇ ရက္ထုတ္ အေမရိကန္ နယူးေယာက္တိုင္း သတင္းစာမွာ အေမရိကန္ ဗဟိုေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႔ စီအိုင္ေအရဲ့ ညႊန္ၾကားေရးမွဴး ေဒးဗစ္ ပက္ထရီးရပ္စ္ ဒီႏွစ္ထဲမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို သြားမယ္လို႔ အေမရိကန္ အစိုးရ အရာရွိေတြကို ကိုးကားျပီး ေရးသားခဲ့ ပါတယ္။ စီအိုင္ေအဟာ ဖြံ႔ျဖိဳးဆဲႏိုင္ငံေတြရဲ့ လစ္ဘရယ္တန္ဖိုးေတြကို ျမွင့္တင္ေပးသူ ေထာက္ခံအားေပးသူ အေနနဲ႔ လူသိမ်ားတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းမ်ဳိး လုံးဝ မဟုတ္ပါဘူး။ စီအိုင္ေအရဲ့ ဦးစားေပးလုပ္ငန္းဟာ အေမရိကန္အတြက္ ျမန္မာရဲ့ ေသနဂၤဗ်ဴဟာ အရ အေရးပါတဲ့ ကိစၥလိုဟာမ်ဳိးကို ေဆာင္ရြက္ဖို႔ပါ။<br /><br />ဒီေနရာမွာ အႏၱရာယ္ရွိလာႏိုင္တဲ့ အခ်က္ကို လြန္ခဲ့တဲ့ (၇) ႏွစ္ကတည္းက ေအာင္ေက်ာ္လွက ေရးခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာဟာ အေမရိကန္နဲ႔ အျပန္အလွန္ဆက္ဆံေရး တိုးျမွင့္လာရင္ တရုတ္ဟာ ျမန္မာရဲ့ ေသြးစည္းခိုင္မာမႈနဲ႔ လြတ္လပ္ေရးကို တနည္းနည္းနဲ႔ ျခိမ္းေျခာက္လာ ႏိုင္တယ္ဆိုတာပါပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ အားမွ်ေအာင္ခ်င့္ခ်ိန္ေဆာင္ရြက္ဖို႔လိုအပ္တယ္လို႔ ေအာင္ေက်ာ္လွက ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္လို အားမွ်ေအာင္လုပ္မလဲဆိုတာကိုေတာ့ သူ႔ရဲ့ မဟာစီမံကိန္းမွာ ထည့္သြင္းေရးသားမထားပါဘူး။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ေကာင္းေကာင္းျပင္ဆင္ထားတဲ့ လမ္းေၾကာင္း</span><br /><br />ျမန္မာရဲ့ ေပၚလစီသစ္ေတြဟာ ေရရွည္ အလုပ္ျဖစ္ပါ့မလားဆိုတာေတာ့ သံသယဝင္စရာ အေၾကာင္းေတြရွိပါတယ္။ ျမန္မာႏို္င္ငံက စစ္အစိုးရဝင္စားတဲ့ အရပ္သားအစိုးရထဲမွာ လူေကာင္း၊ လူဆိုး အုပ္စုကြဲျပားေနတယ္ဆိုတဲ့ ဝတ္စုံျပည့္ ကျပေနတဲ့ဇာတ္လမ္းကို ႏိုင္ငံ တကာက ယုံၾကည္ပုံရေပမဲ့ ျပည္တြင္းျပည္ပက အဓိက အတိုက္အခံအင္အားစုေတြကေတာ့ ဒီေလာက္ အညွာလြယ္လြယ္နဲ႔ ယုံၾကည္ ၾကပုံမရပါဘူး။<br /><br />ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေလာေလာဆယ္ အရပ္သား အသြင္ေျပာင္းထားတဲ့ လူေကာင္းေတြထဲက တေယာက္ပါဆိုတဲ့ မီးရထားဝန္ၾကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္း ေအာင္မင္းဟာ ျမန္မာႏို္င္ငံနဲ႔ ထိုင္းႏိုင္ငံၾကား ေခါက္တုံ႔ ေခါက္ျပန္သြားျပီး ထင္ရွားတဲ့ အေဝးေရာက္ အတိုက္အခံေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆုံေနပါတယ္။ သူနဲ႔ လတ္တေလာ ေတြ႔ဆုံၾကရသူေတြကေတာ့ သူ႔ရဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ စစ္အစိုးရ တင္းမာအုပ္စုလူဆိုးေတြဆီက ေျပာၾကတယ္လို႔ သူဆိုတဲ့ ညွိႏႈိင္းလိုစိတ္မရွိတဲ့ လကၡဏာေတြဆိုတာ နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး သံသယ ၾကီးၾကီးဝင္ေနၾကပါတယ္။<br /><br />ေအာင္မင္းဟာ ၁၉၈၃ ခုႏွစ္တုန္းက ရာထူးျဖဳတ္ခ်ခံခဲ့ရတဲ့ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး မ်က္မွန္တင္ဦးရဲ့ တပည့္ဆိုတာကို သူတို႔ သတိျပဳမိၾက ပါတယ္။ မ်က္မွန္တင္ဦးကို အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈေတြ အေၾကာင္းျပျပီး ရာထူးက ဖယ္ရွားခဲ့ေပမယ့္ သူဟာ အရင္ စစ္အာဏာရွင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး ေနဝင္းရဲ့ ေခါင္းေဆာင္မႈကို ျခိမ္းေျခာက္တဲ့ စင္ျပိဳင္ေထာင္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြေၾကာင့္သာ ဖယ္ရွားခံခဲ့ရတာက ပိုျဖစ္ဖို႔ မ်ားပါတယ္။<br /><br />၁၉၈၃ ခုႏွစ္တုန္းက Far Eastern Economic Review မွာ အဂၤလိပ္သတင္းစာဆရာ ေရာ့ဒ္နီ တပ္စကာ က တင္ဦးနဲ႔ သူ႔ေထာက္လွမ္းေရးေတြ အေၾကာင္းကို အခုလို ေရးသားခဲ့ဖူးပါတယ္။ “သူတို႔ဟာ တျခား အျမင္က်ဥ္းတဲ့၊ တရားေသဆန္တဲ့ ျမန္မာေခါင္းေဆာင္ေတြထက္ ႏိုင္ငံတကာ အေၾကာင္းပိုသိသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ဟာ လက္ရွိ စစ္အစိုးရရဲ့ တင္းၾကပ္တဲ့ ကန္႔သတ္ခ်က္ေတြေအာက္မွာ ရွိေနပုံရေပမဲ့ သူတို႔ကို ႏိုင္ငံျခား သြားခြင့္ေပးထားတယ္။ ႏိုင္ငံျခား သားေတြနဲ႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ စကားေျပာခြင့္ေပးထားတယ္” လို႔ ဆိုပါတယ္။<br /><br />ဒါေပမဲ့ သူတို႔ဟာလည္း သူတို႔ရဲ့ ရန္သူေတြ၊ ျပိဳင္ဘက္ေတြ အေပၚမွာ အင္မတန္အညွာတာကင္းရက္စက္ ျပီး အလြန္ပါးနပ္လိမၼာသူေတြ အျဖစ္ လူသိမ်ားပါတယ္။ မ်က္မွန္တင္ဦးကိုယ္တိုင္ဟာ စပိန္ႏိုင္ငံ ပစိဖိတ္ကြ်န္းစုေတြထဲက ကြ်န္းတကြ်န္းမွာ အေမရိကန္ စီအိုင္ေအ သင္တန္းကို တက္ေရာက္ခဲ့သူ တေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ေအာင္မင္းဟာ ၁၉၈၃ ရွင္းလင္းပြဲမွာ တနည္းတဖုံက်န္ရစ္ခဲ့ျပီး ၁၉၉၂ ခုႏွစ္မွာ ျမန္မာ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး ၂၁ တပ္ဖြဲ႔ကို ေရႊ႔ေျပာင္းခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္မွာ အမွတ္ ၆၆ ေျချမန္တပ္ရင္းကိုေရာက္ခဲ့ျပီး၊ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္မွာ ျမန္မာစစ္တပ္ရဲ့ ေတာင္ပိုင္းတိုင္းမွဴးအျဖစ္ရာထူးတိုးျမွင့္ခံရပါတယ္။ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္မွာေတာ့ အရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊစစ္အစိုးရ လက္ထက္မွာ မီးရထားဝန္ၾကီးျဖစ္လာပါတယ္။<br /><br />ဒီေန႔ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ဆက္စပ္ၾကည့္ရင္ မဟာစီမံကိန္းမွာ ေရးသားထားတဲ့ စစ္အာဏာ သက္ဆိုးရွည္ေရး အစီအစဥ္မွာ ကာလရွည္ၾကာ ျပႆနာျဖစ္ခဲ့တဲ့ တိုင္းရင္းသားအေရးဟာ အဓိက ျပႆနာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ စစ္အစိုးရ လက္ရွိ အာဏာလြန္ဆြဲပြဲ ဇာတ္လမ္းမွာ လူဆိုးအုပ္စုထဲကတေယာက္ဆိုသူ ကေတာ့ ေနာက္ထပ္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေစ့စပ္ေဆြးေႏြးသူတေယာက္ျဖစ္တဲ့ ေအာင္ေသာင္း ပါ။ ဒီႏွစ္ထဲမွာ တရုတ္ႏိုင္ငံ အေနာက္ေတာင္ပိုင္းက ေရႊလီျမိဳ႔မွာ ကခ်င္သူပုန္နဲ႔ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးခဲ့သူပါ။ သူဟာ အရင္ စက္မႈဝန္ၾကီးေဟာင္းျဖစ္ျပီး၊ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္မွာ စုၾကည္နဲ႔ အေပါင္းအပါေတြကို အုပ္စုဖြဲ႔တိုက္ခိုက္ခဲ့လို႔ စုၾကည္ေထာက္ခံသူ အမ်ားအျပား ေသဆုံးဒဏ္ရာရခဲ့ၾကတဲ့ ဒီပဲယင္း အေရးအခင္းကို ေနာက္ကြယ္က စီစဥ္ခဲ့သူေတြထဲက တေယာက္လို႔ ထင္ျမင္ယူဆခံရသူျဖစ္ပါတယ္။ လူေကာင္းေအာင္မင္းဟာ ေရႊလီေဆြးေႏြးပြဲကို မတက္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ သုံးသပ္သူတခ်ဳိ႔ကေတာ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ ေဆြးေႏြးပြဲ ပ်က္ျပားမယ့္ အေျခအေနေရာက္လာရင္ အေပ်ာ့လိုင္းခ်ဥ္းကပ္ပုံစံနဲ႔ ေအာင္မင္းက ဝင္ေရာက္ကယ္တင္လိမ့္မယ္လို႔ ထင္ျမင္ေနၾကပါတယ္။<br /><br />အခုလို လူသိမ်ားထင္ရွားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြက အေသအခ်ာျပင္ဆင္ထားတဲ့ ေဆြးေႏြးေရး နည္းလမ္းေတြနဲ႔ေဆာင္ရြက္ေနတာေတြကို ပုန္ကန္သူ တိုင္းရင္းသားေတြဘက္က လက္ခံလက္မခံဆိုတာကေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္ရဦးမွာပါ။ ဖက္ဒရယ္မူကို အစိုးရဘက္က ထည့္ေတာင္ မစဥ္းစားဘဲ ေတာက္ေလ်ာက္တသမတ္တည္း ျငင္းဆန္ေနတဲ့ အခ်က္ဟာလည္း လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ သေဘာတူညီ ခ်က္ကို တာရွည္တည္တန္႔ဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒဟာလည္း စစ္တပ္ကို အဓိကထားျပီး ဗဟိုကခ်ဳပ္ကိုင္တဲ့ အစိုးရပုံသ႑န္ကို အေျခခံေရးသားထားပါတယ္။<br /><br />ဒါ့ေၾကာင့္ လတ္တေလာ ေျပာေနၾကတဲ့ “ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး” ဆိုတာနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး အေပ်ာ္လြန္ေနတဲ့ကာလဟာ သိပ္ရွည္ၾကာမယ္မထင္ပါဘူး။ စစ္တပ္ကို လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ တရားမဝင္ ဗီတိုအာဏာေတြ အလြန္အကြ်ံေပးထားတဲ့ လက္ရွိ အေျခခံဥပေဒကို ဖ်က္ရင္ဖ်က္၊ ဒါမွမဟုတ္ အမ်ားအျပားကို ျပင္ရင္ျပင္၊ အဲသလိုမွ မဟုတ္ရင္ တိုင္းရင္းသားျပႆနာဟာ ေျဖရွင္းလို႔ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါ့အျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ အေမရိကန္နဲ႔ တရုတ္တို႔ ယွဥ္ျပိဳင္ၾကရာ နယ္ေျမတခုသာျဖစ္လာခဲ့ရင္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ေရွ႔ေလွ်ာက္ေသခ်ာေပါက္ ပိုျပီး ဒုကၡေရာက္မွာပါ။ မဟာစီမံကိန္းမွာ ေအာင္ေက်ာ္လွသတိေပးခဲ့တဲ့ တရုတ္ အေမရိကန္ ျပႆနာဟာ အခုလက္ေတြ႔ ေပၚေပါက္ေနပါျပီ။<br /><br />ေဒါင္းမာန္ဟုန္မွ ကူးယူပါသည္။<br /><br />မူရင္းေဆာင္းပါးကို ဖတ္ရွဳရန္။<br /><br />http://www.atimes.com/atimes/Southeast_Asia/NB10Ae01.html<br /><span class="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7005412650199774237-879573645538054112?l=www.lankamsma.org' alt='' /></div>thra20000http://www.blogger.com/profile/11391851945975773867noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7005412650199774237.post-65214246916079616942012-02-10T22:58:00.000-08:002012-02-10T23:04:07.453-08:0011/02/2012<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-STiwWrsocjQ/TzYR7kmXfmI/AAAAAAAAAKA/dKAktz8tWoU/s1600/w7_15_07.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 191px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-STiwWrsocjQ/TzYR7kmXfmI/AAAAAAAAAKA/dKAktz8tWoU/s320/w7_15_07.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5707769292873236066" border="0" /></a><br /><br />ႏိုင္ငံျခားေရာက္ေနတာ ႏႇစ္ေပါင္းႏႇစ္ဆယ္ေက်ာ္ရႇိေနၿပီျဖစ္တဲ့ ေက်ာင္းသားေဟာင္းတစ္ေယာက္က ဖုန္းဆက္ၿပီး ႏႇစ္သစ္ကူးႏႈတ္ဆက္စကား ေျပာပါတယ္။ ခုတေလာႏုိင္ငံျခားေရာက္ ျမန္မာေတြအမ်ားဆံုးေမးတဲ့ ''ေတာ္ေတာ္ေျပာင္းေနၿပီလား'' ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကိုပဲ ေမးပါတယ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">သတင္းသမားေတြ ေနရာေပးခံရ</span><br /><br />ဒီေမးခြန္းက လြယ္လြယ္ေျဖလို႔ရတာမ်ဳိး မဟုတ္ဘူး။ ေျပာင္းတာေတြရႇိသလို မေျပာင္းတာေတြလည္း အမ်ားႀကီးရႇိေနတာဆိုေတာ့ လိပ္ပတ္လည္ေအာင္ ေျပာဖို႔ခက္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ သူေမးသလို တစ္ခြန္းထဲနဲ႔ၿပီးေအာင္ ''ေျပာင္းေတာ့ ေျပာင္းတယ္။ ဒါေပမဲ့ မေျပာင္းဘူး'' လို႔ ေျဖ လိုက္တယ္။ ၿပီးမႇအေသးစိတ္သိခ်င္ရင္ ခုတေလာေရးေနတဲ့ ဂ်ာနယ္ ေဆာင္းပါးေတြကို အြန္လိုင္းကဖတ္ၾကည့္ေပေတာ့လုိ႔ ေျပာရတယ္။ ထိပ္ဆံုးပိုင္းေတြမႇာ ေတာ့ ေျပာင္းေနၾကတာပဲ။ ဒီမိုကေရစီဆိုတဲ့စကားႏႈတ္ဖ်ား မႇာသီးေနၾကတယ္။ ႏႇစ္ေပါင္းငါး ဆယ္လံုးလံုး လူရာသြင္းမခံရတဲ့ သတင္းသမားေတြကို ေနရာေပးၿပီး အင္တာဗ်ဴးလုပ္ၾကတယ္။ ဂ်ာနယ္ေတြထဲမႇာ အရင္က နာမည္ေလးေတာင္ ထည့္ေရးခြင့္မရတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ဓာတ္ပံုေတြ၊ မ်က္ႏႇာဖံုးက ေဖာေဖာသီသီႀကီး ေဖာ္ျပၾကတယ္။ အရင္က NLD ႐ံုးေရႇ႕က လမ္းေတာင္ျဖတ္မေလွ်ာက္ရဲတဲ့သူေတြ ခုေတာ့႐ံုးထဲကို ေခ်ာင္းေပါက္မတတ္ ၀င္ထြက္ေနၾကတယ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">အေႂကြး၀န္ထုပ္ႀကီး</span><br /><br />ေျပာင္းတာေတြက ေအာက္ေျခကိုမေရာက္ေတာ့ တုိင္းသူျပည္သားမ်ားရဲ႕ဘ၀ေတြကေတာ့ ဘာမႇထူးျခားမလာဘူး။ ေတာင္ေပၚေဒသေတြမႇာ ေသနတ္သံေတြ မစဲေသးသလို သားကိုေမွ်ာ္ရတဲ့ မိခင္ေတြလည္း လည္ပင္းကိုးေတာင္ရႇည္ ျဖစ္ေနရဆဲပဲ။ ဒီၾကားထဲမႇာ ေစ်းကြက္ စီးပြားေရးကို လက္ညႇိဳးထိုးၿပီး ဟိုကေစ်းတက္၊ ဒီကေစ်းတက္ဆိုေတာ့ ပိုၿပီးပင္ပန္းၾကရတယ္။ ေတာသူ ေတာင္သားေတြက ပိုၿပီးခံရတယ္။ ၿမိဳ႕မႇာက တစ္ခုမဟုတ္တစ္ခု ၾကံဖန္ရႇာေဖြစားေသာက္လို႔ရတယ္။ ယုတ္စြအဆံုး ပလတ္စတစ္လုိက္ေကာက္္ရင္ေတာင္ ရေသးတယ္။ ေတာမႇာက်ေတာ့ လယ္ယာအလုပ္ကလြဲၿပီး တျခားဘာမႇ လုပ္စားစရာမရႇိဘူး။ သဘာ၀ေဘးအႏၲရာယ္ေၾကာင့္ သီးႏႇံေတြပ်က္ရၿပီဆိုရင္ ေက်ာေပၚက အေႂကြး၀န္ထုပ္ႀကီး ႀကီးသထက္ႀကီး လာေတာ့တာပဲ။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ခြက္တစ္ဆယ္အနည္းဆံုး</span><br /><br />ၿမိဳ႕ေပၚဆင္းရဲသားေတြရဲ႕ေက်ာေပၚက ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးႀကီး ႏႇစ္ပိႆာခြဲေလာက္ေလးတယ္ဆိုရင္ ေတာသူ ေတာင္သားေတြရဲ႕ေက်ာေပၚမႇာ ဖိစီးေနတဲ့ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးႀကီးက ခြက္တစ္ဆယ္ေတာ့ အနည္းဆံုး ရႇိလိမ့္မယ္။ ဒီဖိစီးမႈႀကီးက အရင့္အရင္အစိုးရ အဆက္ဆက္မႇာရႇိခဲ့တဲ့အတိုင္း ဘာမႇ ေျပာင္းလဲမသြားဘူး။ အေပၚမႇာ ၾကည့္လိုက္ရင္ေတာ့ ေျပာင္းေနေပမယ့္ ေအာက္ေျခမႇာေတာ့ ဘာမႇမေျပာင္းလဲဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ ေျပာင္းေတာ့ ေျပာင္းတယ္။ ဒါေပမဲ့ မေျပာင္းဘူးလို႔ ေျဖလိုက္တာ။ ေနာက္ဆံုးဖုန္းခ်ခါနီးမႇာ ''ေျပာင္းရင္ျပန္လာမႇာမို႔လား''လို႔ ေမးလိုက္ေတာ့ သူေျဖလိုက္ပံုက ''လုပ္ခြင့္သာရင္ေတာ့ ျပန္လာဖို႔ စဥ္းစားမႇာပါ။ ေရရႇည္အတြက္လည္း ၾကည့္ရေသးတယ္ေလ''တဲ့။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ေစာင့္ၾကည့္ခ်င္ၾကေသး</span><br /><br />ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္က ျပည္ပေရာက္ေနသူေတြလည္း ျပန္လာႏိုင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးသြားမယ္လို႔ မိန္႔ခြန္းေျပာခါစက အေတာ္ေလး ၀မ္းသာမိတယ္။ ဒီတစ္သက္ေတာ့ ျပန္မေတြ႔ႏိုင္ၾကေတာ့ဘူးလို႔ ေအာက္ေမ့ထားတဲ့ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြ၊ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြ၊ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းေတြနဲ႔ တပည့္ေဟာင္းေတြကို ျပန္ေတြ႔ႏိုင္ဦးမႇာပါလားဆိုၿပီး ေပ်ာ္သြားတယ္။ ဒါေပမဲ့ လက္ေတြ႔က်ေတာ့ ဘယ္သူမႇ ျပန္မလာၾကေသးဘူး။ အခြင့္အလမ္းေကာင္း၊ လုပ္ကြက္ေကာင္းရႇိ မလားလို႔လာၿပီး ေလ့လာစူးစမ္းသူ တခ်ဳိ႕တေလပဲ ေတြ႔ရတယ္။ အမ်ားစုကေတာ့ အကဲခတ္ ေစာင့္ၾကည့္ခ်င္ၾကေသးတယ္။<br /><br />တိုင္းျပည္ရဲ့ အရြယ္ေကာင္းေလးေတြ သိန္းေပါင္းမ်ားစြာက အခုအခါ ျပည္ပႏုိင္ငံေတြမႇာ ေရာက္ရႇိေနၾကတယ္။ ဖိႏႇိပ္မႈ၊ ေသြးစုပ္မႈ၊ အႏိုင္က်င့္မႈေတြလည္း အမ်ဳိးမ်ဳိး ခံေနၾကရတယ္။ မိဘေက်းဇူးဆပ္ဖို႔နဲ႔ မိသားစု လုပ္ေကြၽးဖို႔အတြက္ မနည္းႀကီး သည္းခံၿပီး ႐ုန္းကန္လႈပ္ရႇားေနရတယ္။ သူတို႔တစ္ေတြ ျမန္ႏိုင္မွ် အျမန္ဆံုး ျပန္လာႏိုင္ဖို႔က အေရးႀကီးဆံုးျဖစ္တယ္။ ဒီမိုကေရစီျမန္ျမန္ရၿပီး စီးပြားေရးေတြဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္လာမႇ သူတို႔ ျပန္လာႏိုင္ၾကမႇာ . . .<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">တစ္ေန႔ေတာ့ျပန္လာမယ္</span><br /><br />ဟုတ္တာေပါ့။ ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာကိုေရာက္ေနၿပီးမႇ သဲကႏၲာရထဲကို ဘယ္သူကျပန္သြားခ်င္မႇာလဲ။ ေစာင့္ၾကည့္ဦးမယ္ဆိုသူေတြကို အျပစ္မျမင္ပါဘူး။ တစ္ေန႔ေန႔မႇာေတာ့ သူတို႔ျပန္လာမႇာပါ။ ဘယ္ေလာက္တားတား ျပန္မလာဘဲ သူတို႔မေနႏိုင္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူတို႔ ဟာ ျမန္မာေတြျဖစ္ေနၾကလို႔ပဲ။ သူမ်ားႏိုင္ငံေတြ ဘယ္ေလာက္ခ်မ္းသာတယ္ေျပာေျပာ ျမန္မာျပည္ေလာက္ေတာ့ ေနခ်င့္စဖြယ္မရႇိႏုိင္ဘူး။ ျမန္မာႏိုင္ငံက ဥတုသပၸာယ မွ်တတယ္။ အပူလြန္ကဲလို႔ လူေတြေသတယ္ဆိုတာမ်ဳိး မရႇိသလို ေအးလြန္းလို႔ ေသတယ္ဆိုတာမ်ဳိးလည္း မရႇိဘူး။ မိုးေခါင္လြန္းလို႔ အငတ္ေဘးက်ေရာက္တယ္ဆိုတာမ်ဳိးမရႇိသလို မိုးမ်ားလြန္းလို႔ လူေတြေထာင္ေသာင္းခ်ီ ေသရတယ္ဆိုတာမ်ဳိးလည္း မရႇိဘူး။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ရတနာသိုက္ႀကီး</span><br /><br />ပူပိုင္းေဒသျဖစ္ေပမယ့္ အေအးပိုင္းေဒသက ပန္းသီး၊ သစ္ေတာ္သီး၊ လိေမၼာ္သီး၊ စပ်စ္သီးစတဲ့ သစ္သီး၀လံေတြလည္း လမ္းေဘးမႇာ ပံုတိုက္ၿပီး ေရာင္းရေလာက္ေအာင္ ေပါေပါမ်ားမ်ား ထြက္တယ္။ ၀တ္ဖို႔အတြက္ ၀ါခ်ည္၊ ပိုးခ်ည္ေတြလည္း ထြက္တယ္။ ေနစရာအတြက္ သစ္၀ါးေတြလည္း ေပါတယ္။ ေျမႀကီးကလည္း ဘယ္ေနရာတူးတူး ေရနံထြက္တဲ့ေနရာက ထြက္၊ ေရႊထြက္တဲ့ေနရာက ထြက္၊ ပတၲျမားတို႔၊ ေက်ာက္စိမ္းတို႔ ထြက္တဲ့ေနရာကထြက္မို႔ တစ္ႏိုင္ငံလံုး ရတနာသိုက္ႀကီးလို ျဖစ္ေနတယ္။ လူေတြေၾကာင့္သာ ခုလို ဆင္းရဲတြင္းနက္ေနရတာ။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ျမန္မာေတြရဲ့ အျပံဳး</span><br /><br />ဒါေတြအားလံုးထက္ပိုၿပီး ျမန္မာျပည္ကို စြဲမက္ၾကတဲ့အေၾကာင္းကေတာ့ ျမန္မာေတြရဲ႕ ေႏြးေထြးတဲ့ ေမတၲာတရားနဲ႔ ျမန္မာေတြရဲ႕အျပံဳး ျဖစ္တယ္။ ျမန္မာေတြက ရန္သူကိုေတာင္ ဒုကၡေရာက္ေနတာေတြ႔ရင္ ဒါမႇမဟုတ္ နိမ့္က်သြားရင္ အခြင့္သာၿပီဆိုၿပီး အႏိုင္ယူေလ့မရႇိဘူး။ အဂၤ လိပ္ေတြနဲ႔ အိႏၵိယသားေတြထြက္ေျပးၾကေတာ့ အစာငတ္ေရငတ္ျဖစ္လာသူကို ေကြၽးေမြးေစာင့္ေရႇာက္ၾကတယ္။ ဂ်ပန္ေတြ အသက္လုၿပီး ထြက္ေျပးၾကရေတာ့ လည္း တစ္ေယာက္တည္း သင္းကြဲထြက္ေျပးလာသူေတြကို အသက္ေဘးက ကယ္ဆယ္ၿပီး ၀ႇက္ေပးထားခဲ့ၾကတယ္။ စစ္ႀကီးၿပီးဆံုးသြားတာေတာင္ ဂ်ပန္ျပည္ကိုမျပန္ေတာ့ဘဲ အသက္ကယ္ထားတဲ့ရြာမႇာပဲ အသက္ထက္ဆံုးေနသြားခဲ့သူေတြ ရႇိတယ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ေရကုသိုလ္</span><br /><br />ျမန္မာေတြက လူဆင္းရဲေပမယ့္ ေစတနာမဆင္းရဲဘူး။ ေက်ာင္းသားဘ၀ မႏၲေလးက ရန္ကုန္ကိုရထားနဲ႔လာေတာ့ ရထားရပ္တဲ့ဘူတာတိုင္းမႇာ ေရအိုးေလးေတြရြက္ၿပီး 'ေရကုသိုလ္၊ ေရကုသိုလ္' နဲ႔ တစာစာေအာ္ရင္း ေသာက္ေရလိုက္ေပးသူေတြ ေလး ငါးဦးထက္မနည္း အျမဲေတြ႕ရတယ္။ တခ်ဳိ႕ကအသက္ႀကီးႀကီး အမ်ဳိးသမီးေတြ၊ တခ်ဳိ႕ကအသက္ငယ္ငယ္ ကေလးမေလးေတြ။ ခုေခတ္လိုေရေရာင္းတာေတြ မေပၚေသးဘူး။ ေစတနာ သက္သက္နဲ႔ လိုက္ကုသိုလ္ျပဳၾကတာျဖစ္တယ္။ ရပ္ထဲရြာထဲမႇာလည္း တစ္အိမ္က ဟင္းေကာင္းေကြၽး ေကာင္းခ်က္ရင္ ေဘးအိမ္က လူႀကီးသူမမ်ားအတြက္ဆိုၿပီး စားဦးစားဖ်ား ပို႔ေလ့ရႇိတယ္။ အိမ္နီးခ်င္းေတြဟာ တစ္အိမ္နဲ႔တစ္အိမ္ ကူးလူးေနၾကတာပဲ။ အလႇဴမဂၤလာေဆာင္လိုကိစၥမ်ားဆို တစ္ရပ္ကြက္လံုး ၀ိုင္းကူၾကတယ္။ ဘာသိဘာသာ ေနေလ့မရႇိဘူး။ အင္မ တန္ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာ။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ကန္သမၼတရဲ႕ မႇတ္ခ်က္</span><br /><br />ဒါေၾကာင့္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံရဲ႕ ၃၁ ဆက္ေျမာက္ သမၼတျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဟားဘတ္ဟူးဗား(Herbert Hoover 1874-1964)က 'ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားဟာ အာရႇတိုက္တစ္ခုလံုးမႇာ တကယ့္အစစ္အမႇန္ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့မႈကိုရရႇိတဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ လူမ်ဳိးျဖစ္တယ္' (The Burmese are the only genuinely happy people in all of Asia) လို႔ ေျပာခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ဟူးဗားက ႏိုင္ငံေရးနယ္ထဲမေရာက္ခင္ နမၼတူေဘာ္တြင္းမႇာ သတၲဳတြင္း အင္ဂ်င္နီယာအျဖစ္ လာေရာက္လုပ္ကိုင္ခဲ့ဖူးတယ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">အေပ်ာ္ေတြစိမ့္၀င္</span><br /><br />ေပ်ာ္စရာအလြန္ေကာင္းတဲ့ ေဒသမႇာ လူျဖစ္လာၾကရတဲ့အတြက္ ျမန္မာလူမ်ဳိးတုိင္းရဲ႕ဓာတ္ခံမႇာ အေပ်ာ္ေတြစိမ့္၀င္ေနတယ္။ သူတို႔ရဲ႕မ်က္ႏႇာေတြမႇာ အတိုင္းသား ေဖာ္ျပေနတယ္။ ျမန္မာျပည္ကို ပထမဆံုးအႀကိမ္ ေရာက္ဖူးတဲ့ ႏုိင္ငံျခားသားတိုင္းမယံုႏုိင္ေလာက္ ေအာင္ကို တအံ့တၾသျဖစ္ၾကတယ္။ ဒါေလာက္ဒုကၡသုကၡေတြၾကားက ျပံဳးေနႏိုင္တာကို သူတို႔ မစဥ္းစားတတ္ၾကဘူး။ ဓာတ္ပံုကိုသာျမင္ရရင္'ဆင္' ၿပီး႐ိုက္ထားတာလို႔ ထင္မႇာေသခ်ာတယ္။ လူကိုယ္တိုင္ျမင္ရလို႔သာ ယံုသြားၾကရတာ။ ျမန္မာလူမ်ဳိးက လည္း အံ့ၾသမယ္ဆို အံ့ၾသထိုက္တယ္။ မႇတ္ကေရာဟဲ့ဆိုၿပီး ကိုကိုးကြၽန္းပို႔ ပစ္လိုက္တာေတာင္ ကြၽန္းေပၚမႇာ ဇာတ္ကျဖစ္ေအာင္ ကခဲ့သူေတြျဖစ္တယ္။ သႀကၤန္က်ေတာ့လည္း တီးမႈတ္ကခုန္တာေတြသာမက ေဘာလံုးပြဲေတြ၊ ေဘာလီေဘာၿပိဳင္ပြဲေတြအျပင္ ရခိုင္႐ိုးရာ 'က်င္' ကိုင္ပြဲေတြေတာင္ လုပ္လိုက္ၾကေသးတယ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ျပန္ျဖစ္ခ်င္မႇျပန္ျဖစ္မႇာ</span><br /><br />ေပ်ာ္စရာတုိင္းျပည္က ေပ်ာ္စရာလူမ်ဳိးေတြၾကားမႇာေနရတာေလာက္ ဘယ္ေနရာမႇ ေပ်ာ္စရာေကာင္းမႇာမဟုတ္ဘူး။ အေၾကာင္းေၾကာင္းနဲ႔ ႏိုင္ငံျခားတုိင္းျပည္အသီးသီးမႇာ ေရာက္ရႇိေနၾကတဲ့ ျမန္မာေတြအမ်ားစုဟာ တစ္ေန႔ေန႔မႇာ အေသအခ်ာကို ျပန္လာၾကမႇာပါ။ မျပန္ခ်င္ပါဘူးဆိုသူက အနည္းစုျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ 'လုပ္ခြင့္သာရင္ေတာ့ ျပန္လာဖို႔ စဥ္းစားမႇာပါ' ဆိုသူမ်ဳိးကေတာ့ ျပန္ျဖစ္ခ်င္မႇ ျပန္ျဖစ္မႇာေပါ့။အဲဒီလူမ်ဳိးေတြ ျပန္မလာလို႔လည္း တုိင္းျပည္အတြက္ ဘာမႇဆံုး႐ံႈးမသြားပါဘူး။ သူတို႔အတြက္ ေရကန္အသင့္ ၾကာအသင့္ျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးေပးဖုိ႔ ဒီကလူေတြ ႐ုန္းကန္လႈပ္ရႇားေနၾကတာမႇ မဟုတ္တာ။ သူတို႔လို လူမ်ဳိးေတြက ျပန္လာလည္း အခြင့္အေရးရဖို႔ေလာက္သာ ေခ်ာင္းေနၾကမႇာျဖစ္တယ္။ ဘာတစ္ခုမႇ လက္ေၾကာတင္းေအာင္ လုပ္မယ့္သူေတြမဟုတ္ဘူး။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ခ်ဳိးကူးသံေလးၾကားရဖို႔</span><br /><br />ႏႇစ္ေပါင္းငါးဆယ္ေလာက္ ေနာက္က်က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ႏုိင္ငံကို ျပန္ၿပီးထူမတ္ေပးဖို႔အတြက္ လက္ေၾကာတင္းေအာင္လုပ္မယ့္လူေတြ အမ်ားႀကီးလိုတယ္။ တိုင္းျပည္ရဲ႕အရြယ္ေကာင္းေလးေတြ သိန္းေပါင္းမ်ားစြာက အခုအခါ ျပည္ပႏုိင္ငံေတြမႇာ ေရာက္ရႇိေနၾကတယ္။ ဖိႏႇိပ္မႈ၊ ေသြးစုပ္မႈ၊ အႏိုင္က်င့္မႈေတြလည္း အမ်ဳိးမ်ဳိးခံေနၾကရတယ္။ မိဘေက်းဇူးဆပ္ဖို႔နဲ႔ မိသားစုလုပ္ေကြၽးဖို႔အတြက္ မနည္းႀကီးသည္းခံၿပီး ႐ုန္းကန္လႈပ္ရႇားေနရတယ္။ သူတို႔တစ္ေတြ ျမန္ႏိုင္သမွ် အျမန္ဆံုး ျပန္လာႏိုင္ဖို႔က အေရးႀကီးဆံုးျဖစ္တယ္။ ဒီမိုကေရစီျမန္ျမန္ရၿပီး စီးပြားေရးေတြ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္လာမႇ သူတို႔ျပန္လာႏိုင္ၾကမႇာ။ ေတာင္တန္းျပာႀကီးေတြေပၚမႇာ ေသနတ္သံေတြ လံုး၀ခ်ဳပ္ၿငိမ္းၿပီး ခ်ဳိးကူသံေလး ၾကားရဖို႔လည္း အေရးႀကီးပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">www.first-11.com/</span><br /><br /><br />ေဒါင္းမာန္ဟုန္မွ ကူးယူပါသည္။ <span class="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7005412650199774237-6521424691607961694?l=www.lankamsma.org' alt='' /></div>thra20000http://www.blogger.com/profile/11391851945975773867noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7005412650199774237.post-3437339394794975282012-02-10T20:41:00.000-08:002012-02-10T20:44:05.677-08:00<h3 class="post-title"><br /></h3><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-i3HN7znQtHQ/TzSgISd-b9I/AAAAAAAAAE0/qgA3DVSD2v4/s1600/1.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-i3HN7znQtHQ/TzSgISd-b9I/AAAAAAAAAE0/qgA3DVSD2v4/s320/1.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-1sVaNKn9LKI/TzShBH7ceEI/AAAAAAAAAFM/DCKIBy-dg4k/s1600/2.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-1sVaNKn9LKI/TzShBH7ceEI/AAAAAAAAAFM/DCKIBy-dg4k/s320/2.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-3Nr8wv3mW5E/TzSmxDcqLRI/AAAAAAAAAF0/25w_R_GQSdo/s1600/3.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-3Nr8wv3mW5E/TzSmxDcqLRI/AAAAAAAAAF0/25w_R_GQSdo/s320/3.JPG" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Hn74kcR0Jg4/TzSnLVFprYI/AAAAAAAAAF8/LVLyqsEQTgI/s1600/4.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-Hn74kcR0Jg4/TzSnLVFprYI/AAAAAAAAAF8/LVLyqsEQTgI/s320/4.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-UumMHCxPTDo/TzSnZdZDK4I/AAAAAAAAAGE/VX_hAQ4QEQ8/s1600/5.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-UumMHCxPTDo/TzSnZdZDK4I/AAAAAAAAAGE/VX_hAQ4QEQ8/s320/5.JPG" width="240" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ICL6MVwBhjo/TzSngyB_4SI/AAAAAAAAAGM/YfkxgeCsn3A/s1600/6.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="180" src="http://1.bp.blogspot.com/-ICL6MVwBhjo/TzSngyB_4SI/AAAAAAAAAGM/YfkxgeCsn3A/s320/6.JPG" width="320" /></a></div><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">မထင္မွတ္ဘဲ တရားထိုင္သြားတဲ႔သူငယ္ခ်င္းမ်ား သြားႀကိဳရင္း စိတၱလပဗၺတေတာင္ကို ဒုတိယအ ႀကိမ္ေရာက္ျဖစ္ျပန္ပါတယ္။ အရင္တခါေရာက္ျဖစ္တုန္းက ဒီေနရာ ဒီေဒသကို ေနာက္ထပ္ လာျဖစ္လိမ္႔မယ္ လို႔ ထင္မထားခဲ႔ပါဘူး။ ထင္မထားတဲ႔အရာေတြ ျဖစ္လာတက္တဲ႔ သဘာ၀အတိုင္း ၂၀၁၂ ခုႏွစ္မွာ ေနာက္တ ႀကိမ္ ေရာက္လာခဲ႔ပါတယ္။ အခု ေနာက္ထပ္တစ္ခါ စိတၱလပဗၺတေတာင္ကို သြားဖို႔ဖန္လာတာကေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ ဦးပညာဓဇတရားအားထုတ္ခ်င္တဲ႔စိတ္က စလာတာပါပဲ။</span><br /><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">ဦးပညာဓဇက ဘီစီစီမွာ ေက်ာင္းတက္ေနရင္း ေက်ာင္းပိတ္ခ်ိန္တစ္လရတာနဲ႔ ခန္ႏုေဗာဓရိပ္သာမွာ တရား အားထုတ္ခ်င္လို႔ စာေရးသူကို လိုက္ပို႔ဖို႔ေျပာပါတယ္။ စာေရးသူကလည္း ခန္ႏုေဗာဓဘုန္းႀကီးနဲ႔ ရင္းႏီွးတာမို႔ လိုက္ပို႔မယ္လို႔ ကတိေပးထားပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ဦးပညာဓဇနဲ႔အတူ ဘုန္းႀကီးဦးေ၀ပုလႅ၊ ဦးဇိန၀ံသတို႔ကပါ တရားအားထုတ္ခ်င္တယ္ဆိုတာနဲ႔ ဦးပညာဓဇက ခန္ႏုေဗာဓရိပ္သာကို မသြားေတာ႔ဘဲ စိတၱလပဗၺတေတာင္ကို ေရြးခ်ယ္လိုက္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းမ်ား တရားအားထုတ္သြားရင္ လိုက္ပို႔မယ္ လို႔ ေျပာထားေပမယ္႔ တကယ္တမ္း သြားပို႔တဲ႔အခါက်ေတာ႔ အေၾကာင္းအမ်ိဳးအမ်ိဳးေၾကာင္႔ စာေရးသူ လိုက္မပို႔ႏုိင္လိုက္ပါဘူး။ စာေရးသူလိုက္မပို႔ႏုိင္ေပမယ္႔ ဦး၀ိလာသဂၢက ဦးေဆာင္ၿပီး အစစအရာရာကူ ညီေဆာင္ရြက္ေပးလို႔ အားလံုးအဆင္ေျပသြားပါတယ္။ ဦး၀ိလာသဂၢ ျပန္လာေတာ႔ တရားအားထုတ္သြားတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ား သြားႀကိဳတဲ႔အခါ လိုက္ျဖစ္ေအာင္လိုက္ခဲ႔ဖို႔ ေျပာပါတယ္။ ဦးပညာဓဇကလည္း ဦး၀ိလာသဂၢ လာရင္ စာေရးသူပါလိုက္ခဲ႔ဖို႔ ဖုန္းဆက္ၿပီး အႀကိမ္ႀကိမ္သတိေပးပါတယ္။ စာေရးသူလည္း ဒီတစ္ခါေတာ႔ မပ်က္မကြက္လိုက္ခဲ႔ပါမယ္လို႔ေျပာၿပီး သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔အတူ လိုက္သြားျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">ဦးပညာဓဇရဲ႕အသိ စကၤာပူက ဒကာမတစ္ေယာက္လည္း စာေရးသူတို႔နဲ႔အတူ လိုက္ခဲ႔မွာမို႔ ၂၂.၁.၂၀၁၂ ရက္ေန႔ နံနက္ &nbsp;၅ နာရီခဲြမွာ ဒကာမတည္းခုိရာအိမ္ကို သူငယ္ခ်င္း ၆ ပါးသြားၾကပါတယ္။ အိမ္ေရာက္မွ ရွမ္းေခါက္ဆဲြအာရံုဆြမ္း ကပ္ပါတယ္။ အာရုဏ္ဆြမ္းဘုန္းေပးၿပီး စိတၱလပဗၺတေတာင္ကို ခရီးစထြက္ခဲ႔ၾက ပါတယ္။ ရတနပူရၿမိဳ႕ကိုေရာက္ေတာ႔ ၁၀ နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ပဲရိွေသးတာမို႔ အဲဒီနားမွာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၃၀၀ ေက်ာ္က ေဆာက္လုပ္ခဲ႔တဲ႔ေက်ာက္လိုဏ္ဂူကိုသြားခ်င္ရင္ အခ်ိန္ရတယ္ေျပာတာနဲ႔ သြားေရာက္ေလ႔ လာခဲ႔ၾကပါတယ္။ သီရိလကၤာႏုိင္ငံမွာေတာ႔ အဲဒီေနရာဟာလည္း စတုတၳသံဂါယနာတင္ရာ အာလု၀ိဟာရလို႔ ထင္ရွားတဲ႔ေနရာတစ္ခုျဖစ္တယ္လို႔ ကားသမားက ေျပာျပပါတယ္။ မနက္ ၁၁နာရီခဲြမွာ အမ္ဗိလိပိတိယ ၿမိဳ႕ေရာက္ၿပီး ေန႔လည္ဆြမ္းကို ဆိုင္မွာပဲ ဦးပညာဓဇရဲ႕ဒကာမက ကပ္ပါတယ္။ ေန႔ခင္းဆြမ္းဘုန္းေပးၿပီး ခရီးဆက္ၾကရာ ၃ နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ စိတၱလပဗၺတေတာင္တည္ရိွရာ ေတာထဲရာက္လာ ခဲ႔ပါတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">စိတၱလပဗၺတေတာင္ဟာ သီရိလကၤာႏိုင္ငံရဲ႕အေရွ႕ေတာင္ဘက္ပိုင္းမွာ တည္ရိွၿပီး <b>Sithulpawwa,</b> <b>Cittalapabbata, Sitrupauwa </b>လို႔အမည္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ေခၚေ၀ၚၾကပါတယ္။ အမည္အျပည္႔အစံုကေတာ႔ <b>Sithulpauva Rajamaha Viharaya</b> (စိတုပါဥ၀ ရာဇမဟာ၀ိဟာရ) ျဖစ္ပါတယ္။ အျခားေန႔ေတြမွာ လူသူ အေရာက္နည္းပါးေပမဲ႔ စေန တနဂၤေႏြေန႔ေတြမွာ ေတာင္ေျခက ေက်ာင္းအေရာက္အထိ လိုင္းကား ေရာက္ေအာင္စီစဥ္ထားပါတယ္။ စိတၱလပဗၺတဟာ အတိက္တစ္ခ်ိန္က သီရိလကၤာႏိုင္ ငံ၊ ေရာဟဏေဒသရဲ႕ ဗုဒၶသာသနာ ထြန္းကားရာ အလယ္ဗဟို႒ာနျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။ ၀ါလဂမ္ဘမင္း(ဘီစီ၁၀၃-၈၉, ၇၇)လက္ထက္က စိတၱလပဗၺတေဒသတ၀ိုက္မွာ ရဟန္းေတာ္ေပါင္း ၁၂၀၀၀ ခန္႔ သီတင္းသံုးခဲ႔ၾကၿပီး ပင္မေက်ာင္းေတာ္ႀကီးရဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေက်ာက္ေတာင္မ်ားနဲ႔ သဘာ၀ေက်ာက္လိုဏ္ဂူမ်ားကိုလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">စာေရးသူတို႔ကိုလိုက္ပို႔တဲ႔ သီဟိုဠ္ဦးဇင္းတစ္ပါးကေတာ႔ ေက်ာင္းေတာ္ရဲ႕အနီးတ၀ိုက္မွာ သဘာ၀လိုဏ္ဂူေပါင္း ၁၆၀ ေက်ာ္ခန္႔ရိွတယ္လို႔ ေျပာျပပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားမွာရိွတဲ႔ သဘာ၀ေက်ာက္ ဂူမ်ားကို ေတာရိုင္းတိရစၧာန္မ်ား ေဘးရန္က ကင္းေအာင္ အကာအရံမ်ားျပဳလုပ္ထားတာ ကိုလည္း ေတြ႔ခဲ႔ရပါေသးတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေက်ာက္ေတာင္မ်ားေပၚမွာ ေစတီမ်ားကို ဖူးျမင္ရၿပီး ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးအနီးက ေက်ာက္ေတာင္ေပၚမွာရိွတဲ႔ ေစတီကေတာ႔ အႀကီးဆံုးျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေစတီႀကီးကို က၀ံတိႆမင္း ၃ ရာစုခန္႔က တည္ထားခဲ႔တာျဖစ္ၿပီး အနီးတ၀ိုက္မွာ ရိွတဲ႔ ေစတီငယ္မ်ားကိုေတာ႔ ၀ါသဘမင္း (၆၇-၁၁၁) က တည္ထားခဲ႔ပါတယ္။ ၀ါသဘမင္းဟာ ေစတီေပါင္း ၁၀၀၀ တည္ခဲ႔ၿပီး ဒါေတာပတိႆမင္းက ေစတီမ်ားထိန္းသိမ္းေစာင္႔ေရွာက္ရန္အတြက္ လယ္ယာမ်ားနဲ႔ အတူ ေက်းရြာမ်ားကို လွဴဒါန္းခဲ႔တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ သီရိလကၤာႏိုင္ငံရဲ႕သမိုင္းေၾကာင္းအရ အရွင္သံဃရကၡိတမေထရ္နာမက်န္းျဖစ္ၿပီး ဒီေတာင္မွာ သီတင္းသံုးေနတုန္း ရဟႏၱာေပါင္း ၈၀၀၀ ခန္႔နဲ႔အတူ သိၾကားမင္းပါ လာေရာက္ၿပီး မေထရ္ျမတ္ကို ျပဳစုေစာင္႔ေရွာက္ခဲ႔တယ္လို႔ ဆိုၾကပါေသးတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">စိတၱလပဗၺတေတာင္ဟာ တိႆမဟာ၀ိဟာရနဲ႔ ၂၄ ကီလိုမီတာ အကြာအေ၀းမွာ တည္ရိွပါတယ္။ သမိုင္းမွတ္တိုင္မ်ားရဲ႕အလိုအရ တိႆမဟာ၀ိဟာရဟာ ပရိယတၱိသာသနာေတာ္ထြန္းကားခဲ႔ရာ ဗဟို႒ာနႀကီးတစ္ခုျဖစ္ခဲ႔ၿပီး စိတၱလပဗၺတေတာင္ကေတာ႔ ပဋိပတၱိသာသနာေတာ္ထြန္းကားခဲ႔ရာ ဗဟို႒ာနႀကီးတစ္ခုျဖစ္ခဲ႔တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။</span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small;"> စိတၱလပဗၺတေတာင္ သြားရာ </span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">ေတာထဲေရာက္လာတယ္ဆိုရင္ပဲ လမ္းေဘး၀ဲယာမွာ သြားလာက်က္စားေနၾကတဲ႔ ေတာ၀က္၊ သမင္၊ ဖြတ္၊ ရစ္၊ ဥေဒါင္းစတဲ႔ ေတာငွက္ တိရစၧာန္မ်ားကိုေတြ႔ရပါတယ္။&nbsp;</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">သီရိလကၤာအစိုးရက စိတၱလပဗၺတေတာင္ေဒသကို ယလအမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္အျဖစ္သတ္ မွတ္ကာ ေတာရိုင္း တိရစၧာန္မ်ားကို ေဘးမဲ႔ေပးထားလုိ႔ စိတၱလပဗၺတေတာင္ဟာ သီရိလကၤာႏိုင္ငံရဲ႕ အႀကီးမား ဆံုးေတာႀကီး ျဖစ္ေနပါတယ္။ သီရိလကၤာႏိုင္ငံသားမ်ားဟာ ေတာငွက္တိရစၧာန္ မ်ားကို ေဘးမ့ဲေပးထားတယ္လို႔ ေျပာႏုိင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင္႔လဲဆုိေတာ႔ အခုလို ေတာႀကီးေတြထဲမွာတင္ မဟုတ္ဘဲ ၿမိဳ႕ေတာ္ ကိုလံဘိုရဲ႕ တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာမ်ားမွာေတာင္ ကားလမ္း ျဖက္ကူးေနတဲ႔ ဖြတ္စတ႔ဲ သတၱ၀ါမ်ား ကို ေတ႔ြႏိုင္လို႔ျဖစ္ပါတယ္။ စာေရးသူတို႔ျမန္မာႏုိင္ငံမွာထက္ အဟႎသတရားထြန္းကားတယ္လို႔ဆိုရင္ မွားမယ္မထင္ပါဘူး။ စာေရးသူတို႔လည္း စိတၱလ ပဗၺတေတာင္သြားရာ ေတာလမ္းထဲေရာက္လာေတာ႔ လမ္းေဘးမွာ က်က္စားေနတဲ႔ ေတာငွက္တိရစၧာန္မ်ားကို ဓာတ္ပံုရိုက္လိုက္ၾကပါေသးတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">ေတာင္ေျခမွာရိွတဲ႔ေက်ာင္းကို စာေရးသူတို႔ေရာက္ေတာ႔ ၄နာရီထိုးပါေတာ႔မယ္။ ဘုန္းႀကီးဦးေ၀ပုလႅနဲ႔ ဦးပညာဓဇတို႔က ေစာင္႔ေနၿပီး စာေရးသူတို႔ကို ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းႀကီးနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ ကပၸိယမ်ားက အာရံုဆြမ္းကပ္ဖို႔အတြက္ စာေရးသူတို႔ ၀ယ္လာတဲ႔ ခရမ္းခ်ဥ္သီး၊ ခါၾကက္ဥ၊ အုန္းသီး၊ ပဲသီး၊ ဖရံုသီး၊ ပန္းသီး၊ စပ်စ္သီး၊ ငွက္ေပ်ာသီး စတဲ႔ပစၥည္းမ်ား ဆြမ္းစားေက်ာင္းကို ပို႔ၾကပါတယ္။ ဟင္းသီးဟင္း ရြက္မ်ားလာယူတဲ႔ ကပၸိယေတြအနားမွာ အဖဲ႔ြေခါင္းေဆာင္ ဦး၀ိလာသဂၢ မရိွေတာ႔ ေမ်ာက္ေကြ်းဖို႔၀ယ္လာတဲ႔ ငွက္ေပ်ာခိုင္လည္း ဆြမ္းစားေက်ာင္းထဲ ပါသြားပါေတာ႔တယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ ေမ်ာက္ေတြကို ငွက္ေပ်ာသီးမေကြ်းခဲ႔ ရလိုက္ပါဘူး။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">ကပၸိယမ်ားကပ္တဲ႔ Sri Lanka tea ေသာက္ၿပီးတာနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ား တရားအားထုတ္ရာ လိုဏ္ဂူမ်ားဘက္ ကို ေလ႔လာၾကပါတယ္။ သီဟိုဠ္လက္ေထာက္ဘုန္းႀကီးလိုက္ပို႔လို႔သာ ေက်ာင္းပတ္၀န္းက်င္မွာရိွတဲ႔ လိုဏ္ဂူမ်ားအားလံုးနီးပါးေရာက္ခဲ႔ရၿပီး စာေရးသူတို႔ ကိုယ္တုိင္သြားရမယ္ဆိုရင္ သြားတတ္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">ပထမဆံုး ဘုန္းႀကီးဦးေ၀ပုလႅတရားထုိင္တဲ႔ လိုဏ္ဂူကိုၾကည္႔ရွဴၾကၿပီး လိုဏ္ဂူေရွ႕မွာ အမွတ္တရ စုေပါင္းၿပီးဓာတ္ပံုရိုက္ၾကပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ ဦးဇိန၀ံသတရားထိုင္တဲ႔လိုဏ္ဂူကိုၾကည္႔ ရွဴ ေလ႔လာၾကၿပီး လမ္းမေပါက္ေသးတဲ႔ ေတာမ်ားကိုနင္းၿပီး ေတာေတာင္လိုဏ္ဂူမ်ားဆီသြားခဲ႔ၾကပါ တယ္။ လိုဏ္ဂူမ်ားကို လွည္႔ပတ္ၾကည္႔ရင္းနဲ႔ ေက်ာက္ေတာင္မ်ားေပၚမွာထိုုင္ၿပီး ပတ္၀န္းက်င္္က သဘာ၀ေတာေတာင္မ်ား ကို ေတြ႔ရတာကလည္း စိတ္ၾကည္ႏူးစရာ တစ္မ်ိဳးပါပဲ။ သန္႔ရွင္းလတ္ဆက္ တဲ႔ ေလကိုရွဴရိုဳက္ရလို႔ ညစ္ညဴးေနတဲ႔စိတ္မ်ားေတာင္ လႊင္႔ေပ်ာက္သြားပါတယ္။&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">ညေန ၅နာရီေက်ာ္ေလာက္မွာ ဦးပညာဓဇတရားထိုင္ရာ လိုဏ္ဂူကိုသြားေရာက္ေလ႔လာ ၾကၿပီးေနာက္ ေတာင္ေအာက္ကိုျပန္ဆင္းကာ ညလံုးေပါက္အသံမစဲပ႒ာန္းရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ပဲြအတြက္ ျပင္ဆင္ ၾကပါ တယ္။ ညေန ၆ နာရီကေန မနက္ ၆နာရီအထိ ပ႒ာန္းရြတ္ဖို႔စီစဥ္ထားေပမဲ႔ ဆင္ဟာလလက္ေထာက္ဦးဇင္းက သူလည္း ပ႒ာန္းရြတ္ခ်င္ပါတယ္ သူ႔ကိုေစာင္႔ပါဦးလို႔ ဆိုတာနဲ႔ ၆ နာရီခဲြမွ စျဖစ္ပါတယ္။ ၆နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ သကၤန္းေလးစံု၊ ပ႒ာန္းစာအုပ္မ်ား၊ ဘုရားကိုဆီမီးပူေဇာ္ဖို႔ ဆီမီးခြက္မ်ား ဆီဗူးမ်ားနဲ႔အတူ သူငယ္ခ်င္းတစ္စုေပ်ာ္ရႊင္စြာပဲ ဘုရားေပၚတက္ခဲ႔ၾကပါတယ္။ ဦးပညာဓဇရဲ႕ဒကာမကလည္း စာေရးသူတို႔ပ႒ာန္းရြတ္တုန္း ရင္ျပင္ ေတာ္မွာထိုင္ဖို႔ ဖံုမ်ားသယ္လာပါတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;"> &nbsp;</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္ေရာက္တာနဲ႔ ဘုရားရိွခိုး၊ နတ္ပင္႔ကာ ပစၥယနိေဒၵသကို အားလံုးညီညာစြာရြတ္ဆို ပူေဇာ္ၿပီး ဘုန္းႀကီးဦးေ၀ပုလႅက အစဆံုးပ႒ာန္းရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ပါတယ္။ ဘုန္းႀကီးဦးေ၀ပုလႅပ႒ာန္းရြတ္ၿပီး သီဟိုဠ္လက္ေထာက္ဦးဇင္း ရြတ္ပါတယ္။ စာေရးသူတို႔ သိသေလာက္ေျပာရရင္ သီဟိုဠ္ကြ်န္းမွာ ပရိတ္ပဲြသာရိွၿပီး ပ႒ာန္းပဲြကို မေတြ႔ဖူးပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင္႔ သီဟိုဠ္ဦးဇင္းရဲ႕ ပ႒ာန္းရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္သံဟာ စာေရးသူတို႔အတြက္ ထူးဆန္းေနခဲ႔ပါတယ္။&nbsp; ၀ိနည္းနဲ႔ အဘိဓမၼာ ကြယ္ေပ်ာက္လုမတတ္ျဖစ္ေနတဲ့ သီဟိုဠ္ေျမမွာ ပထဆုံးၾကားလိုက္ရတဲ့ သီဟိုဠ္ရဟန္းေတာ္တစ္ပါးရဲ႕ ပ႒ာန္းရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္သံနဲ႔အတူ “မင္းဟာ သီဟိုဠ္ေျမမွာ ပထမဆုံးပ႒ာန္းရြတ္ဖတ္သူပဲ” လို႔ ထုတ္ေဖာ္ခ်ီးက်ဴးဂုဏ္ျပဳခဲ့တဲ့ ဦးဥကၠံသရဲ႕ ရင္တြင္းစကားကလည္း စာေရးသူတို႔ကုိ တစ္ခုခုလုပ္ဖို႔ တြန္းအားေပးေနသလိုလိုပါ။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">ဘုန္းႀကီးဦးေ၀ပုလႅပ႒ာန္းရြတ္ေနတဲ႔အခ်ိန္မွာ စာေရးသူတို႔က ေတာင္တက္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ေလွ ကားထစ္မ်ားမွာ ဆီမီးခြက္ ၂၀၀ ဆီမီးထြန္းၿပီး ဘုရားကိုမီးပူေဇာ္ၾကပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေတာ႔ သီတင္းကြ်တ္လျပည္႔ေန႔မွာ ျမတ္ဗုဒၶ တာ၀တႎသာနတ္ျပည္ကေန သႏၱဳႆိတနတ္သားအမွဴးျပဳတဲ႔ နတ္မ်ား ကို အဘိ္ဓမၼာတရားေဟာၾကားၿပီး လူ႔ျပည္ျပန္ၾကြလာတဲ႔အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ မီးပူေဇာ္ပဲြက်င္းပၾက တာ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ႔ မီးပူေဇာ္တာဟာ အလင္းေရာင္လွဴတာျဖစ္လို႔ မ်က္လံုးအားေကာင္းတယ္ လို႔ ယံုၾကည္ၿပီး သီတင္းကြ်တ္လျပည္႔မဟုတ္တဲ႔အခ်ိန္ေတြမွာလည္း မီးပူေဇာ္ၾကပါ တယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံက ေစတီအမ်ားစုမွာေတာ႔ ဘုရားမီးပူေဇာ္ဖို႔ ေနရာသီးသန္႔ေပးမထားလို႔ ေစတီေျခရင္း က ေအာက္ပစၥယံမွာပဲ မီးပူေဇာ္ၾကပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင္႔ ေစတီရဲ႕ေအာက္ေျခမ်ားဟာ သန္႔ရွင္းမွဳအေတာ္ နည္းပါတယ္။ သီရိလကၤာႏိုင္ငံမွာေတာ႔ ေစတီ သို႔မဟုတ္ ေဗာဓိပင္အနီးမွာ ဆီမီးပူေဇာ္ဖို႔ ေနရာသီးသန္႔ေပး ထားတာမို႔ ေစတီရဲ႕ေအာက္ေျခမ်ားဟာ သန္႔ရွင္းေနပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာလည္း ေစတီေျခရင္းမွာ မီးပူေဇာ္ဖို႔ သီးသန္႔ေနရာေပးထားမယ္ဆိုရင္ ေစတီေအာက္ေျခေတြမွာ သန္႔ရွင္းေနမွာ မလဲြပါဘူး။&nbsp;</span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;"><br /></span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">စာေရးသူတို႔က ဆီမီးခြက္ ၂၀၀ မီးပူေဇာ္ရမွာမို႔ ေစတီေျခရင္းနားက သီးသန္႔ေနရာမွာ မပူေဇာ္ ဘဲ ေစတီတက္ရာေလွကားထစ္မ်ားမွာ ပူေဇာ္လိုက္ၾကပါတယ္။ စာေရးသူတို႔ ေလွကားထစ္ တစ္<span style="color: black;">ေ</span><span style="color: black;">လွ်ာက္မွာ ဆီမီးပူေဇာ္ေနတဲ႔အခ်ိန္မွာ ေလက တစ္၀ီွး၀ွီးနဲ႔မို႔ ေရွ႕ကမီးထြန္း ေနာက္က မီးၿငိမ္းနဲ႔ ကရြတ္ကင္း</span><span style="color: black;">ေ</span>လွ်ာက္သ လို သံသရာလည္ေနပါေတာ႔တယ္။ &nbsp;ေနာက္ဆံုးေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ ဦးသာသန(ဖ်ာပံု)က&nbsp; “ကိုကိတၱိေရ က်ဳပ္တို႔ ဒီလိုလုပ္ေနမယ္ဆိုရင္ အဆင္ေျပမွာမဟုတ္ဘူး၊ အဲဒီေတာ႔ မီးၿငိမ္းတဲ႔ ဆီမီးခြက္ေတြကို ျပန္ယူၿပီး ေစတီေျခရင္းနားက အကာအရံရိွတဲ႔ ေလွကားထစ္ေတြမွာစုၿပီး မီးပူေဇာ္မွ အဆင္ေျပမယ္နဲ႔တူတယ္” လို႔အႀကံေပးပါတယ္။ စာေရးသူတို႔လည္း &nbsp;ဦးသာသနအႀကံေပးတဲ႔အတုိင္း မီးၿငိမ္းတဲ႔ဆီမီးခြက္ေတြျပန္ေကာက္ၿပီး ေစတီေျခရင္းနားမွာ ဆီမီးခြက္ေလးခြက္စီစုၿပီး စီတန္းကာ မီးပူေဇာ္လိုက္ၾကပါတယ္။ အဲဒီအခါက်မွပဲ အားလံုးအဆင္ေျပသြားပါေတာ႔တယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">စာေရးသူတို႔ ဆီမီးပူေဇာ္ရင္းနဲ႔&nbsp;&nbsp; ဆီမီးခြက္ထဲ ဆီထည္႔ရင္း ဆီမ်ား</span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">သန္႔ရွင္းေနတဲ႔ေလွခါးတေလွ်ာက္မွာ</span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;"> ဖိတ္စင္ကုန္ပါတယ္။ ဖိတ္စင္သြားခဲ႔တဲ႔ဆီစက္ေတြကို သန္႔ရွင္းေနတဲ႔ေလွကားေပၚမွာ ေပ်ာက္မသြားေတာ႔မဲ႔ အမည္းစက္မ်ားအျဖစ္ျမင္ေယာင္ရင္းနဲ႔ ဘ၀မွာ ျပင္လို႔မရတဲ႔အမည္းစက္မ်ားအေၾကာင္း စိတ္ကေရာက္သြား ပါေသးတယ္။ &nbsp;ဦးသာသနကေတာ႔ ဖိတ္က်ခဲ႔တဲ႔ဆီစက္ေတြကို သကၤန္းစုတ္နဲ႔ လိုက္ၿပီးသုတ္ပါတယ္။ စာေရးသူက ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္ေပၚမွာရိွတဲ႔ သဲမ်ားယူၿပီး ဆီကြက္မ်ားကို လိုက္ၿပီးေတာ႔ ဖုံးလိုက္ပါတယ္။ ဦး၀ိလာသဂၢနဲ႔ ဦးစႏၵိမာကေတာ႔ ရင္ျပင္ေတာ္ေပၚမွာ သဲရိွတာကို သတိမထား မိေတာ႔ ေတာင္ေအာက္အထိဆင္းၿပီး သဲမ်ား သြားယူပါတယ္။ ေလွကား တစ္ေလွ်ာက္မွာ လင္းထိန္ေနတဲ႔ ဆီမီးခြက္မ်ားျမင္ေတာ႔ စာေရးသူ႕စိတ္က ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ နွစ္စဥ္က်င္းပတဲ႔ သီတင္းကြ်တ္ မီးထြန္းပဲြေတြဆီ ကိုေတာင္ ေရာက္သြားလိုက္ပါေသးတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">တရားထိုင္ၾကြတဲ႔အရွင္သံုးပါးနဲ႔ ဦးဥကၠံသတို႔ &nbsp;ေစာေစာစီးစီးနားလို႔ရေအာင္ဆိုၿပီး ပထမဦးဆံုးပ႒ာန္းရြတ္ဖို႔ စီစဥ္လိုက္ၿပီး စာေရးသူတို႔ကေတာ႔ ညလံုးေပါက္ မအိပ္ဘဲရြတ္ဖတ္ၾကဖို႔ စီစဥ္ၾကပါတယ္။ ည ၁ နာရီေက်ာ္ေလာက္မွာ ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္ေပၚကို ဆတ္ ၂ေကာင္ တက္လာပါတယ္။ လူနဲ႔အေတာ္ကို ယဥ္ပါးေနတဲ႔ တိရစၧာန္မ်ားျဖစ္ေနတာမို႔ လူနားကပ္လာၿပီး တိုးေ၀ွ႕ကာ အစာေတာင္းေနပါတယ္။ ဦး၀ဏၰသီရိနဲ႔ စာေရးသူတို႔လည္း ေတာင္ေအာက္ကိုဆင္းၿပီး ေမ်ာက္ေကြ်းဖို႔၀ယ္လာတဲ႔ မုန္႔ထုပ္မ်ားသြား ယူပါတယ္။ ေတာင္ေပၚျပန္တက္ခါနီးမွာ ေတာင္ေျခရင္းက ေဗာဓိပင္နားမွာေနေနတဲ႔ ယုန္ျဖဴေလး သံုးေကာင္က အစာေတာင္းရင္း ေနာက္ကလိုက္လာတာကို ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ &nbsp;အဲဒါနဲ႔ စာေရးသူတို႔ လည္း ယုန္ေလးသံုးေကာင္ ကိုအစာေကြ်းၿပီးမွ ေတာင္ေပၚကို ျပန္တက္ၾကပါတယ္။ ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္ေပၚ မွာ စာေရးသူတို႔ေကြ်းတဲ႔မုန္႔ကို အငမ္းမရစားေနတဲ႔ဆတ္ကိုၾကည္႔ၿပီး ပီတိျဖစ္ရ ပါေသးတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">ဦး၀ဏၰသီရိပ႒ာန္းရြတ္ေနတုန္း ဗုဒၶဘာသာမွာရြတ္ဖတ္မွဳနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး တဖက္သတ္ရွဳတ္ခ်ေျပာ ဆိုေနၾကတဲ႔အေၾကာင္းကို စာေရးသူတို႔ေလးပါး ေဆြးေႏြးျဖစ္ခဲ႔ပါေသးတယ္။ ဗုဒၶဘာသာမွာ က်င္႔ႀကံမွဳအပိုင္း က ပဓာနက်တယ္ဆိုတာ ျငင္းစရာမလိုတဲ႔အမွန္တရားျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ရြတ္ဖတ္မွဳကလည္း တစိပ္ တပိုင္းအေနနဲ႔လိုအပ္တဲ႔အရာျဖစ္တယ္လို႔ေျပာရင္ မွားမယ္မထင္ပါဘူး။ ဦးသာသနကေတာ႔ ရြတ္ဖတ္မွဳကို တဖတ္သက္ႀကီးရွဳတ္ခ်ေျပာဆိုဖို႔ မသင္႔တဲ႔အေၾကာင္းေျပာရင္းနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အႏုႆတိ(၁၀)ပါးကို လက္ခံတယ္ဆိုရင္ ရြတ္ဖတ္မွဳကိုလည္း အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ လက္ခံရမွာျဖစ္တဲ႔အေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">စာေရးသူတို႔ ေလးစားေလာက္တဲ႔စာသင္တိုက္ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါးကေတာ႔ ပရိတ္ပ႒ာန္းေတြကို ရြတ္ဖတ္ ပူေဇာ္တဲ႔အျပင္ ပဋိပတၱိကိုလည္း အခ်ိန္ရလွ်င္ရသလို အားထုတ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာရ႕ဲေနာက္ဆံုး ပန္းတိုင္ကိုသြားဖို႔ရာအတြက္ က်င္႔ႀကံမွဳအပိုင္းဟာ ေရအလ်ဥ္ႀကီးတစ္ခုျဖစ္မယ္ဆိုရင္ ရြတ္ဖတ္မွဳက အဲဒီေရအလ်ဥ္ႀကီးမွာ ပိတ္ဆို႔ေနတဲ႔အမွဳိက္သရိုက္ေလးေတြကို ဖယ္ရွားေပးတဲ႔အရာျဖစ္တယ္လို႔ ဆရာေတာ္ႀကီးက အၿမဲတမ္းမိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက အေတာ္ထိမိတဲ႔ ဥပမာပဲလို႔ မွတ္ခ်က္ေပးၾကပါတယ္။&nbsp; အဲဒီေနာက္ ျမတ္ဗုဒၶလက္ထက္က သံဃာေတာ္မ်ား ရတနသုတ္၊ အဂၤုလိမာသုတ္ တို႔ကို သစၥာျပဳရြတ္ဆိုလိုက္လို႔ ပစၥဳပၸန္ခ်မ္းသာရရိွသြားၾကတဲ႔လူမ်ား အေၾကာင္းနဲ႔ ေမတၱသုတ္ရြတ္ဖတ္လုိက္ လို႔ တရားအားထုတ္ၾကတဲ႔ရဟန္းေတာ္မ်ားကို နတ္မ်ားက မေႏွာက္ယွက္တဲ႔အျပင္ ကူညီေစာင္႔ေရွာက္ေပး တဲ႔အေၾကာင္းကိုလည္း&nbsp; ေျပာျဖစ္ၾကပါေသးတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">သူငယ္ခ်င္းေလးပါး ရြတ္ဖတ္မွဳအေၾကာင္းမ်ား ေျပာေနတုန္း ည ၂ နာရီေက်ာ္ေလာက္မွာ ဦး၀ဏၰသီရိအလွည္႔ၿပီးသြားပါတယ္။ သူလည္း ခဏနားကာ ေတာင္ေအာက္ကို ျပန္ၾကြသြားပါတယ္။&nbsp; ဒါနဲ႔ပဲ ဦးသာသန၊ ဦး၀ိလာသဂၢ၊ ဦးစႏၵိမာနဲ႔ စာေရးသူတို႔ကေတာ႔ မနက္ ၅နာရီခဲြအထိ တစ္လွည္႔စီ ဆက္လက္ရြတ္ဖတ္ေနခဲ႔ၾကပါတယ္။ ဦးစႏၵိမာပ႒ာန္းရြတ္ေနတုန္း စာေရးသူက ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္မွာ လမ္းေလ်ာက္ရင္း ပစၥယနိေဒၵသ၊ ပရိတ္၊ ဓမၼစၾကာတို႔ကိုရြတ္ကာ ၃၁ ဘံုေမတၱာပို႔ကာ အမွ်အတန္းေပးေ၀ခဲ႔ပါတယ္။ ပ႒ာန္းရြတ္သံကလဲြလို႔ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာက တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ေနတာမို႔ ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္ေပၚမွာ လမ္းေလွ်ာက္ရတာကလည္း စိတ္ၾကည္လင္ေအးျမမွဳတစ္မ်ိဳးရတာပါပဲ။ မနက္ ၅ နာရီေက်ာ္ေလာက္မွာ ဘုန္းႀကီးဦးေ၀ပုလႅၾကြလာၿပီိး စာေရးသူတို႔ေလးပါးကို ခဏေလာက္ သြားအိပ္ၾကဦးလို႔ေျပာတာနဲ႔စာေရးသူတို႔လည္း ေတာင္ေအာက္ကို ျပန္ဆင္းခဲ႔ၾကပါတယ္။ ေတာင္ေအာင္က ေက်ာင္းမွာ ၁ နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္အိပ္ၿပီး ပ႒ာန္းပဲြသိမ္းေတာ႔မွာမို႔ ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္ေပၚကို ျပန္ တက္ခဲ႔ၾကပါ တယ္။ ဘုန္းႀကီးဦးေ၀ပုလႅပ႒ာန္းရြတ္ၿပီးတာနဲ႔ အေနကဇာတင္၊ ဘုရားရိွခိုးၿပီး အသံမစဲပ႒ာန္း ပဲြ ေအာင္ျမင္စြာ ၿပီးဆံုးသြားခဲ႔ပါတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">ပ႒ာန္းပဲြၿပီးတာနဲ႔ စာေရးသူတို႔အားလံုး ေတာင္ေအာက္ကို ျပန္ဆင္းကာ အာရုဏ္ဆြမ္းဘုဥ္းေပးၾကပါတယ္။ ဒီေန႔မနက္အာရံုဆြမ္းကို တရားထိုင္ၾကြတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းသံုးပါးက လွဴတာျဖစ္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းသံုးပါးက အာရံုဆြမ္းကပ္ခ်င္တယ္လို႔ေျပာတာနဲ႔ ဦး၀ိလာသဂၢက လိုအပ္သမွ်ဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ားကို ကိုလံဘိုက ၀ယ္လာေပးပါတယ္။ ဆြမ္းစားၿပီးေတာ႔ တရားထိုင္ၾကြတဲ႔ ဘုန္းႀကီးဦးေ၀ပုလႅ၊ ဦးပညာဓဇနဲ႔ ဦးဇိန၀ံသတို႔က ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္နဲ႔ လက္ေထာက္ဦးဇင္းကို ျမန္မာသကၤန္း၊ ႏို႔ဗူးနဲ႔ န၀ကမၼ၀တၳဳမ်ား လွဴဒါန္းၾကပါတယ္။ဦးပညာဓဇရဲ႕အသိဒကာမကေတာ႔ ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းႀကီးကို ျမန္မာသကၤန္းတစ္စံုလွဴဒါန္းပါတယ္။ ျပန္ခါနီးေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းႀကီးကို ကန္ေတာ႔ၾကေတာ႔ ဘုန္းႀကီးက သီရိလကၤာႏုိင္ငံရဲ႕ထံုးစံအတိုင္း “ဘ၀တု သဗၺမဂၤလံ” စတဲ႔ ဂါထာမ်ားကို ရြတ္ဆိုေပးပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းႀကီးက next coming လို႔ ေျပာလို႔ စာေရးသူတုိ႔ နားလည္တဲ႔အတိုင္း ႏွစ္တိုင္းလာခဲ႔ပါမယ္လို႔ ေလွ်ာက္ခဲ႔ပါတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">မနက္ ၇ နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ စိတၱလပဗၺတေတာင္ကေန ထြက္လာခဲ႔ၾကပါတယ္။ စိတၱလပဗၺတေတာင္ကေနအျပန္ ဟိုက္ေ၀းလမ္းေပၚမေရာက္ခင္မွာ အသြားတုန္းကလိုပဲ ေတာငွက္ တိရစၧာန္မ်ားကို ေတြ႔ရျပန္လို႔ ဓာတ္ပံုရိုက္ၾကပါေသးတယ္။ အျပန္ကားေပၚမွာေတာ႔ စာေရးသူတို႔ေလးပါးက အိပ္ၿပီးလိုက္လာခဲ႔လို႔ လမ္းမွာနားခဲ႔တဲ႔ေနရာေတြကို တိတိက်က် မသိပါဘူး။ ႔ ၉ နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ တိႆမဟာ၀ိဟာရေစတီကိုေရာက္ပါတယ္။ စာေရးသူတို႔ေလးပါးက ကားေပၚကမွာေနခဲ႔ၿပီး က်န္တဲ႔အရွင္ဘုရားမ်ားနဲ႔ ဒကာမကေတာ႔ ေစတီကိုသြားေရာက္ဖူးေျမာ္ၾကပါတယ္။ အျပန္လမ္းမွာေတာ့ ရတနပူရၿမိဳ႕ဘက္က မဟုတ္ဘဲ ေဂါၿမိဳ႕ဘက္ကေန ေမာင္းမယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ ၁၁ နာရီခဲြေလာက္ မွာ ေဂါၿမိဳ႕နားက ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ ေန႔ဆြမ္းကပ္ပါတယ္။ အိပ္ေရးမ၀ တ၀နဲ႔မို႔ ေန႔ဆြမ္းမစား ခ်င္ေပမယ္႔ (ညေနဗိုက္ဆာမွာေၾကာက္တာနဲ႔) နည္းနည္းပါးပါး စားလုိက္ပါတယ္။ </span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">ေဂါၿမိဳ႕ ကမ္းေျခနဲ႔ ေပၚတူဂီခံတပ္ကို ေရာက္ေတာ႔ ၃ နာရီထိုးၿပီးေနပါၿပီ။ ဦးသာသနနဲ႔ စာေရးသူက မကုဋာရာမျမန္မာေက်ာင္းေရာက္မွပဲ ဆင္းေတာ႔မယ္လို႔ စိတ္ႏွလံုးခ်ကာ ေအာက္ကိုမဆင္းေတာ႔ဘဲ ကားေပၚမွာ ဆက္အိပ္ေနလိုက္ပါတယ္။ ကိုလံဘိုၿမိဳ႕ကို ေနာက္ထပ္တစ္နာရီခဲြအတြင္းမွာေရာက္ေအာင္လို႔ ဟိုက္ေ၀းလမ္းမႀကီးက ေမာင္းမယ္လို႔ ကားသမားေျပာသံကို အိပ္ေပ်ာ္ေနရင္းက အိပ္မက္လိုလို ၾကားလိုက္ပါတယ္။ သီရိလကၤာႏိုင္ငံ ျပည္တြင္းစစ္ၿပီးေတာ႔ ဆယ္ႏွစ္အတြင္းမွာ စကၤာပူႏုိင္ငံကို မွီရမယ္ လို႔ႀကံဳး၀ါးၿပီး ဟိုက္ေ၀းလမ္းေတြကို လိုက္ျပင္ေနတဲ႔ တရုတ္ကုမၸဏီေတြနဲ႔ သီရိလကၤာႏိုင္ငံသားေတြ ကိုလည္း ကိုယ့္ႏိုင္ငံနဲ႔ယွဥ္ပီး<span style="color: red;"> </span>မနာလိုဖြယ္ရာေတြ႔ခဲ႔ရပါေသးတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">ကားသမားေျပာတဲ႔အတုိင္းပါပဲ။ တစ္နာရီခဲြေက်ာ္ေလာက္ကားစီးၿပီးေတာ႔ ကိုလံဘိုဘက္ကို ျပန္ေရာက္လာ ၿပီး ဦးပညာဓဇရဲ့ဒကာမ တည္းတဲ႔အိမ္ကို အရင္ဆံုးသြားၾကပါတယ္။ ထံုးစံအတိုင္း ဦးသာသနနဲ႔ စာေရးသူက ေအာက္ကိုမဆင္းေတာ႔ဘဲ ဆက္မွိန္းေနလိုက္ၾကပါတယ္။ စာေရးသူနဲ႔ ဦးသာသနကေတာ႔ ကားေပၚမဆင္းပဲ ေနလိုက္ပါတယ္။&nbsp; က်န္တဲ႔အရွင္ဘုရားမ်ားကေတာ့ ကားေပၚကဆင္းၿပီး ဦးပညာဓဇရဲ႕ ဒကာမအိမ္မွာ ခဏေလာက္ နားၾကပါေသးတယ္။ အဲဒီေနာက္မွ မကုဋာရာမျမန္မာေက်ာင္းကို ခရီးဆက္ၾကပါတယ္။ ညေန ၅ နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ မကုဋာရာမျမန္မာေက်ာင္းျပန္ေရာက္ခဲ႔ၿပီး ဘုန္းႀကီးဦးေ၀ပုလႅ၊ ဦးပညာဓဇနဲ႔ ဦးဇိန၀ံသတို႔ရဲ႕ တရားထုိင္သြားတဲ႔ဓမၼခရီးဟာလည္း ေအာင္ျမင္စြာ ၿပီးဆံုးသြားပါေတာ႔တယ္။ ။</span><br /><br /><div style="color: blue;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;">ေရးသားတင္ျပသူ အရွင္ကိတၱိသာရ (ေတာင္တြင္းႀကီး)</span></div><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;"><span style="color: blue;">http://shinkitti-mm.blogspot.com/2010/08/blog-post_22.html </span></span><br /><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: small; line-height: 115%;"> </span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7005412650199774237-343733939479497528?l=www.lankamsma.org' alt='' /></div>makutaramahttp://www.blogger.com/profile/13528254388929276872noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7005412650199774237.post-73337933851995755282012-02-08T23:05:00.000-08:002012-02-08T23:11:57.977-08:0009/02/2012<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-YWnG_YZNNKY/TzNwsxVaXtI/AAAAAAAAAJ0/xbFf0lomsYU/s1600/shwemann.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-YWnG_YZNNKY/TzNwsxVaXtI/AAAAAAAAAJ0/xbFf0lomsYU/s320/shwemann.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5707029067268251346" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 255);font-size:85%;" >(အာဏာရ ၾကံ့ခိုင္ေရးပါတီ၏ ဒုတိယ ဥကၠ႒လည္းျဖစ္သည့္ ဦးေရႊမန္းမွသူ၏ ပါတီဝင္မ်ားကို “အၿမီးရ အၿမီးစား၊ ေခါင္းရ ေခါင္းစား မလုပ္ၾကနဲ႔တဲ့။ စစ္ေဆးလို႔ရွိရင္ေတာ့ အကုန္ျပဳတ္မွာ" လို႕ဇန္နဝါရီလ ၂၁ ရက္ေန႔ ေနျပည္ေတာ္တြင္ က်င္းပသည့္ ပါတီ၏ အထူးအစည္းအေဝးတြင္သတိေပး)-Mizzima</span><br /><br />၀၈ ၀၂ ၁၂ ယေန႕ထုတ္ ျပည္သူ႕ေခတ္ဂ်ာနယ္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ ေမာင္၀ံသ ေျပာခ်င္လြန္းလို႕ ေဆာင္းပါး။<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">အဂတိလိုက္စားမႈပေပ်ာက္ေရး၊ အဂတိကင္းတဲ့ တရားစီရင္ေရး၊ ႀကိဳးနီစနစ္ပယ္ဖ်က္ေရး၊ အတိတ္ကအမွားေတြကို သင္ခန္းစာယူေရး၊ ဥပေဒအထက္မွာ မည္သူမွ မရွိေစရ၊ လက္ညိႇဳးမေကာင္း လက္ညိႇဳး လက္မမေကာင္းလက္မ၊ လက္သင့္ရာစားေတာ္ေခၚ ေ၀စားမွ်စား စီးပြားေရး မျဖစ္ေစရ စတဲ့ စကားလုံးေတြဟာ လွ်ာအရိုးမရွိတိုင္း ေလွ်ာက္ေျပာေနရမွာ မဟုတ္ေၾကာင္း</span><br /><br />ဒီကေန႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ အစိုးရက ဦးေဆာင္ၿပီး ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ေဆာင္ေနတယ္လို႔ အမ်ားက နားလည္ထားၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အစိုးရရဲ႕ အဲဒီ ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္း လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ အရွိန္အဟုန္ဟာ ေႏွးေနတယ္ ဆိုတဲ့ ေ၀ဖန္ေျပာဆိုမႈေတြလည္း ရွိေနတယ္ဗ်။ ဒါ့အျပင္ အစိုးရရဲ႕ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္းစဥ္အတြင္း တစ္ခါ တစ္ခါ အားတက္သေရာေတြ ေတြ႕လိုက္ရ၊ တစ္ခါ တစ္ခါ အားပ်က္စရာ အားမရစရာေတြ႕လိုက္ရ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ မၾကာခဏဆိုသလို ႀကံဳေတြ႕ေနၾကရတဲ့အေပၚ ေ၀ဖန္မႈေတြနဲ႔ သကၤာမကင္းျဖစ္မႈေတြလည္း ရွိေနေသးတယ္ဗ်ာ။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ဒီခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ သေဘာထားအျမင္</span><br /><br />အထူးသျဖင့္ အစိုးရရဲ႕ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အမ်ိဳးသားဒီမို ကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (ဒီခ်ဳပ္) ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ သေဘာထားမွတ္ခ်က္ ေတြကလည္း ျပည္သူေတြအေပၚ ႀကီးႀကီးမားမား သက္ေရာက္မႈရွိေနတယ္ဗ်။<br /><br />ၿပီးခဲ့တဲ့ လြတ္လပ္ေရးေအာင္ပဲြေန႔က ၀ါရင့္ႏိုင္ငံေရးသမားႀကီးေတြက ဦးစီးျပဳလုပ္တဲ့အခမ္းအနားမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သမၼတ လက္မွတ္နဲ႔ ထြက္ေပၚလာတဲ့ တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာ ခြင့္ အမိန္႔နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကြၽန္မကေတာ့ သမၼတႀကီးဦးသိန္းစိန္ ဟာ ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းကို အမွန္တကယ္ပဲ လုပ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵရွိသူလို႔ ယံုၾကည္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အစိုးရအဖဲြ႕ဆိုတာက သမၼတႀကီး တစ္ေယာက္တည္းရွိတာမွ မဟုတ္ဘဲ" လို႔ ေျပာခဲ့တယ္ဗ်။ ဒါ့အျပင္ NLD ဒီခ်ဳပ္ပါတီက ထုတ္ေ၀တဲ့ ဒီလႈိင္းစာေစာင္အတဲြ (၁)၊ အမွတ္ (၂)မွာလည္း "ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈ ေတြဟာ ျပန္လွည့္လို႔မရေတာ့တဲ့အဆင့္ေတာ့ မဟုတ္ေသးဘူး။ တကယ္ကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ ေတြဟာ ျပန္လွည့္လို႔မရေတာ့တဲ့အထိ စိတ္ခ်ရဖို႔ဆိုရင္ေတာ့ တပ္မေတာ္က ပါ၀င္ပူးေပါင္းဖို႔ လိုလိမ့္မယ္။ တပ္မေတာ္မပါဘဲနဲ႔ေတာ့ ကြၽန္မတို႔ဟာ ေအာင္ျမင္ၿပီလို႔ ေျပာလို႔မရေသးပါဘူး}} လို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေျပာခဲ့တယ္ဗ်။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">မယုံေသးသူေတြကို အျပစ္မတင္</span><br /><br />ကြၽန္ေတာ္တို႔ စာေရးဆရာ၊ သတင္းစာဆရာ မီဒီယာသမားေတြ အပါအ၀င္ ျပည္သူေတြကိုယ္တိုင္ ျမင္ေတြ႕ၾကားသိေနၾကရဆဲ ျဖစ္တဲ့ အားတက္စရာေတြၾကားထဲက အားပ်က္စရာျဖစ္ရပ္ေတြ သတင္းေတြနဲ႔ ဒီခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ အဲဒီလိုမ်ိဳး သုံးသပ္ခ်က္ေတြအျပင္ အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ေသာသူေတြက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ရိုင္းျပတဲ့ အသုံးအႏႈန္းနဲ႕ ေခၚေ၀ၚေနဆဲ၊ မလိုလားေၾကာင္း လူအမ်ားေရွ႕ အတိအလင္းေျပာေနၾကဆဲ အေျခအေနေတြကို ေပါင္းစပ္လုိက္တဲ့အခါ ေတာင္တက္လမ္းမွာ ေမာင္းႏွင္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ ဒီမိုကေရစီ ေမာ္ေတာ္ကား ႀကီး ေနာက္ကို ျပန္လိမ့္သြားမယ့္ အႏၲရာယ္ လံုးလံုးလ်ားလ်ား မရွိေတာ့ပါဘူးလို႕ စိတ္ခ်လက္ခ် မယုံႏိုင္ေသးတာကို အျပစ္မတင္ေတာ့ဘူးဗ်ာ။<br /><br />ျပည္သူ႕ေခတ္ မုခ္ဦးမွာ<br /><br />ဒါေပမယ့္ ဘာပဲေျပာေျပာ သမၼတႀကီးနဲ႔ လူထုေခါင္းေဆာင္တို႔ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့ၾကတာ အစ၊ ဧရာ၀တီ ျမစ္ဆံုေရကာတာ စီမံကိန္း ရပ္ဆိုင္းလိုက္တာအလယ္၊ ထင္ရွားတဲ့ ရွစ္ဆယ့္ရွစ္မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ သံဃာေတာ္ေတြ အပါအ၀င္ ယံုၾကည္ ခ်က္အက်ဥ္းသားေတြကို အစုလိုက္ အၿပံဳလိုက္ ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္တာ အဆံုး ျပည္သူ႔ဆႏၵကို ေလးစားအသိအမွတ္ျပဳတဲ့ အစိုးရရဲ႕လုပ္ရပ္ေတြ၊ တပ္မေတာ္အႀကီးအကဲ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္ေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္အထပ္ထပ္ေပးခဲ့တဲ့ ေနာက္ကို ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မလွည့္ေတာ့ပါဘူး ဆိုတဲ့ ကတိစကားေတြအပါအ၀င္ ေပးထားခ်က္ေတြအရ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံဟာ (လူေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ ၾကမၼာဆိုးနဲ႔ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ထပ္မႀကံဳရေတာ့ဘူးဆိုရင္) ဒီမိုကေရစီျပည္သူ႕ ေခတ္သစ္ရဲ႕ မုခ္ဦးမွာ ေရာက္ရွိေနၿပီလို႔ ဆိုႏိုင္တယ္ဗ်ာ။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ျပည္သူေတြရဲ႕ ဒီမိုကေရစီအသိ ေရခ်ိန္</span><br /><br />ဒါေၾကာင့္ ေလာေလာဆယ္မွာ ဒီမိုကေရစီ ၀န္းက်င္အေနအထား ပီပီျပင္ျပင္ ျဖစ္မလာေသးေပမယ့္ အေႏွးနဲ႔အျမန္ဆိုသလို ကြၽန္ေတာ္ တို႔ႏိုင္ငံမွာ ဒီမိုကေရစီျမင္ကြင္းမ်ားကို ပိုမိုျမင္ေတြ႕လာေတာ့မွာ ေသခ်ာေနတယ္ဗ်။ ဒီေနရာမွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီပန္းတိုင္ ဆီသို႔ ခ်ီတက္ရာမွာ ေျခလွမ္းျမန္ျခင္း၊ ေႏွးျခင္းဟာ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဒီမိုကေရစီအသိပညာေရခ်ိန္ ျမင့္ျခင္း နိမ့္ျခင္းနဲ႔ တိုက္႐ိုက္အခ်ိဳးက်မွာ ျဖစ္တယ္ဗ်။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">အမွန္တရားသည္သာ အင္အား</span><br /><br />ဒီမိုကေရစီကို အေလးမထားတဲ့ ေခတ္စနစ္နဲ႔ႏိုင္ငံမွာ အင္အားသည္သာ အရာရာ} (Might is Right) သေဘာတရားႀကီးစိုးေပမယ့္ ဒီမိုကေရစီျပည္သူ႕ေခတ္မွာေတာ့ အမွန္တရားသည္သာ အင္အား (Right is Might) သေဘာတရားတြင္က်ယ္လာမွာ ဧကန္မလြဲပါပဲဗ်။ ဒီေတာ့ အနာဂတ္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အမွန္တရားလက္ကိုင္ထားသူမ်ားသာလွ်င္ ျပည္သူေတြ ကိုယ္စား ႏိုင္ငံရဲ႕ အေရးအရာေတြကို စီမံခန္႔ခဲြ ပိုင္ခြင့္ရၾကမွာ ျဖစ္တယ္။ ျပည္သူေတြက အမွန္တရားလက္ကိုင္ထားၿပီး သူတို႔အက်ိဳးအတြက္ စြန္႔လႊတ္ အနစ္နာခံေဆာင္ရြက္သူ၊ တရားကို သိ႐ံုသာ သိသူ မဟုတ္ဘဲ အမွန္တကယ္ လက္ေတြ႕လိုက္နာ က်င့္ႀကံသူ၊ အေျပာနဲ႔အလုပ္ တစ္ထပ္တည္းက်သူ၊ ႐ိုးသားေျဖာင့္မတ္တည္ၾကည္ၿပီး သူတို႔ကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဆက္ဆံသူေတြရဲ႕ လက္ထဲကုိသာ သူတို႔ရဲ႕ ကံၾကမၼာကို အပ္ႏွံမွာ ျဖစ္တယ္ဗ်။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">မဟတၱမဂႏၶီႀကီးရဲ႕ ဆုံးမစကား</span><br /><br />ဒီေနရာမွာ အေျပာနဲ႔အလုပ္ တစ္ထပ္တည္းက်တဲ့သူဆိုတဲ့ စကားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္ မၾကာခင္က ဖတ္ခဲ့ရတဲ့ စာစုေလးတစ္ခု အေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္တယ္ဗ်။ အဲဒီစာစုကို ဒီႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလထုတ္ ျမတ္မဂၤလာစာေစာင္ရဲ႕အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္မွာ ဖတ္ခဲ့ရတာ ျဖစ္ ပါတယ္။ အိႏၵိယလြတ္လပ္ေရး ေခါင္းေဆာင္ႀကီး မဟတၱမဂႏၶီရဲ႕ ဘ၀တစ္ကြက္အေၾကာင္း ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />တစ္ေန႔မွာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး သူ႔သားငယ္ကို လက္ဆဲြၿပီး ဂႏၶီႀကီးဆီ ေရာက္လာတယ္။ ကိစၥက သားငယ္ဟာ သၾကားလံုး အစားမ်ား ၿပီး ေခ်ာင္းေတြဆိုးေနတဲ့အတြက္ ကူညီဆံုးမေပးဖို႔ ဂႏၶီႀကီးကို လာေရာက္ေမတၱာရပ္ခံတာပါ။ ဂႏၶီႀကီးက ေနာက္တစ္လၾကာမွ လာပါဆိုၿပီး ေျပာလုိက္လို႔ အဲဒီ သားသမီးျပန္သြားၾကတယ္။ ေနာက္တစ္လၾကာေတာ့ ေရာက္လာတယ္။ ဒီအခါက်ေတာ့ ဂႏၶီႀကီးက ကေလးကို သၾကား လံုးေတြ သိပ္မစားဖို႔ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာခ်ိဳသာစြာနဲ႔ ဆံုးမလိုက္တယ္။ ကေလးကလည္း ဂႏၶီႀကီးရဲ႕စကားကို လိုက္နာပါမယ္လို႔ ႐ို႐ိုေသေသ ျပန္ ေျပာတယ္။ ကေလးအေမက ဒီဆံုးမစကားကို ပထမအေခါက္လာတုန္းကတည္းက ဘာေၾကာင့္ မေျပာတာလဲလို႔ ေမးတယ္။ ဂႏၶီႀကီးဟာ အဲဒီတုန္းက သူကိုယ္တိုင္ အခ်ိဳေတြလြန္လြန္ကဲကဲ စားေနမိခဲ့တဲ့အခ်ိန္မို႔ မေျပာခဲ့တာျဖစ္တယ္။ သူတို႔သားအမိ ျပန္သြားခ်ိန္ကစၿပီး သူ အခ်ိဳေလွ်ာ့စားခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခုအခ်ိန္မွာ သူကိုယ္တိုင္ အခ်ိဳေလွ်ာ့စား ေနသူတစ္ေယာက္အျဖစ္ လိပ္ျပာသန္႔သန္႔နဲ႔ ကေလးကို အခ်ိဳေလွ်ာ့စားဖို႔ ဆံုးမရဲခဲ့တာျဖစ္တယ္လို႔ ျပန္ေျဖခဲ့တယ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">လွ်ာအရိုးမရွိ ေလွ်ာက္ေျပာစရာ မဟုတ္</span><br /><br />ဒီျဖစ္ရပ္ကေလးကေန ဥပေဒသ ထုတ္ယူမယ္ဆိုရင္ လာေတာ့မယ့္ ဒီမိုကေရစီေခတ္မွာ ျပည္သူ႔အက်ိဳးအတြက္ ထိထိေရာက္ေရာက္ ထမ္းေဆာင္သြားၾကဖို႔ အားခဲ ထားၾကတဲ့ (တစ္နည္း) လာေတာ့မယ့္ ဒီမိုကေရစီ ေရြးေကာက္ပဲြ တသီတသန္းႀကီးမွာ ျပည္သူေတြဆီကေန သူတို႔ကို တရား၀င္ကိုယ္စားျပဳခြင့္ သို႔မဟုတ္ ေထာက္ခံမဲေတာင္းၾကဖို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိၾကတဲ့ ဒီမိုကေရစီ ဘက္ေတာ္သား ႏိုင္ငံေရးသမား ေတြအတြက္ အေရးႀကီးတဲ့ သင္ခန္းစာ တစ္ရပ္ရႏိုင္မယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ ယူဆတယ္ဗ်ာ။<br /><br />ဒီမိုကေရစီေခတ္မွာလုပ္ႏိုင္သေလာက္ပဲေျပာ၊ ေျပာၿပီးရင္ ျဖစ္ေအာင္လုပ္တဲ့ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကို အထူးလိုအပ္တယ္။ "ေျပာေတာ့မိုး ထိုးေတာ့ ေျမႀကီး "လူစားေတြကို မေထာက္ခံမိဖို႕ သတိႀကီးစြာထားရမွာ ျဖစ္တယ္။ ကိုယ္တိုင္က အခ်ိဳေတြစားေနၿပီး လက္ေအာက္ ငယ္သားေတြကိုေတာ့အခ်ိဳစားတာ မေကာင္းဘူး လို႕ ေျပာတတ္သူေတြကို ေရွာင္ရမွာ ျဖစ္တယ္။ အဂတိလိုက္စားမႈပေပ်ာက္ေရး၊ အဂတိကင္းတဲ့ တရားစီရင္ေရး၊ ႀကိဳးနီစနစ္ပယ္ဖ်က္ေရး၊ အတိတ္ကအမွားေတြကို သင္ခန္းစာယူေရး၊ ဥပေဒအထက္မွာ မည္သူမွ မရွိေစရ၊ လက္ညိႇဳးမေကာင္း လက္ညိႇဳး လက္မမေကာင္းလက္မ၊ လက္သင့္ရာစားေတာ္ေခၚ ေ၀စားမွ်စား စီးပြားေရး မျဖစ္ေစရ စတဲ့ စကားလုံးေတြဟာ လွ်ာအရိုးမရွိတိုင္း ေလွ်ာက္ေျပာေနရမွာ မဟုတ္ေၾကာင္းပါဗ်။<br /><br />maungwuntha@gmail<br /><br />ေဒါင္းမာန္ဟုန္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။<br /><span class="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7005412650199774237-7333793385199575528?l=www.lankamsma.org' alt='' /></div>thra20000http://www.blogger.com/profile/11391851945975773867noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7005412650199774237.post-84999705323740981922012-02-07T22:52:00.000-08:002012-02-07T22:55:33.204-08:00၁၉၅၂ ခုႏွစ္က စတင္၍ အႏုပညာေလာကႏွင့္ အႏုပညာသမားမ်ားကို အသိအမွတ္ျပဳခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရ၊ တနည္းအားျဖင့္ ႐ုပ္႐ွင္အႏုပညာ႐ွင္မ်ား၏ သ႐ုပ္ေဆာင္မႈ အတတ္ပညာကို အသိအမွတ္ျပဳခဲ့တဲ့ ႐ုပ္႐ွင္အကယ္ဒမီထူးခၽြန္ဆု ခ်ီးျမႇင့္ပြဲသည္ ယခုဆိုလွ်င္ အႏွစ္ (၆၀) တင္းတင္းျပည့္ ခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ ၁၉၅၂ ခုႏွစ္မွ စတင္၍ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္အထိ ထူးခၽြန္ဆုေပါင္း (၃၂၈) ဆု ခ်ီးျမႇင့္ၿပီးခဲ့သည္ကို ကၽြန္ေတာ္သိခဲ့ရသည္။ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာ့႐ုပ္႐ွင္ေငြရတုသဘင္ အထိမ္းအမွတ္ပဲြႀကီးကို ျမန္မာျပည္ ဘုရင္ခံ ဆာဟူးဘတ္ရန္႔(စ္)ႏွင့္ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔သည္ ျမန္မာ့႐ုပ္႐ွင္ အႏုပညာ႐ွင္မ်ားအား တစ္ေလးတစ္စား အသိအမွတ္ျပဳစြာျဖင့္ တက္ေရာက္ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့ေသးသည္။<br /><br /><span class="fullpost">လြန္ခဲ့ေသာ ၁၉၅၂ ခုႏွစ္တြင္ လူ႔ေလာကသို႔ မေရာက္ေသးေသာ၊ လူမျဖစ္ေသးေသာ ကၽြန္ေတာ့္ အဖို႔ေတာ့ အတိတ္ကို ျပန္မတူးဆြလိုပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကေလးအ႐ြယ္ ႐ုပ္႐ွင္ပိုးထေသာ အ႐ြယ္မွစ၍ မွတ္မိ သေလာက္ (ဦး)ေကာလိပ္ဂ်င္ေနဝင္း၊ (ဦး)ၫႊန္႔ဝင္း၊ (ေဒၚ)ၾကည္ၾကည္ေ႒း၊ (ေဒၚ)ဝါဝါဝင္းေ႐ႊ၊ (ေဒၚ) ခင္သန္းႏု၊ (ေဒၚ)ႏြဲ႔ႏြဲ႔မူ စသည့္ အႏုပညာ႐ွင္မ်ားသည္ အလြန္႔အလြန္ သ႐ုပ္ေဆာင္ရာတြင္ ထူးခၽြန္ထက္ျမတ္ေသာ ပရိသတ္၏ႏုလံုးသားအား ဆြဲကိုင္ဖမ္းဆုပ္ႏိုင္ေသာ အႏုပညာ႐ွင္ႀကီးမ်ားျဖစ္သည္ႏွင့္အေလွ်ာက္ ထူးခၽြန္ထက္ျမတ္ေသာ အကယ္ဒမီေ႐ႊစင္႐ုပ္တုႀကီးမ်ားကို ထိုက္ထိုက္တန္တန္ ႐႐ွိခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ထုိဝါရင့္သ႐ုပ္ေဆာင္ႀကီးမ်ားထဲတြင္ (ဦး)ေက်ာ္ဟိန္း မပါဝင္ခဲ့ေခ်။ (ဦး)ေက်ာ္ဟိန္း မည္မွ်ပင္ သ႐ုပ္ေကာင္းေသာ္ျငားလည္း အကယ္ဒမီဆုဟူေသာ ထူးခၽြန္ဆုကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ လက္ဝယ္သို႔ မေရာက္႐ွိခဲ့ေခ်။ ဘဘ ဦးသုခ ဒါ႐ုိက္တာအျဖစ္ ႐ိုက္ကူးခဲ့ေသာ “အကာကအခ်စ္ အႏွစ္ကေမတၱာ” ဟူေသာ ဇာတ္ကားတြင္ ကေတာင္းေျမႇာင္ေအာင္ႀကိဳက္သည့္ အ႐ုပ္ျဖင့္ ထူးခၽြန္ဆုကို ရ႐ွိခဲ့သည္မွာ အံၾသ စရာတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ရသည္။<br /><br /> ဤတြင္ ကၽြန္ေတာ္၏ အႏုပညာသမားတစ္ေယာက္၏ ခံစားခ်က္မ်ားကို တင္ျပပါေတာ့မည္။<br /> ကၽြန္ေတာ္သည္ ၁၉၈၃ ခုႏွစ္တြင္ လက္ဦးဆရာ ဒါ႐ိုက္တာ ဦးမ်ိဳးျမင့္ေအာင္၏ “ခ်စ္ႀကိဳးေလး ႏွစ္မွ်င္” ႏွစ္ကိုယ္ခြဲဇာတ္ကားျဖင့္ ႐ုပ္႐ွင္အႏုပညာေလာကထဲသို႔ ဝင္ေရာက္ခဲ့သည္။ ၁၉၇၀ ခုႏွစ္ မတိုင္ခင္ကတည္းက ဖခင္ ဦးစိန္တင္ ဦးစီးလုပ္ကိုင္ေနေသာ “အမ်ိဳးသား” ႐ုပ္႐ွင္ကုမၸဏီပိုင္ ႐ုပ္႐ွင္႐ိုက္ ကူးေရး စတူဒီယိုထဲတြင္ ႀကီးျပင္းလာသည္ႏွင့္အညီ အႏုပညာသည္မ်ား စံုလင္စြာႏွင့္ ရင္းႏွီးခဲ့သူ တစ္ေယာက္လည္းျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ ႐ုပ္႐ွင္သ႐ုပ္ေဆာင္စတင္ျဖစ္သည့္ အခ်ိန္ကာလမ်ားတြင္ လူငယ္သ႐ုပ္ေဆာင္သစ္မ်ား ႐ွားပါးေနသည္ႏွင့္အညီ လူငယ္စ႐ုိက္၊ လူငယ္သဘာဝ၊ လူငယ္တို႔၏ ဝတ္ စားဆင္ယင္မႈတုိ႔ျဖင့္ ႐ုပ္႐ွင္႐ိုက္ကူးခဲ့ရေသာ လူငယ္သ႐ုပ္ေဖာ္ ႐ုပ္႐ွင္ဇာတ္ကားမ်ားသာျဖစ္ခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေခတ္ကာလတြင္ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈ ဒီဇိုင္းမ်ားသည္ ေခတ္လူငယ္ကိုယ္စားျပဳ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈမ်ားကို အေလးသာခဲ့ရသည္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္၏ အႏုပညာသက္တမ္း (၅)ႏွစ္တာ ကာလသို႔ ေရာက္႐ွိေသာအခါ သဘာဝဇာတ္႐ုပ္မ်ား၊ သဘာဝကာ႐ိုက္တာမ်ားကို စတင္ေျခလွမ္းခဲ့ေတာ့သည္။ ထို ကာလမ်ားတြင္ ႐ုိက္ကူးခဲ့ေသာ “မာနမင္းသား”၊ “မရဲ႕ေမာင္ေလး”၊ “ရင္ခုန္မိတာအခ်စ္လား”၊ “ခ်စ္မ” စသည့္ ႐ုပ္႐ွင္ဇာတ္ကားမ်ားသည္ အလြန္ေအာင္ျမင္ခဲ့ေသာ ဇာတ္ကားမ်ားျဖစ္ေတာ့သည္။ ထိုစဥ္အခါက ကၽြန္ေတာ္သည္ အႏုပညာသမားတစ္ဦး၏ ျပည္သူအေပၚေပးဆပ္ရမည့္၊ ျပည္သူ႔ကိုယ္စား သ႐ုပ္ေဖာ္ ေပးရမည့္ ျပည္သူ႔အႏုပညာသမားတစ္ဦး၏ တာဝန္တစ္ရပ္ကို သိ႐ွိနားလည္ခဲ့ရသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ စာေပ ဗိမာန္ဆုရ “တဒဂၤေလးမ်ားစြာ” ဟူေသာ ဝတၳဳအား ဒါ႐ိုက္တာ ေအဝမ္းသိန္းထြဋ္ (စပ္စု)မွ တစ္ဆင့္ ဖတ္႐ႈ မိကာ လူငယ္ျပဳျပင္ေရး၊ မူးယစ္ေဆးဝါးတိုက္ဖ်က္ေရး ဟူေသာ တိုင္းက်ိဳးျပည္က်ိဳးျပဳဇာတ္လမ္းျဖစ္ပါ၍ ဖခင္ ဦးစိန္တင္အား ကိုယ္ပိုင္အမ်ိဳးသား႐ုပ္႐ွင္မွ ထုတ္လုပ္႐ိုက္ကူးရန္ တိုက္တြန္းခဲ့သည္။ ဖခင္ ဦးစိန္တင္မွ ဒါ႐ိုက္တာ ၾကည္စိုးထြန္းအား ႐ိုက္ကူးေစခဲ့သည္။ ထို “တဒဂၤေလးမ်ားစြာ” ဇာတ္လမ္းအား ကၽြန္ေတာ့္အေနျဖင့္ ဖတ္႐ႈၿပီးသည့္ေနာက္ လူငယ္တို႔၏ ရည္႐ြယ္ခ်က္ပန္းတိုင္အား တည့္တည့္မတ္မတ္ ထိေရာက္ေအာင္ ပစ္ႏိုင္ေသာ “ဒိုး” ဟူေသာ အမည္နာမအား ႐ုပ္႐ွင္ဇာတ္ကားအျဖစ္ အသံုးျပဳရန္ တိုက္တြန္းခဲ့သည္။<br /><br />ယင္း “ဒိုး” (အျဖဴ/အမဲ) ႐ုပ္႐ွင္ဇာတ္ကားမွာ ေက်ာ္သူ၊ စိုးသူ၊ ေမဝင္းေမာင္၊ ေဒၚျမင့္ျမင့္ခင္ စသည့္အႏုပညာသည္မ်ား ပါဝင္ခဲ့ကာ အလြန္ေအာင္ျမင္ လူႀကိဳက္မ်ားခဲ့သည့္ ဇာတ္ကား ျဖစ္ခဲ့သည္။ ယင္း “ဒိုး” ဇာတ္ကားအား ကၽြန္ေတာ္မ်ားစြာ အားထားခဲ့သည္။ အေၾကာင္းမွာ ၁၉၈၆၊ ၁၉၈၇၊ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္မ်ားတြင္ အကယ္ဒမီထူးခၽြန္ဆု အခမ္းအနားမ်ား ႏိုင္ငံေတာ္အစုိးရမွ ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္း မ႐ွိခဲ့ပါ ေသာေၾကာင့္ “ဒိုး” ဇာတ္ကားသည္ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ အကယ္ဒမီထူးခၽြန္ဆုပြဲႏွင့္ အက်ံဳးဝင္ေနေသာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား ထား႐ွိျခင္းျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ ကၽြန္ေတာ္႐ုပ္႐ွင္ေလာကထဲသို႔ ေရာက္ခဲ့ ခ်ိန္မွစ၍ ႐ုပ္႐ွင္အကယ္ဒမီ ထူးခၽြန္ဆုေပးပြဲဖိတ္စာမ်ားကို သက္ဆိုင္ရာအႏုပညာ႐ွင္မ်ားအား ဖိတ္ၾကားရာတြင္ ဥပမာအားျဖင့္ ဇနီးျဖစ္သူ ႐ုပ္႐ွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ျဖစ္ခဲ့လွ်င္ေသာ္၄င္း၊ ေယာက်ာ္းျဖစ္သူသည္ ႐ုပ္႐ွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ျဖစ္ခဲ့ေသာ္၄င္း၊ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးစလံုးကို ထိုင္ခံုတြဲလ်က္ဖိတ္ၾကားျခင္း မျပဳခဲ့။ ေယာက်ာ္းျဖစ္သူႏွင့္ ဇနီးျဖစ္သူႏွစ္ဦးစလံုး ႐ုပ္႐ွင္အႏုပညာေလာကတြင္ လုပ္ကိုင္ေနပါမွ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးစလံုး ထိုင္ခံုတြဲလ်က္ရ႐ွိသည္။ သို႔ေသာ္ ၁၉၈၉ခုႏွစ္၌ ႐ုပ္႐ွင္အကယ္ဒမီ ထူးခၽြန္ဆုေပးပြဲတြင္ ပြဲတက္ေရာက္ရန္ ဖိတ္ၾကားေသာအခါ ကၽြန္ေတာ္၏ ဖခင္ႏွင့္ မိခင္တို႔သည္ ႏိုင္ငံရပ္ျခားသို႔ ေရာက္႐ွိေနေသာအခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အကယ္ဒမီ အကဲျဖတ္ဘုတ္အဖြဲ႔မွ ဖိတ္စာဖိတ္ၾကားရာတြင္ ကၽြန္ေတာ့္အား ဇနီးျဖစ္သူႏွင့္ မတက္မေနရ၊ ထို႔အျပင္ “အမ်ိဳးသား႐ုပ္႐ွင္” ကုမၸဏီကိုယ္စား တက္ေရာက္မည့္ သူတစ္ဦးပါ မျဖစ္မေန တက္ေရာက္ရန္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အထူးျခားဆံုး အႀကိဳးစားဆံုး သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့ေသာ “ဒိုး” ဟူေသာ ႐ုပ္႐ွင္ဇာတ္ကားမွာ အကယ္ဒမီဆုႏွင့္ မလြဲႏိုင္ေတာ့ၿပီဟု ယံုၾကည္မိခဲ့သည္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္၏ စိတ္အစဥ္တုိ႔သည္ အကယ္ဒမီပြဲခင္းထဲတြင္ လြန္စြာမွ စိတ္လႈပ္႐ွားေနမိေတာ့သည္။ သတင္းေထာက္မ်ား၊ ႐ုပ္႐ွင္ေလာကသားမ်ား၏ မ်က္လံုးမ်ားသည္ ကၽြန္ေတာ့္ထံ ဝိုင္းဝန္းစူးစိုက္ ၾကည့္႐ႈၾကျခင္းကို ခံေနရသည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ႐ုပ္႐ွင္သက္တမ္း (၆) ႏွစ္ၾကာသည္အထိ ထူးခၽြန္ဆု အကယ္ဒမီဆုကို မရ႐ွိေသးေသာ အႏုပညာအင္အား၊ ခြန္အားမ်ား နည္းပါးေနေသာ ခ်ိဳ႕တဲ့သည့္ အႏုပညာ႐ွင္တစ္ေယာက္ကဲ့သို႔ ခံစားေနရသည္။ ရႏိုး ရႏိုုးႏွင့္ ဤ အကယ္ဒမီ ထူးခၽြန္ ဆုႀကီးကို ဤတစ္ႀကိမ္တြင္ ပစ္မလြဲရေတာ့မည္ဟု ယံုၾကည္မိသည္။ ကၽြန္ေတာ္၏ ဇနီးျဖစ္သူ ေ႐ႊဇီးကြက္ မွလည္း အနားမွ ကၽြန္ေတာ္၏လက္အားဆုပ္ကိုင္ကာ ကၽြန္ေတာ့္အား အားေပးမႈကိုခံေနရသည္။ အခမ္းအနားစ၍ ယင္းႏွစ္အတြင္း ထူးခၽြန္ေသာ အေကာင္းဆံုးဇာတ္ကားဆုကို ေၾကျငာလိုက္သည့္အခါ …. “ဒိုး”။ အေကာင္းဆံုးေသာ အထူးခၽြန္ဆံုးေသာ ဒါ႐ိုက္တာဆုကို ေၾကျငာလိုက္သည့္အခါ …. “ဒိုး” ႐ုပ္႐ွင္ဇာတ္ကားအား ႐ိုက္ကူးေသာ ဒါ႐ိုက္တာ ၾကည္စုိးထြန္း ျဖစ္ေနသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္အပါ အဝင္ ႐ုပ္႐ွင္ေလာကသားမ်ားမွ ႐ုပ္႐ွင္သ႐ုပ္ေဆာင္အထူးခၽြန္ဆံုးေသာဆုကို တြက္ဆ၍ ရသြားၿပီ ျဖစ္သည္။ အေကာင္းဆံုး႐ုပ္႐ွင္ဇာတ္ကားႏွင့္ အေကာင္းဆံုး႐ုပ္႐ွင္ ဒါ႐ိုက္တာဆု ရ႐ွိသည္ျဖစ္ပါက ထုိ ဇာတ္ကားထဲတြင္ အေကာင္းဆံုးေသာ သ႐ုပ္ေဆာင္ဆုတစ္ဆု အနည္းဆံုးရသင့္သည္ မဟုတ္ပါလား။ ထုိအခ်ိန္တြင္ အခမ္းအနား အစီအစဥ္ကိုေၾကျငာရာတြင္ စီစဥ္တင္ဆက္သူ (အမည္မမွတ္မိ)မွ ေၾကျငာရာတြင္ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္အတြက္ အေကာင္းဆုံးေသာ အထူးခၽြန္ဆံုးေသာ ႐ုပ္႐ွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ မင္းသားဆုကို ရ႐ွိ သည့္ အမ်ိဳးသားသ႐ုပ္ေဆာင္မွာ ကိုေက်ာ္ . . ေက်ာ္ . . ေက်ာ္ . . ေက်ာ္ ဟူ၍ (အသံအားဆြဲငင္မႈျပဳ၍) ေၾကျငာလိုက္စဥ္ ကၽြန္ေတာ္၏ အနီးတြင္ ဝိုင္းဝန္း၍ အားေပးခ်ီးေျမာက္မိ အႏုပညာသမားမ်ား၊ မွတ္တမ္း တင္ ႐ိုက္ကူးမည့္ ဓါတ္ပံုဆရာမ်ား၊ ဗဟိုသတင္း႐ိုက္ကူးေရးအဖြဲ႔သားမ်ား ဝိုင္းဝန္း၍ ႏႈတ္ဆက္စကား ေျပာျခင္း၊ အင္တာဗ်ဴးလုပ္ျခင္း၊ ဓါတ္ပံု႐ုပ္႐ွင္မ်ား႐ိုက္ကူးျခင္းတုိ႔ကို မ်က္စိမဖြင့္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ကင္မရာမီးေရာင္မ်ားျဖင့္ ေဝဝါး၍ ေနေတာ့သည္။ သို႔ရာတြင္ အစီအစဥ္တင္ဆက္သူ၏ ကိုေက်ာ္ ဟူေသာ ဆြဲငင္မႈအသံ၏ အဆံုးတြင္ “ဟိန္း” ဟူ၍ အသံတစ္ခုတည္းသာ ၾကားမိလိုက္ေတာ့သည္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္၏ မ်က္ဝန္းအစံုတြင္ မ်က္ရည္စက္မ်ား ခိုတြဲကာ မ်က္လံုးေပါင္းတစ္သိန္းခန္႔ ဝိုင္းဝန္း၍ ဂ႐ုဏာသက္စြာ ၾကည့္႐ႈမႈကို မခံႏိုင္သည့္အဆံုး ကၽြန္ေတာ္ အကယ္ဒမီဆုေပးပဲြ (အမ်ိဳးသားယဥ္ေက်းမႈကဇာတ္႐ံု) ခန္းမ မွ ေျပး၍ ထြက္ခြာသြားေတာ့သည္။ အမ်ိဳးအမည္မသိေသာ လက္ခ်က္ျဖင့္၊ အမ်ိဳးအမည္မသိေသာ ဒဏ္ရာ ကို ရ႐ွိခဲ့သည္။ ေၾကကြဲမႈ၊ ဝမ္းနည္းမႈ၊ နာက်ည္းမႈ၊ ေပါက္ကြဲမႈ စသည့္ ေဒါသ၊ ေမာဟမ်ားျဖင့္ ျပည့္လွ်ံ ေပါက္ကြဲမိသည္။ အနီးအနားတြင္ ကၽြန္ေတာ့္၏ေနာက္မွ ထပ္ခ်က္မကြာ လိုက္လံအားေပး ေျဖသိမ့္ ေနေသာ ဇနီးျဖစ္သူ ေ႐ႊဇီးကြက္ႏွင့္အတူ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေနအိမ္႐ွိရာသို႔ ဦးတည္၍ ျပန္ခဲ့ေတာ့သည္။ ထိုေန႔ ညတစ္ညလံုးနီးပါး ကၽြန္ေတာ္၏ “ဒိုးေဟ့ …. ဒိုး” ဟူေသာ ေပါက္ကြဲသံ၊ ေၾကြးေၾကာ္သံတို႔သည္ ေက်ာက္ တံတားၿမိဳ႕နယ္႐ွိ ႐ုပ္႐ွင္သမားတို႔စုေဝးရာႏွင့္ ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္၊ မရမ္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္တို႔တြင္ ပဲ့တင္ထပ္ေနမည္ ဟု ၾကားသိသူတိုင္း သိ႐ွိၾကမည္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အခမ္းအနားေၾကျငာသူတို႔၏ ေၾကျငာခ်က္ ေၾကာင့္ အကယ္ဒမီေ႐ႊစင္႐ုပ္အား ရင္နာခဲ့ရေသာ ေပါက္ကြဲခဲ့ရေသာ ႐ုပ္႐ွင္သ႐ုပ္ေဆာင္မ်ားလည္း ႐ွိခဲ့ဖူးမည္ ျဖစ္သည္။ဤသည္မွာ ကၽြန္ေတာ္အႏုပညာသက္တမ္း၏ ပထမဦးဆံုးေသာ အကယ္ဒမီေပါက္ကြဲမႈပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။<br /><br />ထို႕အျပင္ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ အကယ္ဒမီ ဆုေပးပြဲတြင္ ေရြးခ်ယ္ထားရာ၌ ပါ၀င္ေသာ ကၽြန္ေတာ္ ပထမ ဦးဆံုး ဒါရိုက္တာအျဖစ္ ရိုက္ကူးထားေသာ “ေကာင္းခ်စ္တဲ့မမ” ဇာတ္ကားတြင္ ကၽြန္ေတာ္ ၀ါသနာပါ ေသာ ဓါတ္ပံုပညာရပ္မ်ားကို အစြမ္းကုန္ အသံုးျပဳရိုက္ကူးခဲ့ရာ ဓါတ္ပံုဆုကို မရရွိခဲ့ေခ်။ ယင္းဇာတ္ကား တြင္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ဇာတ္ေကာင္တို႔၏ စရိုက္မ်ားအားေပၚလြင္ရန္ ဓါတ္ပံုပညာရပ္ျဖင့္ Filter ခ်ပ္မ်ား အသံုးျပဳကာ မြန္းတပ္(ဒ္)အျဖစ္ ရိုက္ကူးတင္ျပခဲ့ေသာေၾကာင့္ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ပရိတ္သတ္မ်ားအထူး ႏွစ္သက္ခဲ့ေသာ ေအာင္ျမင္ေသာ ဇာတ္ကားျဖစ္ခဲ့သည္။ ယင္း ၁၉၈၉ ခုႏွစ္တြင္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ေဟာလိ၀ုဒ္မွ ေအာ္စကာဆုေပးပြဲတြင္ သရုပ္ေဆာင္ ဒါရိုက္တာ ကလင့္အိစ္စ၀ုစ္(တ္) ရိုက္ကူးေသာ Untouchable ဟူေသာ ေကာင္းဘိြဳင္ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားအတြက္ ဓါတ္ပံုဆုကို Filter ခ်ပ္မ်ား အသံုးျပဳ၍ ေအာ္စကာဆုကို ထုိက္ထိုက္တန္တန္ႀကီး ရရွိသြားခဲ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာ့ရုပ္ရွင္ေလာကတြင္ Filter အသံုးျပဳပါက ဓါတ္ပံုဆုကို မေပးေၾကာင္း သိရွိခဲ့ရေတာ့သည္။<br /><br /> ေနာက္တစ္ဖန္ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္တြင္ အကယ္ဒမီမေက်ပြဲအတြက္ ထပ္မံတက္ေရာက္ခဲ့ျပန္သည္။ ထို ႏွစ္တြင္ အကယ္ဒမီတစ္ႀကိဳ ေ႐ြးခ်ယ္ရာ၌ ဒါ႐ိုက္တာ ခင္ေမာင္ဦး၊ စိုးသိမ္းထြဋ္တို႔႐ိုက္ကူးေသာ “မူပိုင္ ခ်စ္သူ” ဇာတ္ကားပါဝင္ေန၍ျဖစ္သည္။ ထိုႏွစ္တြင္ “မူပိုင္ခ်စ္သူ” ဇာတ္ကားအား သ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့ရာ၌ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္စြမ္းဉာဏ္စြမ္း႐ွိသမွ် အားတိုက္အင္တိုက္ ႀကိဳးစားသ႐ုပ္ေဆာင္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ယင္းဇာတ္ ကားအတြက္ အကယ္ဒမီဆုကို ေမွ်ာ္လင့္မိျခင္းျဖစ္သည္။ ယင္းႏွစ္တြင္ “မူပိုင္ခ်စ္သူ” ဇာတ္ကားႏွင့္ အမ်ိဳးသမီးသ႐ုပ္ေဆာင္ ထူးခၽြန္ဆုအား ေမသန္းႏုတစ္ဦးသာ ရ႐ွိခဲ့ျပန္သည္။“မူပိုင္ခ်စ္သူ” ဇာတ္ကား တြင္ ထူးခၽြန္ဆုရေသာ သ႐ုပ္ေဆာင္ေမသန္းႏု၏ ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္မ်ားအား ျပသရာတြင္ ကၽြန္ေတာ္ ၏ သ႐ုပ္ေဆာင္မႈမ်ား၏ အားသာမႈမ်ားကို တက္ေရာက္သူအားလံုး သိ႐ွိၾကမည္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ယင္း ၁၉၉၂ ခုႏွစ္အတြက္ အေကာင္းဆံုးအမ်ိဳးသားသ႐ုပ္ေဆာင္ဆု တစ္ဆုမွ် ေပးခဲ့ျခင္းမ႐ွိ။ ထို႔ေၾကာင့္ ထုိႏွစ္တြင္ အမ်ိဳးသားသ႐ုပ္ေဆာင္တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် သ႐ုပ္ေဆာင္အတတ္ပညာ မကၽြမ္းက်င္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပလိုက္သလို ျဖစ္ေနေတာ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ယင္းအခမ္းအနားမွ ကၽြန္ေတာ္ ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ အိေျႏၵမဆည္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ေၾကကြဲ၍ ထြက္လာခဲ့ျပန္သည္။ ထိုႏွစ္တြင္ ကၽြန္ေတာ္၏ ဇနီးျဖစ္သူ အားလည္း ဖိတ္ၾကားျခင္းမ႐ွိ၍ ကၽြန္ေတာ္၏ အားငယ္မႈ၊ ေၾကကြဲမႈတုိ႔ကို ကြယ္လြန္သူ လက္ဦးဆရာ ဒါ႐ိုက္တာ ဦးမ်ိဳးျမင့္ေအာင္၊ ကြယ္လြန္သူ အကိုႀကီး ဦးေဇာ္လင္းႏွင့္ အႏုပညာေမာင္ႏွမမ်ားမွ ဝိုင္းဝန္း ေျဖသိမ့္အားေပးမႈကို ခံခဲ့ရသည္။ ဤ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္မွစ၍ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အကယ္ဒမီေ႐ႊစင္႐ုပ္တုတို႔ ကြာ႐ွင္း ျပတ္ဆဲခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆို ထုိႏွစ္မွစ၍ အကယ္ဒမီဆုေပးပြဲကို ကၽြန္ေတာ္ စိတ္မဝင္စား ေတာ့။ မတက္ေရာက္ခဲ့ေတာ့ေခ်။ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွ ကၽြန္ေတာ္ ထပ္မံ၍ ၾကားသိခဲ့ရျပန္သည္။ “မူပိုင္ခ်စ္သူ” ဇာတ္ကားတြင္ သရုပ္ေဆာင္ ေက်ာ္သူသည္ ဆရာ၀န္ ဇာတ္ေကာင္စရိုက္အား သရုပ္ေဆာင္ရာတြင္ ရွပ္အက်ႌ အေပၚၾကယ္သီးအား ျဖဳတ္ထားျခင္းေၾကာင့္ အကယ္ဒမီဆုကို မေပးခဲ့တာဟူ၍ ျမန္မာရုပ္ရွင္ အကယ္ဒမီ သင္ခန္းစာအား ရရွိခဲ့့ျပန္သည္။<br /><br /> ၁၉၉၄ ခုႏွစ္တြင္ အကယ္ဒမ္ေ႐ႊစင္ဆုႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ျပန္လည္၍ ေစ့စပ္ျခင္းကို ခံခဲ့ရသည္။ ထိုႏွစ္ တြင္ အကယ္ဒမီဆုေပးမည့္ ေန႔ရက္အခ်ိန္တြင္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ကၽြန္ေတာ့္၏အိမ္တြင္ တစ္ဦးတည္း ယမကာ မီွဝဲ၍ အကယ္ဒမီတည္းဟူေသာ ေ႐ႊစင္႐ုပ္တုအား ေမ့ပစ္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနသည္။ အခမ္း အနားသို႔ တက္ေရာက္ရန္ ဖခင္ျဖစ္သူမွ လာေရာက္ေခၚရာတြင္ ကၽြန္ေတာ္ ျငင္းဆန္ခဲ့၍ ဖခင္ျဖစ္သူ စိတ္မေကာင္းစြာျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္၏အိမ္မွ ထြက္ခြာသြားသည္။ ထိုႏွစ္သည္ အကယ္ဒမီဆုေပးပြဲ သမိုင္း ကာလတစ္ေလွ်ာက္ အထူးျခားဆံုးပြဲတစ္ခုလည္း ျဖစ္သည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ အမ်ားျပည္သူ ၾကည့္ခြင့္၊ အားေပးခြင့္မရခဲ့ေသာ အကယ္ဒမီထူးခၽြန္ဆုေပးပြဲမ်ားကို ပထမဦးဆံုးေသာ သုဝဏၰအားကစား ကြင္းတြင္ ျပည္သူလူထုအား လက္မွတ္ေရာင္းခ်၍ က်င္းပေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ကင္းကြာေနေသာ အကယ္ဒမီဆုအား အမ်ားျပည္သူတုိ႔မွ ကၽြန္ေတာ့္အား ရ႐ွိေစလိုေသာ ဆႏၵမ်ား ျပည့္ဝ ေနေတာ့သည္။ ပြဲခင္းတစ္ခုလံုးတြင္ “ေက်ာ္သူ .. ရရင္ရ … မရရင္ ….. ” ဟူ၍ ေၾကြးေၾကာ္သံမ်ား ၾကားေနရသည္ဟု သိ႐ွိရသည္။ ပြဲအစီအစဥ္ စတင္သည့္အခ်ိန္တြင္ အစုိးရ႒ာနမွ လူႀကီးတစ္ဦးက ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးမွတဆင့္ ႐ုပ္႐ွင္လုပ္ငန္း႒ာန႐ွိ အရာ႐ွိတစ္ဦးႏွင့္အတူ ကၽြန္ေတာ္၏ ဖခင္ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္ကို သြားေရာက္ေခၚရန္ ေျပာၾကားခဲ့ေသာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္အား ေနအိမ္တြင္လာေရာက္ အတင္းအက်ပ္ေခၚေဆာင္သြားေတာ့သည္။<br />ယမကာမီွဝဲေနေသာ ကၽြန္ေတာ္သည္တုိက္ပံုႏွင့္ ေတြ႔ရာ လံုခ်ည္တို႔အား ဝတ္ဆင္၍ ႐ုပ္႐ွင္လုပ္ငန္းမွ အသံုးျပဳေသာ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ေပၚသို႔ ၾကားညႇပ္၍ ေခၚေဆာင္ျခင္းကို ခံခဲ့ရသည္။ (ရုပ္ရွင္လုပ္ငန္း ေမာ္ေတာ္ကားေပၚမွ ကၽြန္ေတာ္ ခုန္ဆင္းမွာကို စိုးရိမ္လို႕လားေတာ့မသိ) ပြဲခင္းက်င္းပရာ သုဝဏၰအားကစားကြင္းသို႔ ေရာက္႐ွိေသာ ကားေပၚမွ ဆင္းဆင္းျခင္း ႐ုပ္႐ွင္လုပ္ငန္းမွ လူႀကီးမ်ားက Congratulation ဟူ၍ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ခဲ့သည္။ ပြဲခင္း ထဲတြင္ ကၽြန္ေတာ္ထိုင္စရာ ေနရာမ႐ွိ၍ ေဖ်ာ္ေျဖေရးတီးဝိုင္းေဘး႐ွိ ခံုတြင္သာ ထိုင္ခဲ့ရသည္။ အေကာင္းဆံုး အမ်ိဳးသားသ႐ုပ္ေဆာင္ဆုကို ေၾကျငာေသာအခါ ဒါ႐ိုက္တာ ဇင္ေရာ္ေမာင္ေမာင္ ႐ိုက္ကူး ေသာ “တျပည္သူ မေ႐ႊထား” ဇာတ္ကားမွ သ႐ုပ္ေဆာင္ ေက်ာ္သူ ဟူ၍ ၾကားမိလိုက္သည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ ကၽြန္ေတာ္၏ခႏၶာကိုယ္သည္ ေလထဲသို႔ (၃/၄) ႀကိမ္ခန္႔ ေျမႇာက္တက္သြားသည္။ ကၽြန္ေတာ့္အား ဂ႐ုဏာ၊ အၾကင္နာ၊ မုဒိတာတို႔ျဖင့္ ဝိုင္းဝန္းအားေပးၾကေသာ အႏုပညာညီအစ္ကိုမ်ားမွ ဝိုင္းဝန္း၍ ကၽြန္ေတာ့္အား ေလထဲသို႔ ေျမႇာက္တင္အားေပးၾကသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ကၽြန္ေတာ့္အေတြးထဲ လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အားေပးေျပာၾကားခဲ့ေသာ စကားသံ ပဲ့တင္ထပ္မိေတာ့သည္။ ထုိႏွစ္မတိုင္ခင္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေနအိမ္ၿခံဝန္းတြင္ ျပည္သူမ်ား၏ ေပးစာမ်ားလက္ခံကာ အပါတ္စဥ္ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္ ျပန္လည္ေျဖၾကားေသာအခ်ိန္က ကၽြန္ေတာ္သည္ အႏုပညာသက္တမ္း (၉) ႏွစ္ၾကာခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။ အႏုပညာႏွင့္ပတ္သက္၍ ႀကိဳးစားခဲ့သူလည္းျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ယခုအခ်ိန္ကာလထိ အကယ္ဒမီထူးခၽြန္ဆုဆိုတာ မရ႐ွိခဲ့ျခင္းမွာ စဥ္းစား၍မရႏိုင္ ဟူ၍ ေပးစာပို႔ခဲ့ဖူးသည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျပန္လည္ေျဖၾကားခ်က္မွာ ယခု ေပးပို႔ေသာစာပါ အႏုပညာ႐ွင္ကို ေျပာခ်င္တာက ေတာ့ “အမ်ားျပည္သူက တစ္ခဲနက္ေပးထားေသာ ဆုကုိရ႐ွိေနၿပီပဲ။” ဟူ၍ ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ “တျပည္သူမေ႐ႊထား” အကယ္ဒမီက်င္းပရာ ႏွစ္သည္လည္း အမ်ားျပည္သူပရိသတ္အား ၾကည့္႐ႈခြင့္ ေပးခဲ့သည့္အတြက္ အမ်ားျပည္သူဆႏၵအတိုင္း ျပည့္ဝခဲ့ရသည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္မိေတာ့သည္။<br /><br /> ထို ၁၉၉၄ ခုႏွစ္မွစ၍ အကယ္ဒမီဆုေပးပြဲ ကိစၥရပ္မ်ားအား ကၽြန္ေတာ္အေနျဖင့္ အသားက်သြားၿပီ ျဖစ္သည္။<br />ေသြးေအးသြားၿပီျဖစ္သည္။ အေမ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ စကားအတိုင္း အမ်ားျပည္သူ၏ ေထာက္ခံအားေပးမႈကသာ အဓိကဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ နားလည္သြားေတာ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ့္အလုပ္ … ကုိယ္လုပ္၊ ကိုယ့္တာဝန္ … ကိုယ္ေက်စြာျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ေဆာင္ရမည့္ ေပးဆပ္ရ မည့္ အႏုပညာခြန္အားမ်ားကို အသံုးခ်ကာ အမ်ားျပည္သူတို႔အတြက္ အဓိကထား၍ ႐ိုက္ကူးခဲ့ေတာ့သည္။ အကယ္ဒမီဆု ဆိုေသာ ရူးသြပ္မႈ ေ၀ါဟာရ ကၽြန္ေတာ့္ထံတြင္ မရွိေတာ့။ ကၽြန္ေတာ္ မခံစားရေတာ့ေခ်။ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္တြင္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ဖခင္တစ္ဦး၊ မိခင္တစ္ဦး၏ ခံစားမႈ၊ အနစ္နာခံမႈ၊ ေပးဆပ္မႈမ်ားကို ဂုဏ္ျပဳလိုေသာေၾကာင့္ “အေမ့ႏို႔ဖိုး” ဟူေသာ ႐ုပ္႐ွင္ဇာတ္ကားအား ဖခင္ျဖစ္သူ၏ အမ်ိဳးသား႐ုပ္႐ွင္ ကုမၸဏီမွ ထုတ္လုပ္႐ိုက္ကူးေပးခဲ့သည္။ “အေမ့ႏို႔ဖိုး” ႐ိုက္ကူးစဥ္ ကၽြန္ေတာ့္၏ ဦးတည္ခ်က္သည္ ကမာၻ ေပၚ႐ွိ မိခင္မ်ားအားလံုးကို ကိုယ္စားျပဳ ဂုဏ္ျပဳ႐ိုက္ကူးခဲ့ျခင္း၊ ကိုယ္လုပ္ေဆာင္ရမည့္ လုပ္ငန္းအား တာဝန္ေက်စြာ လုပ္ကိုင္႐ိုက္ကူးခဲ့ျခင္းစသည့္ ကိုယ့္လိပ္ျပာ … ကိုယ္လံုစြာ ႐ိုက္ကူးခဲ့ျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ အကယ္ဒမီဆုေပးပြဲတြင္ “အေမ့ႏို႔ဖိုး” ႐ုပ္႐ွင္ဇာတ္ကား႐ိုက္ကူးေသာ ဖခင္၏ အမ်ိဳးသား႐ုပ္ ႐ွင္၊ ဇာတ္ၫႊန္းေရးသားေသာ ဆရာၿငိမ္းမင္း၊ ကင္မရာ ႐ိုက္ကူးေသာ ေက်ာက္ျဖဴ၊ အဓိကသ႐ုပ္ေဆာင္ မင္းသမီး ထြန္းအိျႏၵာဗိုလ္၊ အဓိက ဇာတ္ပို႔သ႐ုပ္ေဆာင္ ခ်ိဳၿပံဳး၊ ေဇာ္ဦးႏွင့္ ဒါ႐ိုက္တာဆုအျဖစ္ ေနာက္ဆံုး အႀကိမ္ ကၽြန္ေတာ္ ရ႐ွိခဲ့သည္။ ယင္းကဲ့သို႔ ျမန္မာ့႐ုပ္႐ွင္သမိုင္းတြင္ ဇာတ္ကားတစ္ကားတည္းမွ အကယ္ဒမီ ထူးခၽြန္ဆု (၇) ဆုကို ဆြတ္ခူးရယူၿပီးသည့္ေနာက္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလမွစ၍ ျမန္မာ့ ႐ုပ္႐ွင္ေလာကထဲတြင္ ဝင္ေရာက္လုပ္ကိုင္ခြင့္ကို ပိတ္ပင္တားဆီးခံခဲ့ရေတာ့သည္။ ယခုဆိုလွ်င္ ျမန္မာ့ ႐ုပ္႐ွင္ေလာကႏွင့္ ကင္းကြာခဲ့သည္မွာ (၄) ႏွစ္ေက်ာ္ (၅) ႏွစ္နီးပါး႐ွိခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ ျမန္မာ့႐ုပ္႐ွင္ ထူးခၽြန္ဆု အကယ္ဒမီေပးပြဲမ်ားကိုလည္း ဖိတ္ၾကားျခင္းကို မခံခဲ့ရေတာ့ေခ်။<br /><br /> ယခု ၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ (၇) ရက္ေန႔တြင္ က်င္းပမည္ျဖစ္ေသာ အကယ္ဒမီ ထူးခၽြန္ဆု ေပးပြဲအတြက္ ဦးေက်ာ္သူႏွင့္ဇနီး ေဒၚေ႐ႊဇီးကြက္ ဟူ၍ ထူးျခားအံၾသစြာျဖင့္ ဖိတ္ၾကားျခင္းကိုခံခဲ့ရသည္။ ဤတြင္ ႐ုပ္႐ွင္အစည္းအ႐ံုးသို႔ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္လည္၍ ေမးၾကားခဲ့သည္။ “ေလးႏွစ္ေက်ာ္ ႐ုပ္႐ွင္ေလာကမွ ဖယ္ထုတ္ျခင္းခံထားရေသာ သ႐ုပ္ေဆာင္ ဒါ႐ိုက္တာတစ္ဦးကို ဘာေၾကာင့္ ဖိတ္ၾကားရတာလဲ” ဟူ၍ ေမးျမန္းရာ ႐ုပ္႐ွင္အစည္းအ႐ံုး၏ တာဝန္႐ွိသူမွ “အစုိးရေျပာင္းသြားလို႔ မူလည္းေျပာင္းသြားၿပီ” ဟု ေျပာၾကားသည္။ ထပ္မံ၍ ကၽြန္ေတာ္က “အရင္တုန္းက တစ္ေယာက္တည္းဖိတ္တာ အခုဘာေၾကာင့္ ဇနီးေမာင္ႏွံ ႏွစ္ေယာက္စလံုးကို ဖိတ္တာလဲ” ဟု ျပန္လည္၍ ေမးၾကားရာ။ တာဝန္႐ွိသူမွ “အစုိးရေျပာင္း သြားၿပီ ဒါေၾကာင့္ မူလည္းေျပာင္းသြားၿပီ” ဟုသာ ထပ္မံ၍ ေျဖၾကားခဲ့ေတာ့သည္။ ထပ္မံ၍ ကၽြန္ေတာ့္အား “ကိုေက်ာ္သူ ႏႈတ္ခမ္းေမႊး မုတ္ဆိတ္ေတြရိတ္သြားဦးစင္ေပၚတက္ၿပီး ဆုရမယ့္သူေတြအတြက္ ေၾကျငာ ခိုင္းရင္ ခိုင္းလိမ့္မယ္။ ဒုတိယတန္းမွာ ေနရာေပးထားတယ္တဲ့”။<br /><br /> ထို႔ေၾကာင့္ …. အစိုးရေျပာင္းသြားၿပီ မူလည္းေျပာင္းသြားၿပီဆိုျငားလည္း ကၽြန္ေတာ္ေက်ာ္သူ အတြက္ေတာ့ ဘာမူမွ မေျပာင္းလဲေသးပါ။ ႐ုပ္႐ွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ ဒါ႐ိုက္တာေက်ာ္သူ ဘဝမွ သုဘရာဇာ လူမႈေရးသမားေက်ာ္သူ ဘဝသို႔ တစ္နည္းအားျဖင့္ ေျပာင္းလဲေပးလိုက္ေသာ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရ ျပန္ၾကား ေရး႒ာနမွ ကၽြန္ေတာ့္အား ႐ုပ္႐ွင္႐ိုက္ကူးခြင့္ရ႐ွိေသာ အႏုပညာသမားဘဝသို႔ ျပန္လည္၍ ေျပာင္းလဲေပး ျခင္း (တရားဝင္) မျပဳေသးပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ကိုယ့္လမ္း ကုိယ္သြား၊ ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္လုပ္၊ ကိုယ့္တာ၀န္ ကုိယ္ေက်၊ ကိုယ့္သီလ ကိုယ္လံု၊ ကိုယ့္သမိုင္း ကိုယ္ေရးဖို႔ပဲ လိုပါေတာ့တယ္ . . . . မာယာမ်ားတဲ့ေ႐ႊစင္႐ုပ္တုရယ္ ဟုသာ ေျပာၾကားလိုက္ရပါေတာ့သည္။<br /><br />ေက်ာ္သူ<br /><br /><br /><span class=""><img alt="" class="photo_img img" src="http://a6.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/424111_10150577058671698_174427511697_8852272_793148911_n.jpg" /><span class="caption"></span></span><br /><br /><span class=""><img alt="" class="photo_img img" src="http://a1.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/428584_10150577066826698_174427511697_8852327_1647642543_n.jpg" /><span class="caption"></span></span><br /><br /><span class=""><img alt="" class="photo_img img" src="http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/428034_10150577067436698_174427511697_8852331_1840769108_n.jpg" /><span class="caption"></span></span><br /><br /><span class=""><img alt="" class="photo_img img" src="http://a7.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/423837_10150577068771698_174427511697_8852347_1783958090_n.jpg" /><span class="caption"></span></span><br /><br /><span class=""><img alt="" class="photo_img img" src="http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/418216_10150577072626698_174427511697_8852362_1845448501_n.jpg" /><span class="caption"></span></span><br /><br /><span class=""><img alt="" class="photo_img img" src="http://a7.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/393856_10150577073131698_174427511697_8852364_1021738455_n.jpg" /><span class="caption"></span></span><br /><br /><span class=""><img alt="" class="photo_img img" src="http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/424735_10150577073671698_174427511697_8852367_635445268_n.jpg" /><span class="caption"></span></span><br /><br /><span class=""><img alt="" class="photo_img img" src="http://a1.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/398707_10150577074331698_174427511697_8852371_2021809929_n.jpg" /><span class="caption"></span></span><br /><span class=""><img alt="" class="photo_img img" src="http://a6.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/399872_10150577078061698_174427511697_8852389_119288281_n.jpg" /><span class="caption"></span></span><br /><span class=""><img alt="" class="photo_img img" src="http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/418211_10150577078811698_174427511697_8852392_911508858_n.jpg" /><span class="caption"></span></span><br /><span class=""><img alt="" class="photo_img img" src="http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/423841_10150577079936698_174427511697_8852397_1834753499_n.jpg" /><span class="caption"></span></span><br /><span class=""><img alt="" class="photo_img img" src="http://a3.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/423000_10150577081031698_174427511697_8852401_1341909481_n.jpg" /><br />သစ္ထူးလြင္မွ<br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7005412650199774237-8499970532374098192?l=www.lankamsma.org' alt='' /></div>မဟာရတနာnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7005412650199774237.post-24694099778139689922012-02-07T06:07:00.000-08:002012-02-07T07:24:17.657-08:00<span class="caption"><span style="font-size:130%;">တိုင္းၿပည္ေတာ္ ေရႊၿပည္ေအးရယ္ႏွင့္<br />ေ၀းေနရဲ ့ႀကာခဲ့ၿ</span><span class="text_exposed_hide" style="font-size:130%;">ပီ</span><span class="text_exposed_show"><span style="font-size:130%;">။<br />အတိတ္မ်ားဆီက<br />အရိပ္တရားရယ္<br />လြန္ႀကီးတာေႀကာင့္<br />ဘယာေမွာင့္ ကင္းလို ့ေ၀းကြာ<br />မိဘရပ္ရြာ....။<br /><br />မိ်ဳးေဆြညာ သည္အရိပ္ဟာၿဖင့္<br />ေမွးမိွတ္သူ အပူကင္းစြာပ<br />ႀကိဳဆိုၿခင္း ကမ္းလင့္ပ်ဴငွာ<br />ၿပံဳး၀င့္ႀကည္သာ.....။<br /><br />မယ္ေထြးတို ့ဟိုေ၀းဆီမွာ<br />ေတးသံသာ ကမၻာႏ႔ွံံသည္ထိ<br />ဇာၿဖန့္လို႔ ဂုဏ္ႀကီးက်ယ္စြာ<br />တို႔ေၿမကပါ ။<br /><br />စိတ္ထားလွ ၿပံဳ၀င့္ႀကည္သာ<br />သည္တစ္ခါ တို႔ေၿမေလးမွာၿဖင့္<br />ၿပည္ေတာ္ၿပန္ မိမယ္ေထြးရယ္က<br />နန္းတက္မွ ေအးဘို႔ႀကံဳလာ<br />လွမ္းလာခဲ့ပါ ။<br /><br />တို႔ေၿမရြာ ဌါေနေလးဆီက<br />အရင္လို ႀကိဳဆို မပ်က္ႀကတယ္<br />တိုး ပို လို႔ လြန္ကဲ.......။<br /><br />ေပးပို႔သူ= ပုသိမ္-ရွိဳင္းထက္ေအာင္<br />တပို႔တြဲ လၿပည့္ေန႔။ (07-02-2012)TUE<br /><br />***ျပည္ေတာ္ျပန္ မယ္ေထြး နန္းတက္မွေအး ***<br />စာသားကုိ အေျခခံ၍ ဂုဏ္ယူ၀ံ့ၾကြားစြာ<br />ႀကိဳဆုိခဲ့ ၾကေသာ ပုသိမ္းသူ/သားမ်ားကုိ<br />ဤကဗ်ာျဖင့္ ဂုဏ္ျပဳလုိက္ပါသည္။</span><br /><br /><br /></span></span><a href="http://3.bp.blogspot.com/-cIVg4lqfNEo/TzEzXLdjTcI/AAAAAAAAAIU/LHq2fe4t-7w/s1600/432118_292773504117302_127099574018030_804293_748837154_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-cIVg4lqfNEo/TzEzXLdjTcI/AAAAAAAAAIU/LHq2fe4t-7w/s320/432118_292773504117302_127099574018030_804293_748837154_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706398676161875394" border="0" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-J0Z3B53vFXc/TzEzMnnR9lI/AAAAAAAAAII/zORCOdqmVr4/s1600/402624_319662804738016_114803668557265_835951_1006951625_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-J0Z3B53vFXc/TzEzMnnR9lI/AAAAAAAAAII/zORCOdqmVr4/s320/402624_319662804738016_114803668557265_835951_1006951625_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706398494740313682" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Z2yjxyjGGe4/TzEy4bZ50fI/AAAAAAAAAH8/_39u_O-nZ9w/s1600/395546_292770657450920_127099574018030_804282_592171574_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-Z2yjxyjGGe4/TzEy4bZ50fI/AAAAAAAAAH8/_39u_O-nZ9w/s320/395546_292770657450920_127099574018030_804282_592171574_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706398147865596402" border="0" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Nzf6FdkHeQ4/TzEyl938iKI/AAAAAAAAAHw/gwmkYfY2xVo/s1600/397089_186061308160471_100002698101341_250649_1720649302_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 212px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-Nzf6FdkHeQ4/TzEyl938iKI/AAAAAAAAAHw/gwmkYfY2xVo/s320/397089_186061308160471_100002698101341_250649_1720649302_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706397830700894370" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-AwNk6y0x2rk/TzEydPF6uRI/AAAAAAAAAHk/-H9JonjTTuE/s1600/407031_186066964826572_100002698101341_250722_644097892_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-AwNk6y0x2rk/TzEydPF6uRI/AAAAAAAAAHk/-H9JonjTTuE/s320/407031_186066964826572_100002698101341_250722_644097892_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706397680704076050" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ZXWppcHTyjg/TzEyQYFBlVI/AAAAAAAAAHY/pTvKlMMeKj0/s1600/428350_292694287458557_127099574018030_804058_655756533_n.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-ZXWppcHTyjg/TzEyQYFBlVI/AAAAAAAAAHY/pTvKlMMeKj0/s320/428350_292694287458557_127099574018030_804058_655756533_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706397459777951058" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7005412650199774237-2469409977813968992?l=www.lankamsma.org' alt='' /></div>kg kghttp://www.blogger.com/profile/11645606207461424835noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7005412650199774237.post-60492082198453803922012-02-06T22:55:00.000-08:002012-02-06T23:17:22.142-08:00<div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-nCzdkfQlRi0/TzDNU0vkpPI/AAAAAAAAA_I/TPDkKNpfL-A/s1600/396228_319733371397626_114803668557265_836027_345838792_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 212px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-nCzdkfQlRi0/TzDNU0vkpPI/AAAAAAAAA_I/TPDkKNpfL-A/s400/396228_319733371397626_114803668557265_836027_345838792_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706286485517673714" border="0" /></a></div>သံဃာေတာ္မ်ားကလည္း စိတ္ပါ၀င္စားစြာ လာေရာက္ အားေပးၾကသည္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-HEE0EVj4k9o/TzDM3IAfpbI/AAAAAAAAA-8/X4hjxRrYdOU/s1600/404867_2854177147055_1038332401_32286342_1800380823_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-HEE0EVj4k9o/TzDM3IAfpbI/AAAAAAAAA-8/X4hjxRrYdOU/s400/404867_2854177147055_1038332401_32286342_1800380823_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706285975292847538" border="0" /></a></div>ေက်ာင္းကုန္းအေရာက္ ၿမိဳ႕ခံျပည္သူမ်ား<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-UDn1AF66VMo/TzDMczTRmHI/AAAAAAAAA-w/p3BgbxC-se4/s1600/395598_319665778071052_114803668557265_835957_582912813_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-UDn1AF66VMo/TzDMczTRmHI/AAAAAAAAA-w/p3BgbxC-se4/s400/395598_319665778071052_114803668557265_835957_582912813_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706285523057875058" border="0" /></a></div>ညီညီညာညာ စည္းစည္းလံုးလံုး<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-rgO4oK0GvRc/TzDMIoZfCBI/AAAAAAAAA-k/kx04yovIlTA/s1600/405606_294334833961491_103865773008399_798877_824205764_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-rgO4oK0GvRc/TzDMIoZfCBI/AAAAAAAAA-k/kx04yovIlTA/s400/405606_294334833961491_103865773008399_798877_824205764_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706285176533747730" border="0" /></a></div>ပုသိမ္ထီးကေလးနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္<br /><br /><object style="height: 300px; width: 640px"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/oRJ_zF7qfNE?version=3&feature=player_detailpage"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/oRJ_zF7qfNE?version=3&feature=player_detailpage" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="500" height="360"></object><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-1xvO8m93dvs/TzDLwogH6MI/AAAAAAAAA-Y/cENd8KyB9WY/s1600/424747_319637951407168_114803668557265_835901_1126662815_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 212px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-1xvO8m93dvs/TzDLwogH6MI/AAAAAAAAA-Y/cENd8KyB9WY/s400/424747_319637951407168_114803668557265_835901_1126662815_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706284764244732098" border="0" /></a></div>နည္းပညာေက်ာင္းသား/သူမ်ားကလည္း ဤသို႔ ေစာင့္ႀကိဳေနၾကသည္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Z9pYV0mYi2s/TzDLXupEfzI/AAAAAAAAA-M/aSpozc9KWLo/s1600/425402_319662201404743_114803668557265_835947_534971784_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Z9pYV0mYi2s/TzDLXupEfzI/AAAAAAAAA-M/aSpozc9KWLo/s400/425402_319662201404743_114803668557265_835947_534971784_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5706284336396140338" border="0" /></a></div>ယေန႔ ၉း၃၀ ခန္႔က ေတြ႔ရေသာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏ လုထုေဟာေျပာပြဲ အေျခအေန<br /><span class="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7005412650199774237-6049208219845380392?l=www.lankamsma.org' alt='' /></div>မဟာရတနာnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7005412650199774237.post-36557945247721607552012-02-04T23:29:00.000-08:002012-02-04T23:33:04.521-08:0005/02/2012<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-gVnZE057H0A/Ty4wNMyiDAI/AAAAAAAAAJo/b1jAMz0embA/s1600/imagessimcard%2B2221.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 225px; height: 225px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-gVnZE057H0A/Ty4wNMyiDAI/AAAAAAAAAJo/b1jAMz0embA/s320/imagessimcard%2B2221.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5705550781254601730" /></a><br />ဇန္န၀ါရီ၂၆-ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁ ၊ ၂၀၁၂ထုတ္ ရန္ကုန္တိုင္းမ္ ဂ်ာနယ္ပါ `တန္ဖိုးနည္းဂ်ီအက္စ္အမ္ဖုန္းေခၚခမ်ား မေျပာင္းလဲ ပါ´ စာမူတြင္ေဖာ္ျပထားေသာ ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးသိန္းထြန္း၏ စကားပါ။ ဖတ္႐ႈၾကည့္ၾကပါ။ ညစ္ပတ္စုတ္ပဲ့ ကိုယ္ႀကိဳးရွာ သမားတို႔၏ ျပည္သူကိုမၾကည့္ ကိုယ့္အက်ိဳးစီးပြားကိုသာ ၾကည့္ေသာေၾကာင့္ ၅၀၀၀တန္ဖုန္းမ်ား မေရာင္းခိုင္းေၾကာင္းထင္ရွားလွေပသည္။<br /><br />တန္ဖိုးနည္း ဂ်ီအက္စ္အမ္ ဖုန္းလိုင္းသစ္မ်ားခ်ိတ္ဆက္ျခင္းအား ဆက္သြယ္ေရး၊ စာတိုက္ႏွင့္ ေၾကးနန္း၀န္ႀကီးဌာန ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးသိန္းထြန္းက အထူးစီမံကိန္းအဖြဲ႔၏ အထူးစီမံကိန္းမ်ား အေကာင္အထည္ေဖာ္ေရးအဖြဲ႔၏ (၁/၂၀၁၁)ၫွိႏႈိင္းအစည္းအေ၀း၌ ဧၿပီ ၂၂ရက္ေန႔တြင္ရွင္းလင္းေျပာၾကား ခဲ့ေသာအစီအစဥ္ေၾကာင့္၅၀၀၀တန္ဖုန္းမ်ား ေရာင္းခြင့္မျပဳႏိုင္ျခင္းမွာ ၄င္းတို႔အက်ိဳးစီးပြားထိခုိက္မည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။<br /><br />၄င္းအစီအစဥ္မွာ--- ကနဦးခ်ေပးမည့္ ဂ်ီအက္စ္အမ္ဖုန္းေလးသန္းအတြက္ ပုဂၢလိကကုမၸဏီ ၂၂ခုမွ ရင္းႏွီးႁမွဳပ္ႏွံရန္ ေငြက်ပ္ ၅ ဘီလီယံစီ အခ်ိဳးက် ထည့္၀င္ထားေၾကာင္း၊ တန္ဖိုးနည္း ဂ်ီအက္စ္အမ္မိုဘိုင္းဖုန္း သန္း၃၀ခ်ေပးမည့္ စီမံကိန္းကို ၂၀၁၅ခုႏွစ္ အၿပီးေဆာင္ရြက္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္းသိရ။´ ၄င္းသတင္းအရ ကုမၸဏီ တစ္ခုလွ်င္ ၅ဘီလီယံႏွင့္ ကုမၸဏီ ၂၂ခုအတြက္ ၁၁၀ဘီလီယံ ရင္းႏွီးႁမွဳပ္ႏွံထားျခင္းျဖစ္သည္။<br /><br />၄င္းတို႔က ဖုန္းတစ္လံုးကို ၃၀၀၀၀၀ႏွင့္ ျပန္ေရာင္းစားေသာ္ ဖုန္း ၄သန္းအတြက္ 300000 x 4000000 = 1200,000,000,000 ( က်ပ္- ဘီလီယံ တစ္ေထာင့္ႏွစ္ရာ တိတိ ) ျပန္ရမည္ျဖစ္သည္။ ၄င္းပမာဏကို ကုမၸတစ္ခုခ်င္းအခ်ိဳးက်ျပန္ခြဲေ၀လွ်င္ (က်ပ္- ငါးဆယ့္ေလးဘီလီယံ) ေက်ာ္ ရရွိမည္ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ၅၀၀၀ တန္ဖုန္းကိုသာခြင့္ျပဳလိုက္ပါက ၄င္း ကုမၸဏီ ၂၂ ခု၏ အက်ိဳးအျမတ္ႏွင့္ ဆက္သြယ္ေရး ၀န္ႀကီးတို႔၏ အက်ိဳးအျမတ္မ်ား ထိခိုက္နစ္နာမည္ ျဖစ္သျဖင့္ အိုေဟာင္းေနေသာ ဆက္သြယ္ေရး နည္းဥပေဒမ်ားကိုခုတံုးလုပ္ကာ ျပဳလုပ္၍မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္းတြင္တြင္ ျငင္းဆိုေနၾကျခင္း ျဖစ္ေပသည္။<br /><br />ျပည္သူ႔အက်ိဳးကို မ်က္ကြယ္ျပဳကာ တစ္ကိုယ္ေရေကာင္းစားကို လုပ္စားေနၾကေသာ နာယကဂုဏ္ (၆)ပါးႏွင့္ မျပည့္စံုသည့္ ၀န္ႀကီးႏွင့္ အေပါင္းပါမ်ားကို ရာထူးမွ ျဖဳတ္ခ်ဖို႔ လႊတ္ေတာ္တြင္ ေတာင္းဆိုၾကပါဆို႔။ ထုိ႔ျပင္ ျပည္သူတို႔အေပၚ တုိင္းရင္းသားခ်င္း ဂုတ္ေသြးစုတ္ခ်င္ေသာ Elite အပါအ၀င္ ကုမၸဏီ ၂၂ ခုအား ၄င္းတို႔၏ ထုတ္ကုန္မ်ားကို မသံုးစြဲပဲ သပိတ္ေမွာက္ၾကပါစို႔။ ယခုအေရးကိစၥကို ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတႀကီးထံ လူထုအားျဖင့္ ၀ိုင္း၀န္းေတာင္းဆုိၾကပါစို႔။ စာနယ္ဇင္းမ်ား၊ ဘေလာ့မ်ား မွလည္း ျပည့္သူ႔အက်ိဳးမၾကည့္ ကိုယ္က်ိဳးသာ ၾကည့္ေသာ ကုမၸဏီမ်ား ကို ၀ိုင္း၀န္း သပိတ္ေမွာက္ရန္ ေရးသားၾကပါစို႔။<br /><br />DrSoeWinAung<br /><br />ေဒါင္းမာန္ဟုန္မွ ကူးယူပါသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7005412650199774237-3655794524772160755?l=www.lankamsma.org' alt='' /></div>thra20000http://www.blogger.com/profile/11391851945975773867noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7005412650199774237.post-31504601932286575722012-02-03T21:00:00.000-08:002012-02-03T21:03:15.545-08:00<div style="text-align: justify;">(၁)<br />ဒီေန႔ ေလအေတာ္သာပါသည္။ တစ္ေန႔ခင္းလံုး ပူထားေပမယ့္ ညေန ေလႏုေအးေတြေၾကာင့္ ပတ္၀န္းက်င္က ခပ္ေအးေအးေလး ျဖစ္ေနသည္။ ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္ေတာ့ အျဖဴေရာင္တိမ္လိပ္မ်ားေဘးတြင္ အမည္းေရာင္တိမ္မ်ား စိုးမိုးေႏွာက္ယွက္ေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ နယ္က ဆရာသမားေရာက္လာမယ္ဆိုလို႔ ေစာင့္ေနခဲ့သည္။ ဆရာသမားက ကားဂိတ္ေရာက္ရင္ ဖုန္းဆက္မည္ဆိုလို႔ ဖုန္းလိုင္းမိတဲ့ေနရာေလးကေန ဘယ္မွ မေရြ႕ရဲ။ ည ၁၀ နာရီခန္႔တြင္ မိမိတည္းခိုရာ ေက်ာင္းသို႔ ဆရာသမား ေရာက္လာခဲ့သည္။ ဆရာသမားကို ရွိခိုး၀တ္ျပဳၿပီး နယ္က ရာသီဥတုအေျခအေန၊ စီးပြားေရးအေျခအေနႏွင့္ မိဘေဆြမ်ိဳးမ်ားအေၾကာင္း ေထြရာေလးပါး ေျပာျဖစ္ၾကသည္။ စကားေျပာရင္း သတိထားၾကည့္ေတာ့ ဆရာသမားထံတြင္ မိမိကို ဆံုးမေျပာၾကားစရာမ်ား သယ္ေဆာင္လာပံုရသည္။<br /><br />(၂)<br />“ကဲ ကဲ အဲဒါေတြ အသာထားပါအံုး။ မင္းကိစၥကို ေျပာမလို႔၊ ဟိုေန႔က ဖိုးေမာင္ရဲ႕ သားဦးဇင္း ရြာကို ေရာက္လာတယ္။ မင္း ေရးတဲ့ စာေတြလည္း အမ်ားႀကီး ယူလာတယ္။ မင္း စာေတြ ေရးထားတာေတာ့ ငါ အားေပးပါတယ္။ ေရးပါ။ ဒါေပမယ့္ ….”<br />ဆရာသမားက ဒါေပမယ့္ဆိုၿပီး ရပ္ေနသည္။ စကားလံုး ေရြးေနပံုလည္း ရသည္။ “ဒါေပမယ့္ … ဘာျဖစ္လို႔တုန္းဘုရား”လို႔ ဆိုေတာ့မွ<br />“မင္း မဟနအေၾကာင္း ေရးထားတဲ့ ကိစၥေလကြာ၊ ငါ စိတ္မေကာင္းဘူး။ မင္း ေရးထားတာေတြက သိပ္ကို တင္းမာလြန္းမေနဘူးလား”<br /><br />“တင္ပါ …. တင္းမာေနပါတယ္ဘုရား”<br /><br />“ေအး … အဲဒါေျပာတာေပါ့ကြ …. ”<br /><br />ဆရာသမား စကားမဆံုးခင္မွာ သီရိလကၤာက ျပန္ေရာက္ၿပီး အတူတည္းေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္း သုတ ေရာက္လာသည္။<br />“ေအး … အဲဒါ ေျပာတာေပါ့ကြ …။ မင္း အေနနဲ႔ ငရဲႀကီးမွာ မေၾကာက္ဘူးလား။ ဟိုကြာ … မဟနထဲမွာ သိကၡာသမာဓိရွိတဲ့ ဆရာေတာ္ေတြလည္း ပါတယ္ေလ။ ဒီေတာ့ မင္းမွာ အျပစ္ေတြ ျဖစ္ေနမွာစိုးလို႔ပါ”<br /><br />ထိုစဥ္ အနားေရာက္လာတဲ့ သုတကလည္း ၀င္ေျပာသည္။ “ဟုတ္တယ္ဘုရား … တပည့္ေတာ္လည္း အဲဒါေျပာမလို႔။ ကိုယ့္လူ ေက်းဇူးရွင္ေတြထဲမွာ မဟနအဖဲြ႕၀င္ ဆရာေတာ္ေတြလည္း ပါတယ္ေလကြာ။ ကိုယ့္လူ ဆရာသမားေတြကို ေစာ္ကားသလို ျဖစ္ေနမွာေပါ့။ မဟနမေကာင္းေၾကာင္း ေျပာခ်င္ရင္ ဘယ္ဆရာေတာ္ကေတာ့ ဘယ္လို၊ ဘယ္သူကေတာ့ ဘယ္လို စသျဖင့္ ကိုယ့္လူ ေျပာေပါ့။ တစ္ဖဲြ႕လံုးႀကီးကိုေတာ့ အဆိုးခ်ည္း မေျပာနဲ႔ေလကြာ၊ အဲဒါေတာ့ ငါ သေဘာမက်ဘူးကြာ”<br /><br />“ေအး … ဟုတ္တယ္ သုတေရ … မင္းတို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကလည္း အဲ့လုိေလးေတြ ေျပာျပေပးအံုးမွေပါ့၊ ဒီေကာင္က လုပ္လိုက္ရင္ တဇြတ္ထိုးခ်ည္းပဲ”<br /><br />ဆရာသမားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းတို႔ကေတာ့ ဘာမွ ျပန္ေျပာခြင့္မရွိေအာင္ကို အတိုင္အေဖာက္ညီညီ ဆံုးမၾသ၀ါဒ ေပးေနခဲ့ၾကသည္။ သူတို႔ စီကာပတ္ကံုး ေျပာၿပီးေသာအခါ “တပည့္ေတာ္အလွည့္ေရာက္ၿပီလားဘုရား”ဟု ေမးမိသည္။<br /><br />“ေအးပါ … ေအးပါ၊ မင္းက ဘာေျပာခ်င္လို႔လဲ၊ ငါ့ကို စကားနာထိုးအံုးမလို႔လား၊ မင္း စကားတတ္တိုင္း ငါ့ကို စကားနာမထိုးနဲ႔ေနာ္၊ ငါ ပင္ပန္းေနၿပီ၊ ဒါေပမယ့္ ေျပာပါ၊ ဘာေျပာခ်င္လို႔လဲ”<br /><br />“စကားနာမထိုးပါဘူး ဘုန္းႀကီးဘုရား၊ ဘုန္းႀကီးတို႔ ေျပာၿပီးၿပီဆိုေတာ့ တပည့္ေတာ္လည္း ေျပာခ်င္တာေပါ့၊ ဒါေၾကာင့္ ေမးတာပါ”<br /><br />“ေအးပါ … ေအးပါ၊ ေျပာ ေျပာ”<br /><br />“တင္ပါ … ဘုန္းႀကီး အခုလို တပည့္ေတာ္အတြက္ စိတ္ပူေပးတာ၊ သူငယ္ခ်င္းအေနနဲ႔ ကိုယ့္ကို အခုလို ေထာက္ျပေ၀ဖန္ေပးတာ တပည့္ေတာ္ ေက်းဇူးအရမ္းတင္ပါတယ္။ ၀မ္းလည္းသာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တပည့္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတာက ဘုန္းႀကီးတို႔ တပည့္ေတာ္ကို နားမလည္တာပဲ။ တပည့္ေတာ္ရဲ႕ စာေတြရဲ႕ ဆိုလိုရင္းကို ေသခ်ာမဖတ္မိတာပဲ။ တစ္ဖက္ကေတာ့ ဒါကိုလည္း ေတြးမိပါတယ္။ တပည့္ေတာ္တို႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြက ပုဂၢိဳလ္ တစ္သီးပုဂၢလကို အေလးထားေလ့ရွိၾကတယ္။ အဖဲြ႕အစည္းနဲ႔ အလုပ္လုပ္တာနည္းတယ္။ လုပ္ရင္လည္း မေအာင္ျမင္တာ မ်ားတယ္။ အဖဲြ႕အစည္းတစ္ခု တည္ေထာင္လိုက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ ပါ၀င္တဲ့ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ အားနည္းခ်က္၊ အားသာခ်က္ေတြက အဓိက မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ အဲဒီအဖဲြ႕အစည္းက ဘာေတြ လုပ္ေဆာင္လိုက္သလဲဆိုတဲ့အခ်က္ကသာ ပဓာနက်တယ္။ ဒါကို သိပ္မသိၾကဘူးဘုရား။<br /><br />ဥပမာ စားေသာက္ကုန္ ထုတ္လုပ္တဲ့ ကုမၸဏီတစ္ခု ဆိုပါေတာ့။ ဒီကုမၸဏီက လူေတြကို ဒုကၡျဖစ္ေစတဲ့၊ လူေတြကို ေဘးဥပါဒ္ျဖစ္ေစတဲ့ အစားအေသာက္ေတြ ထုတ္တယ္ဆိုပါေတာ့။ အဲဒီလိုဆိုရင္ အဲဒီကုမၸဏီကို ဘုန္းႀကီး ဘယ္လို ေျပာမလဲဘုရား၊ ကုမၸဏီပိုင္ရွင္ ဒကာႀကီးက ဘုရားဒကာႀကီးကြ၊ စိတ္သေဘာထားလည္း ေကာင္းတယ္ကြ၊ အလွဴအတန္းလည္း သိပ္ရက္ေရာတာပဲ၊ ဟို ကုမၸဏီကို ဦးေဆာင္ေနတဲ့သူဆိုရင္လည္း ငါ့တပည့္ေလးကြ၊ စိတ္သေဘာထားလည္း ျပည့္၀တယ္လို႔ ေျပာမလား၊ ”<br /><br />“အိုး … ဒါကေတာ့ကြာ၊ … အဲဒီကုမၸဏီ မတရားေၾကာင္း၊ ဖ်က္သိမ္းသင့္ေၾကာင္း ေျပာရမွာေပါ့”<br /><br />“မွန္လိုက္တာဘုရား …၊ ဒီလိုဆို တပည့္ေတာ္ စကားကို ဆက္လို႔ ရပါၿပီဘုရား၊ အဲဒီလိုမွ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ ဟို ကုမၸဏီပိုင္ရွင္ စိတ္သေဘာထားျပည့္၀တာကိုပဲ ေျပာခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ တပည့္ေတာ္ ဆက္မေျပာေတာ့ဘူးဘုရား”<br /><br />“ေအာင္မယ္ .. ေစ်းကိုင္ေနျပန္ၿပီ၊ ေျပာမွာသာ ဆံုးေအာင္ေျပာစမ္းပါကြာ”<br /><br />“နည္းနည္းေပ်ာ့တဲ့ ဥပမာေလး ထပ္ေပးခ်င္တယ္ဘုရား၊ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက သိပ္ကို ဒုန္းေ၀းလြန္းလို႔ပါ”<br /><br />“ေဟ့ ေဟ့ မင္းက ငါ့ကိုပါ ေဆာ္ခ်င္ေနပလားကြ” ဆရာသမားက ထေအာ္သည္။<br /><br />“တပည့္ေတာ္ ေျပာၿပီးၿပီပဲ။ ဘုန္္းႀကီး ေစတနာကို နားလည္ပါတယ္၊ တပည့္ေတာ္အတြက္ စိုးရိမ္ေပးတာ ၀မ္းသာပါတယ္လို႔၊ တပည့္ေတာ္ ပုဂၢိဳလ္ေရးေတြ ေဆာ္ရတာကို ၀ါသနာမပါဘူးဘုရား။ တစ္သီးပုဂၢလျဖစ္တဲ့ လူဆိုတာ ဘယ္သူမွ အမွားမကင္းၾကဘူးဆိုတာကို နားလည္ပါတယ္ဘုရား။ ဘုန္းႀကီးလည္း မေကာင္းတာေတြ ရွိမွာပဲ၊ တပည့္ေတာ္မွာလည္း ရွိမွာပဲ၊ လူတိုင္းကိုယ္စီ အားနည္းခ်က္ေတြေတာ့ ရွိမွာပဲ။ ဒီေတာ့ ပုဂၢိဳလ္ေရးမေကာင္းေၾကာင္းဆိုတာေတြက ဘယ္လိုမွ မၿပီးဆံုးတဲ့အရာေတြလို႔ တပည့္ေတာ္ သေဘာပိုက္ထားပါတယ္။<br /><br />အမ်ားျပည္သူကို ထိခိုက္ေနတဲ့ အဖဲြ႕အစည္းဆိုရင္ေတာ့ တပည့္ေတာ္ကေတာ့ ေျပာမွာပဲ။ အဲဒီအဖဲြ႕ထဲမွာ ဘယ္သူပါတယ္ဆိုတာကို တပည့္ေတာ္ မၾကည့္ဘူးဘုရား”<br /><br />“ေအးပါကြာ … မင္း ေစာေစာက ေျပာတာကို ဆက္စမ္းပါ၊ မင္းေျပာတဲ့ နည္းနည္းေပ်ာ့တဲ့ ဥပမာဆိုတာ ဘာလဲကြ”<br /><br />“ဥပမာေပါ့ဘုရား …၊ ပုဂၢလိကစာသင္ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္း ဆိုပါေတာ့။ အဲဒီေက်ာင္းက ခေလးေတြကို သမိုင္းအမွားေတြ သင္ေပးမယ္၊ ဘာသာသာသနာအက်ိဳး၊ တိုင္းျပည္အက်ိဳး ဘာအတြက္မွ အက်ိဳးမရွိတဲ့ သခၤန္းစာအမွားေတြ သင္ေပးေနတယ္ ဆိုပါစို႔…၊ အဲဒီေက်ာင္း မေကာင္းဘူးလို႔ ေျပာမလား၊ ဒါမွမဟုတ္ အဲဒီေက်ာင္းအုပ္ႀကီးက ၀ိပႆနာသမားႀကီးကြ၊ တရားသမားႀကီးကြ၊ လူေတာ္ႀကီး၊ ဟို စာသင္ျပေနတဲ့ ဆရာမႀကီးဆိုရင္ ငါနဲ႔သိတယ္၊ သူလည္း လူေတာ္ပဲ၊ စိတ္ထားလည္း ျဖဴစင္တယ္လို႔ ေျပာမလား”<br /><br />“အာ … အဲ့လိုဆိုရင္ေတာ့ တရားသမားမကလို႔ ဘာသမားႀကီးပဲျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီေက်ာင္း မေကာင္းတာ မေကာင္းဘူးလို႔ ေျပာမွာေပါ့ ေမာင္ကုရ”<br /><br />“ဒါဆိုရင္ ဘုန္းႀကီးနဲ႔တပည့္ေတာ္နဲ႔ စိတ္သေဘာထားခ်င္း တူသြားၿပီ။ တခ်ိဳ႕က ကုမၸဏီက စားေသာက္ကုန္ေတြ ေဘးဥပါဒ္ျဖစ္ေစတာကို ေျပာမယ့္အစား ကုမၸဏီပိုင္ရွင္ သေဘာထားေကာင္းတာကို ေျပာခ်င္ၾကတယ္၊ ေက်ာင္းမေကာင္းတာကို ေျပာမယ့္အစား ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး တရားသမားျဖစ္တာကိုပဲ ေျပာခ်င္ၾကတာဘုရား”<br /><br />“ေအး … ဟုတ္သကြ၊ ေအး ေအး၊ မင္း ေျပာမယ့္ဟာ ဆက္ေျပာပါအံုး”<br /><br />ဆရာသမား၏ စကားသံတြင္ နားလည္မႈသံေလးမ်ား ၾကားရသျဖင့္ ပိုအားတက္လာခဲ့သည္။<br /><br />“တပည့္ေတာ္ ရည္ရြယ္ခ်က္ကလည္း ဒီလိုပဲဘုရား။ အခု မဟနအဖဲြ႕ဆိုပါေတာ့ …။ မဟနဆရာေတာ္ဆိုတာေတြက အမ်ားႀကီးဘုရား။ အဲဒီထဲကမွ ဘယ္ဆရာေတာ္ကေတာ့ စာရိတၱေကာင္းတယ္။ မွန္ရာကို ဆံုးျဖတ္တယ္။ မွန္ရာဘက္က ရပ္တည္တယ္၊ ဘယ္ဆရာေတာ္က ေငြေပးရင္ တရားသည္ျဖစ္ေစ၊ မတရားသည္ျဖစ္ေစ ဆံုးျဖတ္တယ္။ မွားမွားမွန္မွန္ အဓိကမဟုတ္၊ ေငြရေရးသာ အဓိကပဓာန။ အခ်ိဳ႕လည္း ရွိမွာေပါ့။ ၾကားေန၀ါဒ။ တပည့္ေတာ္ ေျပာခ်င္တာက မဟနရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္တစ္ခုကို ေ၀ဖန္ျပတိုင္း သူတို႔ရဲ႕ ဂုဏ္ထူး၀ိေသသေတြကို တပည့္ေတာ္ ထည့္ေျပာ၊ ထည့္ေရးေနရမွာလားဘုရား …..<br /><br />မဟနက ထုတ္ျပန္လိုက္တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုဟာ မဟနအဖဲြ႕ႀကီး တစ္ဖဲြ႕လံုးနဲ႔ သက္ဆိုင္တယ္ဘုရား။ အၿပီးသတ္ဆံုးျဖတ္ခ်က္မခ်ခင္၊ မထုတ္ျပန္ခင္ကေတာ့ မဟနအဖြဲ႕ထဲမွာ သေဘာတူသူေတြ၊ မတူသူေတြ ရွိမွာပဲဘုရား။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ေနာက္ဆံုးထြက္လာတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကေတာ့ မဟနအဖဲြ႕ထဲမွာ ရွိေနသူအားလံုးနဲ႔ သက္ဆိုင္တယ္လို႔ ေျပာရင္ ဘုန္းႀကီး ျငင္းမလားဘုရား”<br /><br />“ေအးကြ … အဲဒါေတာ့ ဘယ္ျငင္းလို႔ ရမလဲ။ မဟနက ထုတ္ျပန္လိုက္တဲ့စာဟာ မဟနအဖဲြ႕တစ္ခုလံုး တာ၀န္ရွိတာေပါ့”<br /><br />“တင္ပါ့ဘုရား …. ။ ဥပမာေပါ့ …။ အျဖစ္အပ်က္ေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးပဲဘုရား။ ၀ီရသူကို ေထာင္ခ်တာေတြ စသျဖင့္ေပါ့။ တစ္ခုေလာက္ပဲ ထုတ္ျပမယ္ဘုရား။ ဦးသုမဂၤလ တရားေဟာပိတ္တယ္ဆိုပါစို႔။ ဘာလို႔ ပိတ္သလဲ။ သူေဟာတဲ့တရားက ျပည္သူေတြကို စိတ္ႏွလံုး မခ်မ္းေျမ့ေအာင္၊ တိုင္းျပည္ ဒုကၡေရာက္ေအာင္၊ တပည့္ေတာ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာ မ်က္ႏွာငယ္ရေအာင္၊ သို႔မဟုတ္ အမ်ိဳးဘာသာသာသနာ ဆုတ္ယုတ္ေအာင္ လုပ္ေနသလား။ ဘုန္းႀကီး လိုက္ေမးၾကည့္ပါ။ ဦးသုမဂၤလတရားေတြဟာ အမ်ိဳးဘာသာသာသနာကို ပ်က္စီးေစသလားဆိုတာကိုေပါ့။ ဘုန္းႀကီးလည္း ဦးသုမဂၤလတရားေတြကို အားရေနတဲ့သူပဲ။ ဒါကို မဟနက သူ႕ကို တရားေဟာခြင့္ ပိတ္တယ္။ ေျပာစရာေတြက အမ်ားႀကီးဘုရား။ ဒါေလးကိုပဲ စဥ္းစားရင္ သိႏိုင္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။<br /><br />တပည့္ေတာ္က ဦးသုမဂၤလရဲ႕ တရားကိုပဲ ၾကည့္တာဘုရား၊ ဦးသုမဂၤလ ဘာျဖစ္တယ္ညာျဖစ္တယ္ဆိုတာက တပည့္ေတာ္ကိစၥမဟုတ္ဘူး။ အဲဒါ ဦးသုမဂၤလရဲ႕ ကိစၥပဲ။<br /><br />ေနာက္ၿပီး ဘုန္းႀကီး ကိုယ့္ေတြတစ္ခုကိုပဲ တပည့္ေတာ္ ေလွ်ာက္ပါ့မယ္။ ေရႊနတ္ေတာ္ေက်ာင္းေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္တို႔နယ္မွာ စိတ္၀မ္းေတြ ကဲြၾက။ လူငယ္ေတြ ရန္ျဖစ္ၾကနဲ႔။ ဒီေက်ာင္းက တရား၀င္ေက်ာင္းလည္း မဟုတ္ဘူး။ ဒီကိစၥကို မဟနတိုင္ေတာ့ ႏွစ္ဖက္စလံုး ေငြေတြ ကုန္လိုက္ၾကတာ။ ဘုန္းႀကီးတို႔ဘက္က မွန္ေပမယ့္ ဘုန္းႀကီးတို႔ကိုယ္တိုင္ ဒီမဟနေတြကို လာဘ္ထိုးၾကတာပဲ မဟုတ္လား။ ပထမေတာ့ ဘုန္းႀကီးတို႔ အႏိုင္ရတယ္ေလ။ ႏိုင္တာမွ မဟန ၄၇-ပါးစံုညီ အစည္းအေ၀းကကို အႏိုင္ဆံုးျဖတ္ေပးခဲ့တာမလား။ ဒီအမႈက ဒီလိုပဲ ၿပီးခဲ့သလားဘုရား”<br /><br />“ငါ့ခြီးမွတဲ့ ….။ အဲဒီကိစၥကေတာ့ ငါလည္း မေက်နပ္ဘူး။ ၄၇-ပါးစံုညီအစည္းအေ၀းက ဆံုးျဖတ္ေပးၿပီးသားကိုကြာ၊ ဟိုဘက္က ေငြထပ္လိုက္ၿပီး အမႈကို ျပန္စေတာ့ ငါတို႔ဘက္ကလည္း ဆံုးျဖတ္ၿပီးသားအမႈဆိုၿပီးေတာ့ သြားၿပီး လာဘ္မထိုးေတာ့ဘူးေလ။ ဒီေတာ့ ငါတို႔ ရႈံးသြားျပန္တယ္”<br /><br />“ဒီေတာ့ ဘုန္းႀကီး မွန္းၾကည့္ပါလား။ ဘုန္းႀကီးတို႔လို မတရားဆံုးျဖတ္ခံရတဲ့ အမႈေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ မ်ားလိုက္မလဲ။ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမႈေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ မ်ားလိုက္မလဲ။ ဒါက ဘုန္းႀကီး ကိုယ္ေတြ႕ပဲေလ”<br /><br />“ဒီေတာ့ တပည့္ေတာ္ ေလွ်ာက္ပါရေစ … ၊ ဒီအမႈတစ္ခုကိုပဲ ၾကည့္ၿပီး ေျပာၾကည့္မယ္။ တပည့္ေတာ္အေနနဲ႔ မဟန မတရားဘူး၊ လာဘ္စားတယ္လို႔ ေျပာရမလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ဟိုဆရာေတာ္ႀကီးကေတာ့ သိကၡာသမာဓိရွိတယ္ ဘာညာနဲ႔ ေျပာရမလားဘုရား”<br /><br />“အင္း … အဲဒါကေတာ့ ဒီအမႈလိုဟာမ်ိဳးေတြၾကည့္ ေျပာရရင္ေတာ့ မဟန မတရားဘူး၊ လာဘ္စားတယ္လို႔ပဲ ေျပာရေတာ့မွာေပါ့ ေမာင္ကုရာ”<br /><br />“ဒါကေတာ့ ဘုန္းႀကီး ကိုယ္ေတြ႕ေပါ့။ ဘုန္းႀကီးလည္း ဒိထက္ ပိုဆိုးတဲ့ မတရားမႈေတြ ေတြ႕ဖူးမွာပါ။ အခု တပည့္ေတာ္ ကိုယ္ေတြ႕တစ္ခုကို ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္းေလး ေျပာခ်င္တယ္ဘုရား။ ၾကားဖူးတာေတြ တစ္ဆင့္စကားေတြ မဟုတ္ဘူးေနာ္ဘုရား။ တစ္ေန႔က ေက်ာင္းအမႈတစ္ခုမွာ မတရားခံေနရတဲ့ ဦးဇင္းတစ္ပါးနဲ႔ေတြ႕လို႔ လိုက္ၾကည့္တယ္ဘုရား။ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြဘုရား … အံ့ၾသစရာေကာင္းေလာက္တယ္ဘုရား။ အမႈသြားအမႈလာအေၾကာင္းကို ေသခ်ာမစံုစမ္းဘဲ ေငြအေၾကာင္းပဲ ေျပာတယ္ဘုရား။ အဲဒီထဲက အဆိုးဆံုးဆရာေတာ္ကေတာ့ အမွန္အမွားးးးးကို ဘာမွ မစီစစ္ဘဲနဲ႔ - မင္းတို႔ ငါ့ကို သိန္း ၁၀၀ ေပး၊ အားလံုး ေအးေအးေဆးေဆး ျဖစ္ေစရမယ္ - လို႔ ေျပာတယ္ဘုရား။ ဒီေတာ့ - တပည့္ေတာ္တို႔ အဲဒီေလာက္ေငြေတာ့ မရွိဘူးဘုရား - လို႔ဆိုေတာ့ - အခု မင္းတို႔ ျဖစ္ေနတ့ဲေက်ာင္းက သိန္းေထာင္ခ်ီတန္ေနၿပီ၊ ေထာင္ျမင္ရင္ ရာစြန္႔ရတယ္ကြ - လို႔ ေျပာတယ္ဘုရား။ ဘုန္းႀကီးစဥ္းစားၾကည့္ပါဘုရား။ ဟေကာင္ သုတ ကိုယ့္လူ ငါေျပာတာ ၾကားလိုက္ရေတာ့ မင္းဘယ္လို ခံစားရလဲ၊ ေျပာစမ္းပါ”<br /><br />“ေအးကြာ … မင္းစကားၾကားရေတာ့လည္း စိတ္မေကာင္းလုိက္တာ၊ ဘာေတြ ျဖစ္ကုန္ၿပီလဲကြာ၊ အဲဒီဆရာေတာ္က ဘယ္သူလဲကြ”<br />“ကိုယ့္လူ အဲဒါေတာ့ ငါမေျပာဘူး။ ဟိုဆရာေတာ္ကေတာ့ ဘယ္လိုျဖစ္တယ္ညာလိုျဖစ္တယ္ဆိုတာ ငါေျပာဖို႔ ၀ါသနာမပါဘူး။ လူအဖဲြ႕အစည္းပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ရဟန္းအဖဲြ႕အစည္းပဲျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီအဖဲြ႕အစည္းက မတရားဘူးဆိုရင္ အဖဲြ႕အစည္းထဲက လူေတြရဲ႕ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာေတြကို ထည့္မေျပာဘဲ အဖဲြ႕ကိုပဲ ဦးတည္တာ သဘာ၀က်တယ္။ ငါ ႀကိဳက္တယ္။<br /><br />ကိုယ့္လူမွာ ကိုယ္ပိုင္ေက်ာင္းရွိတယ္၊ အမႈျဖစ္တယ္ဆိုပါစို႔၊ ကိုယ့္လူက မွန္ရဲ႕သားနဲ႔ ေငြမေပးႏိုင္လို႔၊ လာဘ္မထိုးႏိုင္လို႔ ေက်ာင္းေပၚက ဆင္းေပးရတယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္လူ ဘယ္လို ခံစားရမလဲ။ မဟနထဲက ဆရာေတာ္အခ်ိဳ႕ရဲ႕ သိကၡာသမာဓိဂုဏ္ပုဒ္ေတြကို ခ်ီးမြမ္းရင္း ေက်ာင္းေပၚက ဆင္းေပးႏိုင္မလား။ ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ့္လူအမႈကို ဆံုးျဖတ္တဲ့ မဟနေတြကို မတရားဘူးလို႔ ေျပာမလား။<br /><br />မဟနဟာ တကယ္ အမွန္တရားဘက္က ရပ္တည္တယ္ဆိုရင္ အဲဒီလို မတရားမႈေတြကို ကိုယ္တိုင္ ကြင္းဆင္းေလ့လာၿပီး လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမရွိဘဲ မွန္ရာကို ဆံုးျဖတ္ေပးႏိုင္ရမွာေပါ့။<br /><br />ငါေျပာခ်င္တာက ငါ့ကို မေကာင္းျမင္ေနသူေတြ၊ မဟနမေကာင္းတာေတြကိုေျပာလို႔ ငါ့ကို အျမင္ကပ္ေနသူေတြ၊ မဟနဘက္က နာေပးေနသူေတြကိုပဲ (ဒီေနရာကတစ္ဆင့္) ငါေျပာခ်င္တယ္။ မဟနဟာ အမွန္တရားဘက္က ရပ္တည္တယ္၊ မွန္ရာကို ဆံုးျဖတ္တယ္၊ လာဘ္မစားဘူးလို႔ ေျပာႏိုင္တယ္ဆိုရင္ ငါ ဒီစာေတြကို တစ္သက္လံုး ဆက္မေရးေတာ့ဘူး၊ မဟနအဖဲြ႕မွာ အဲဒီလို မတရားတာေတြ ရွိေနတာကို လက္မခံဘူးဆိုရင္ ကိုယ္တိုင္ စံုစမ္းပါ။ စံုစမ္းလို႔ ငါ ေျပာတာေတြ မွားေနတယ္ဆိုရင္ ငါ့လည္ပင္းကို လာျဖတ္ပါ။ ကုသလသာမိဆိုတဲ့ ကိုယ္ေတာ္က ဘယ္ကိုမွ ထြက္မေျပးပါဘူးလို႔ ေျပာခ်င္တယ္”<br /><br />“ေအးပါ … ေအးပါ …. ေမာင္ကုရာ၊ မင္းကို ငါနားလည္ပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ကြာ မင္းက ငါ့တပည့္ဆိုလည္း ဟုတ္တယ္၊ ညီေလးဆိုလဲ ဟုတ္တယ္။ မင္းဘ၀ တက္လမ္းမွာ ဆူးခလုတ္ေတြ မ်ားေနမွာစိုးလို႔ပါ”<br /><br />“တင္ပါဘုရား … တပည့္ေတာ္ စကားေတြကို ဆံုးေအာင္ နားေထာင္ေပးတဲ့အတြက္ ဘုန္းႀကီးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဘုရား”<br /><br />(၃)<br /><br />ဆရားသမားႏွင့္ စကားေျပာၿပီးလို႔ ေက်ာင္းအျပင္ထြက္လိုက္ေတာ့ ေလႏုေအးေလးက ဆီးႀကိဳေနသည္။ ၀င္ေလကို အားရပါးရ႐ႈ႐ႈိက္လိုက္ၿပီး ထြက္ေလကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း မႈတ္လႊတ္လိုက္ေသာအခါ ရင္ထဲမွာ ေပါ့သြားသည္။ ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ အျဖဴေရာင္ တိမ္လိပ္မ်ားအၾကားတြင္ ညေနကတည္းက ေတြ႕ခဲ့ေသာ အမဲေရာင္တိမ္လိပ္အခ်ိဳ႕ ရွိေနေသးသည္ကို ၀မ္းနည္းဖြယ္ ေတြ႕ျမင္ေနရသည္။ မည္သို႔ဆိုေစ အျဖဴေရာင္တိမ္လိပ္ေလးမ်ားက ပိုမိုထူထပ္ေနေသးသည္ဟု စိတ္ထဲခံစားၾကည့္မိသျဖင့္ ေပ်ာ္လို႔ရသည္။ “အမွန္တရား”ဟု စိတ္ထဲက ေရရြတ္လိုက္ေသာအခါ တိမ္ျဖဴျဖဴေလးမ်ားက စံပါယ္ပြင့္ေလးမ်ားလို ေဖြးလို႔ ၀ဲလို႔ က်လို႔ ေနခဲ့သည္။<br /></div><br /><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ေရးသားတင္ျပသူ အရွင္ကုသလသာမိ (ေပ်ာ္ဘြယ္)</span><br style="color: rgb(0, 0, 102);"><span style="color: rgb(0, 0, 102);">http://www.ashinkusala.com/</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7005412650199774237-3150460193228657572?l=www.lankamsma.org' alt='' /></div>မဟာရတနာnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7005412650199774237.post-77490382509237538702012-02-03T10:23:00.000-08:002012-02-03T11:36:38.296-08:00<div style="text-align: justify;">အိမ္တစ္အိမ္ကိုအစျပဳ ကမၻာႀကီးတစ္၀ွမ္းအဆံုး ရန္ျဖစ္ၾကတယ္ဆိုတာ သဟဇာတ မျဖစ္ၾကလို႔ ဆိုတာ ေျပာစရာေတာင္ မလိုပါ..ရန္ပြဲကႀကီးမားရင္ ႀကီးမားသေလာက္ ထိခိုက္မႈ၊ ဒဏ္ရာရမႈေတြကလည္း မ်ားျပားတတ္တာ သဘာ၀ပါ၊ လူဆိုတဲ့အမ်ိဳးကလည္း စိတ္ဓါတ္ေတြ၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ကြဲးျပားၾကၿပီး အႏွီမတူညီၾကတဲ့ စိတ္ဓါတ္၊ ရယ္ရြယ္ခ်က္ေတြအတိုင္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ လုပ္ေဆာင္ၾကသည့္အခါ မတူကြဲျပားတဲ့ အက်ိဳးရလာဒ္ေတြ ထြက္ေပၚလာတတ္တာကလည္း အဆန္းေတာ့ မဟုတ္ပါ။ ရလာဒ္ကိုၾကည့္ၿပီး အမွား၊ အမွန္ ဆံုးျဖတ္ၾကစတမ္းဆိုရင္ေတာ့ လူသားတုိင္း အမွား ကင္းႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။<br /><br />အခုပဲ ၾကည့္ေလ၊ ကရင္မွာ စစ္ျဖစ္လို႔..ကခ်င္မွာ စစ္ျဖစ္လို႔ လူေတြ ဒုကၡေရာက္ေနၾကရတယ္တဲ့၊ စစ္ျဖစ္ရင္ေတာ့ ဒုကၡဆိုတာက ေရွာင္လြႊဲလို႔ မရႏိုင္တဲ့ အရာတစ္ခုဆိုတာ စစ္ေဘးဒဏ္ ခံစားဖူးသူတိုင္း ေကာင္းေကာင္း သိၾကမွာပါ၊ အခန္႔မသင့္ရင္ အသက္ေတာင္ ဆံုးရႈံးႏုိင္ေသးတယ္ မဟုတ္လား၊ စာေရးသူသိသေလာက္ ကခ်င္မွာ စစ္ျဖစ္ဖို႔ တာဆူေနတာ အခုမွ အခု မဟုတ္ပါဘူး..၊ စစ္ျဖစ္ဖို႔ အတြက္ ကခ်င္ကလည္း သူ႔နည္းသူ႔ဟန္ႏွင့္ ျပင္ဆင္ေနသလို အစိုးရဖက္ကလည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္းပါပဲ..၊ အခုစစ္ျဖစ္ၾကမွ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး လက္ညိႈးေတြထိုး အျပစ္ေတြဖို႔ေနၾကေပမယ့္ စစ္ကို ေရွာင္လႊဲလို႔ မရႏိုင္ေတာ့ဘူး ဆိုတာ ႏွစ္ဖက္ေခါင္းေဆာင္ေတြအၾကားမွာ သေဘာေပါက္ၿပီး ျဖစ္ေနခဲ့တာ လည္း ၾကာခဲ့ၿပီလို႔ ဆိုရမွာပါ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးယူထားတယ္သာဆိုတာ ကခ်င္ကလည္း အစိုးရကိုမယံု၊ အစိုးရကလည္း ကခ်င္ကို မယံုေတာ့ ကခ်င္ျပည္နယ္ဟာ အခ်ိန္မေရြး ထေပါက္ကြဲႏိုင္တဲ့ ဗံုးတစ္လံုးလို ျဖစ္ေနခဲ့တာ ၾကာပါၿပီ..အခုေတာ့ အဲဒီဗံုးရဲ့ စနက္တံက ျပဳတ္ထြက္သြားၿပီး ဗံုးရဲ့အားက ျပင္းထန္လြန္းေတာ့ သက္ေရာက္မႈကလည္း အတိုင္းအဆမဲ့ ႀကီးမားေနခဲ့ၿပီ။<br /><br /> ကခ်င္ျပည္နယ္ ဆိုတာ သဘာ၀သယံဇာတ အလြန္ေပါတဲ့ျပည္နယ္ ျဖစ္တယ္ စာဖတ္သူတိုင္း သတိထားမိမွာပါ၊၊ တရုတ္ႏွင့္လည္း နီးတဲ့အတြက္ နယ္စပ္ကုန္ သြယ္ေရးကလည္း အားေကာင္းလွပါတယ္၊ ဧရာ၀တီျမစ္ ျမစ္ဖ်ားခံ စီးဆင္းရာ ျပည္နယ္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေရေၾကာင္းႏွင့္လည္း ကုန္သြယ္မႈျပဳႏိုင္တဲ့ ျပည္နယ္လည္း ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီေတာ့ သဘာ၀ကေပးထားတဲ့ အခြင့္အေရးကေတာ့ ကခ်င္ျပည္နယ္သူ၊ ျပည္နယ္သားေတြအတြက္ အရမ္းကို ေကာင္းမြန္ေနခဲ့တယ္ ဆိုတာလည္း ျငင္းခ်က္ထုတ္စရာ မလိုပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ကခ်င္လူထုအမ်ားစုဟာ သယံဇာတပံုေပၚ ထိုင္ၿပီး ေဖာင္စီးရင္းေရငတ္ ျဖစ္ေနခဲ့ၾကရတာလည္း ၾကာလွေပါ့၊ အခုအခ်ိန္ထိ ကခ်င္လူမ်ိဳးအမ်ားစု ဟာ ေတာင္ယာလုပ္ငန္းႏွင့္ အသက္ေမြးေနၾကရဆဲ ျဖစ္ပါတယ္၊<br /><br />ဒီလိုဆိုေတာ့ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာရွိတဲ့ သဘာ၀သယံဇာတေတြဟာ ဒီအတိုင္းပဲ မပ်က္မစီးရွိေနေသးတယ္လို႔ မထင္လိုက္ပါနဲ႔..၊ အစိုးရႏွင့္ KIA ၿငိမ္းခ်မ္းေရးယူလိုက္ျခင္းဟာ ကခ်င္ျပည္နယ္က သယံဇာတေတြ မ်ိဳးသုဥ္း ဖို႔ျဖစ္လာခဲ့တယ္လို႔ ဆိုရမွာပါ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမယူခင္က ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္ႏွင့္ တရုတ္ဖက္ကို ခိုးသြင္းေနရတဲ့ ေရႊ၊ သစ္အစ ေျပာင္း၊ ဆန္အဆံုး အားလံုးဟာ ၿငိမ္ခ်မ္းေရး ယူအၿပီးမွာေတာ့ တရား၀င္လမ္းေၾကာင္းကေရာ၊ တရားမ၀င္လမ္းေၾကာင္းကပါ တရုတ္ဖက္ကို ေရာက္ရွိကုန္ၾကပါတယ္၊ စစ္ပြဲမျဖစ္ခင္ စစ္အစိုးရလက္ထက္က ဆန္ေတြေရာ၊ ေျပာင္းေတြေရာ၊ ေနာက္ဆံုးဖြဲကအစ တရုတ္ကို မသြင္းရဘူးဆိုၿပီး ေၾကျငာခ်က္ထုတ္ၿပီး ကန္႔သတ္ထားခဲ့ေပမယ့္ KIA-ထိန္းခ်ဳပ္ရာ လိုင္ဇာၿမိဳ႕ကို ငါးမိနစ္ကို တစ္စီးက်ဆိုသလို ဆန္ကား၊ ေျပာင္းကားေတြ ၀င္ေရာက္ေနခဲ့တာပါ၊ ဒါေပမယ့္ လိုင္ဇာဌာနခ်ဳပ္ကို ေရာက္လာတဲ့ ကားမွန္သမွ် ဟာ အစိုးရ စစ္ဂိတ္ေတြကို မျဖတ္ဘဲႏွင့္ေတာ့ လိုင္ဇာကို ေရာက္လာရိုးထံုးစံမရွိပါဘူး၊ အဆင့္ဆင့္ေပး ကမ္းၿပီးမွသာ ေရာက္ရွိလာရတာပါ၊ အဲဒါေၾကာင့္ပဲ အရင္က ကခ်င္တိုင္းမွဴးဗိုလ္ခ်ဳပ္အုန္းျမင္လို႔ ထင္ပါတယ္၊ ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္း အရပ္၀တ္ႏွင့္ လွည့္ေတာ့ ထံုးစံအတုိင္း ေတာင္းစားမိလို႔ စစ္ဂိတ္ေတြအေတာ္မ်ားမ်ား ဒုကၡေရာက္သြားတယ္လို႔ ၾကားဖူးပါတယ္၊ KIA-ေတြအေနနဲ႔ကေတာ့ သူတို႔အပီအျပင္အုပ္ခ်ဳပ္ရာ လိုင္ဇာၿမိဳ႕နယ္အတြင္း ဘယ္အစိုးရအရာရွိမွ ၀င္ေရာက္ခြင့္မရွိတဲ့အတြက္ စီးပြားေရးကို အပီအျပင္ကို လုပ္ခြင့္ရခဲ့တယ္လို႔ ဆိုရမွာပါ၊ သူတို႔စီးပြားေရးဘယ္ ေလာက္ေကာင္းတယ္ဆိုတာ လိုင္ဇာၿမိဳ႕ကို ေရာက္ဖူးသူတိုင္း သိၾကမွာပါ၊ လိုင္ဇာၿမိဳ႕ကို KIA-က သူတို႔စိတ္ႀကိဳက္ အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရထားတဲ့ အတြက္ ၿမိဳ႕ရဲ့ပံုစံက ျပည္မကၿမိဳ႕ေတြႏွင့္ လားလားမွ် မဆိုင္ပါဘူး၊ လမ္းေတြဟာေကာင္းၿပီး စားေသာက္ဆိုင္ေကာင္းေကာင္းေတြ၊ အႏွိပ္ခန္းေတြ အျပင္ စာေရးသူေရာက္တုန္းကဆိုရင္ ကာမစိတ္ၾကြေဆး ေတြကိုေတာင္ ဆိုင္းဘုတ္တပ္ၿပီး ေရာင္းေနတာ ေတြ႕ရပါတယ္၊<br /><br />ညစ္ညမ္းဗြီဒီယို ေတြဆိုလည္း ေပၚေပၚထင္ထင္ပါပဲ၊ ဘဏ္ေတြလည္း အမ်ားအျပားရွိပါတယ္၊ တရုတ္လုပ္ ဆိုင္ကယ္ေတြ ဆိုလည္း ဖရဲသီးေရာင္းသလိုကို ေပါေပါမ်ားမ်ားႀကီး ေရာင္းခ်ေနတာ ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလိုမ်ိဳး လိုင္ဇာၿမိဳ႕မွာ ႀကီးပြားေနၾကတဲ့သူေတြအားလံုးလိုလိုဟာ ကခ်င္ျပည္နယ္ထဲမွာ ေနထိုင္ၾကတဲ့ ကခ်င္လူမ်ိဳး၊ ရွမ္းလူမ်ိဳးေတြ မဟုတ္ၾကဘဲ ဗမာစကားေတာင္ မေပါက္တဲ့တရုတ္လူမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ေနတာက အံ့ၾသစရာအေတာ္ ေကာင္းေနပါတယ္၊ အ၀တ္အထည္ဆိုင္၊ အိုးခြက္ပုဂံဆိုင္-စတဲ့ ဆိုင္အေသးေလးေတြက လြဲရင္ ႀကီးႀကီးမားမား ဆိုင္ႀကီးေတြ မွန္သမွ် တရုတ္လူမ်ိဳးပိုင္ေတြခ်ည္း ျဖစ္ေနေတာ့ ကခ်င္ဌာနခ်ဳပ္ လိုင္ဇာၿမိဳ႕ဆိုတာ ကခ်င္ေတြအမ်ားစု ေနထိုင္ရာေနရာလို႔ ထင္ခဲ့မိတာ မွန္းသြားမွန္း သိခဲ့ရပါတယ္၊ ေနာက္ဆံုး ကားေတြ၊ ဆိုင္ကယ္ေတြကို ဆီျဖည့္ေပးေနတဲ့ သူကေတာင္ ဗမာစကားမေျပာတတ္တဲ့ တရုတ္လူမ်ိဳးျဖစ္ ေနပါတယ္၊ ကခ်င္စစ္သားေတြ ကိုေတာ့ ႀကိဳးၾကားႀကိဳးၾကား ေတြ႕ရေပမယ့္လည္း အစိုးရ စစ္သားေတြလိုပဲ သူတို႔လည္း ေတာက္ေတာက္ ေျပာင္ေျပာင္ေတာ့ မဟုတ္ၾကပါဘူး၊ ကားလမ္းေဘးမွာ ဆိုင္ကယ္ဘီးဖာတဲ့ ဆိုင္ေလးေတြ ဖြင့္ထားတဲ့ ကခ်င္ စစ္သားေလးေတြကိုလည္း ေတြ႕ခဲ့ရပါေသး တယ္၊ ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ သူတို႔ဟာ လိုင္ဇာၿမိဳ႕ရဲ့ခမ္းနားမႈႏွင့္ လံုး၀ မသက္ဆိုင္တဲ့ သူေတြလို႔ေတာင္ ထင္စရာျဖစ္ရပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ဟာ ကခ်င္လူမ်ိဳးေတြပါ၊ တရုတ္အေနနဲ႔ကေတာ့ အစိုးရႏွင့္ ကခ်င္မတည့္ရင္လည္း အျမတ္ကထြက္ေနသလို တည့္ေနရင္လည္း အျမတ္ထြက္ေနတာ ပါပဲ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံက ႏိုင္ငံတကာႏွင့္အဆင္မေျပျဖစ္ေနတာကိုက သူတို႔ အတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံ တည္းဟူေသာ ေရႊအိုးႀကီးကို ေကာက္ရတဲ့ကိန္း ျဖစ္သြားခဲ့တာပါပဲ၊ ဗိုက္နာေနတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံက ကုန္ၾကမ္းေတြ ကို ေအာက္ေစ်းႏွင့္ယူ ကုန္းေခ်ာျပန္ထုတ္၊ ၀ယ္ခဲ့တဲ့ေစ်းရဲ့ႏွစ္ဆႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ျပန္သြင္း၊ ဘယ္လို ပဲေတြးေတြး အျမတ္ႀကီးပဲ ထြက္ေနေတာ့တာပါပဲ၊ နစ္နာေနတာက ကခ်င္လူထုႏွင့္ ႏိုင္ငံျဖစ္ေနပါတယ္၊<br /><br />KIA-လည္း နစ္နာတယ္လို႔ မထင္မိပါဘူး၊ အခုအခ်ိန္မွာမ်ား အဲဒီေဒသမွာ တရုတ္လူမ်ိဳး ေတြကို ရွာခ်င္ရင္ မွန္ေျပာင္းႏွင့္ရွာယူရမည္ ထင္တယ္၊ ေတြးၾကည့္ရင္ေတာ့ ရင္နာစရာေကာင္းလွပါတယ္၊ ဒါေတြကို ႀကိဳျမင္လို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ဆယ့္ႏွစ္ရာသီ ငတ္ျပတ္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံႀကီး ႏွစ္ႏိုင္ငံၾကားမွာ ေနရတဲ့အတြက္သတိ ထားၾကဖို႔ သတိေပးထားခဲ့တာ ျဖစ္မွာပါ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ အခုထိ မျမင္ႏိုင္ၾကေသးပါဘူး၊<br />အခုေတာ ့အဲဒီေဒသမွာ စစ္ပြဲေတြျဖစ္ေနၿပီ၊ အရင္တုန္းက မွန္လံုကားေတြႏွင့္ ခရီးသည္ေတြ ျဖတ္သန္းရာကား လမ္းေတြဟာ အခုေတာ့ စစ္ပြဲေတြၾကားမွာ က်ီးလန္႔စာစား ျဖစ္ေနၾကတဲ့ သူေတြ ေျပးလႊားရာေနရာ အျဖစ္ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ၿပီ၊ အိမ္ႀကီးအိမ္ေကာင္းေတြႏွင့္ သာယာစျပဳေနတဲ့ ဒီေဒသဟာ အခုေတာ့ က်ိန္စာ မိသလို အျဖစ္ဆိုးႏွင့္ ႀကံဳေတြ႕ေနရၿပီ၊ သူတို႔မွာ ေသနတ္မရွိ၊ ဒါေပမယ့္ ပါးစပ္ေတာ့ရွိတယ္၊ ဆာတတ္တဲ့ ဗိုက္ရွိတယ္။ နာက်င္တတ္တဲ့ ႏွလံုးသား ရွိတယ္။ ဘာေၾကာင့္ တိုက္ပြဲေတြ ျဖစ္ေနသလဲဆိုတာ သူတို႔ေတြ သိခ်င္မွ သိမွာျဖစ္ ေပမယ့္ စစ္ပြဲရဲ့လက္ငင္းဒုကၡေတြကိုေတာ့ သူတို႔ေတြ ခံစားေနၾကရၿပီ၊ ဘယ္ဘက္က မွားသလဲဆိုတာ မသိေပမယ့္ ေသခ်ာတာကေတာ့ သူတို႔ေတြရဲ့ အမွားေတာ့မရွိ၊ ဒါဆိုရင္ အမွားရဲ့ သားေကာင္ေတြေပါ့၊ သူတို႔ေတြ ေတာင္ယာေတြ လုပ္လို႔မရေတာ့ဘူး၊ ကေလးေတြ ေက်ာင္းတက္လို႔ မရေတာ့ဘူး၊ ႏုညံ့လြန္းတဲ့ ဒီကေလးေတြရဲ့ ႏွလံုးသားေတြဟာ အနိ႒ာရံုျမင္ကြင္းေတြႏွင့္ ပက္ဖ်န္းခံလိုက္ရတာက အဆိုးဆံုးပါ၊ ငယ္ငယ္က ျမင္ကြင္းေတြက ႀကီးလာေတာ့ နာက်င္မႈေတြျဖစ္လာၿပီး လက္စားေခ်ခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြ ေပၚထြန္းလာရင္ အဲဒီေဒသမွာ ပဋိပကၡေတြရဲ့ အဆံုးအစကိုေရာ ျမင္ႏိုင္ပါအံုးမလား၊<br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);"></span></span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" >ၿငိမ္းခ်မ္းဖူးတဲ့ သူသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းၿပီးရင္း ၿငိမ္းခ်မ္းခ်င္သည္၊ မၿငိမ္းခ်မ္းဖူးေသးတဲ့ သူကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အေၾကာင္း ေျပာဖို႔ဆို အစစအရာရာ သေဘာထားႀကီးမွ ျဖစ္ႏိုင္သည္၊</span> သူတို႔ေတြ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖူးသည္ဟု ဆိုသည္၊ ဒါေပမယ့္ ေျပာရဆိုရခက္ေနသည့္သေဘာရွိေနသည္၊ ဘာေတြမ်ား လႊဲေခ်ာ္ေနပါ လိမ့္၊<span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ေအာက္လက္ငယ္သားေတြ၊ ျပည္သူေတြက အသက္ကို အရင္းအႏွီးျပဳထားရခ်ိန္မွာ အုပ္ခ်ဳပ္သူဟုဆိုေတာ့ လူႀကီး လူေကာင္းေတြကေတာ့ မူ၀ါဒ